Bram Bosshardt: ,,Vrijheid vraagt om verantwoordelijkheid”

TULL EN ’T WAAL Hij staat voor vrijheid wat tegelijkertijd vraagt om verantwoordelijkheid. In alles wat hij doet heeft hij anderen nodig. Hij prijst zich gelukkig omdat hij op 56-jarige leeftijd kon stoppen met zijn werk in de bloemen en werd vastgoedondernemer. Bram Bosshardt durfde risico’s te nemen. Daarover meer in dit Zaterdagportret.

Bram is bijna 74 en volgend jaar 50 jaar getrouwd met zijn Janny. Zij hebben drie zoons. Een zesde kleinkind is op komst. Hij is geboren in Utrecht. ,,Dat is een geweldige stad. Al woon ik sinds 1973 met veel plezier in Tull en ’t Waal, toch blijft dit: eens een Utrechter, altijd een Utrechter. Ik woonde er tot mijn achttiende.” Na de middelbare school koos Bram voor de Katholieke Hoge Hotelschool in Maastricht, waar per jaar 80 jongens werden toegelaten. Deze opleiding liet tot de jaren ’70 alleen mannelijke studenten toe. De eerste twee jaar woonden de studenten in het internaat, Kasteel Betlehem. ,,Dat ik in één van de mooiste kamers woonde, was mijn geluk.” In die tijd bezetten studenten het Maagdenhuis, het bestuurscentrum van de Universiteit van Amsterdam. Zij vochten voor het recht op inspraak, wat paste na de tijd van de Flowerpower. Vrijheid-blijheid vierde hoogtij en opgelegde onderdanigheid schudde men af. ,,Ik vond het een prachtige tijd om jong en student te zijn.”

HOUTEN ZIJN WE SAMEN
Om de week is er op HoutensNieuws.nl een Zaterdagportret te lezen, een serie portretten van mensen die zich inzetten voor Houten. Deze twee weken kunt u online een aantal van de portretten teruglezen onder de titel ‘Houten zijn we samen’.
Vandaag een interview met Bram Bosshardt, eerder geplaatst op 18 juni 2022.

Ik sta voor vrijheid en het mogen hebben van een mening, wat ook vraagt om verantwoordelijkheid.

POLITIEK Het was de tijd van politici als Joop den Uijl en Hans Wiegel. Jongeren ontdekten dat politiek er toe doet. ,,Ik sta voor vrijheid en het mogen hebben van een mening, wat ook vraagt om verantwoordelijkheid. Vrijheid is van ons samen en alleen samen houden we die leefbaar door anderen niet te vergeten of te schaden. Anders wordt vrijheid misbruikt. Het heeft ook te maken met het inzetten van je talenten, al heeft niet iedereen daarin evenveel geluk en moeten we helpen. Dat zijn onze gezamenlijke uitdagingen, waar we samen iets van moeten maken.” Vanuit die betrokkenheid hangt er een Oekraïense vlag op het erf van Bram: ,,Daar waar vrijheid beperkt wordt, wordt het gevaarlijk. Vrijheid is niet vanzelfsprekend.”

DIJKHUIS Nog tijdens zijn studie, 25 jaar oud, kocht Bram een onbewoonbaar verklaarde woning aan de Lekdijk met geld uit een erfenis. Een hypotheek kreeg hij niet. Omdat een aannemer de verbouwkosten dubbel zo hoog berekende als hij en zijn vriend, besloten zij het huis zelf te verbouwen. Alles vanuit het idee dat als je niets onderneemt er ook niets gebeurd. ,,Mijn vriend was architect en kon timmeren. Ik vond een metselploeg en werd zelf de opperman. Allereerst braken we een gedeelte van het huis af. Wij waren jong en energiek en werkten aan het huis waar ooit een veerman in woonde. Aan deze kant van de dijk, kijken we niet zoals velen tegen de dijk aan, maar juist ver weg over het water.” Bram heeft geen angst voor het water, anders zou hij hier niet wonen. Omdat in 1995 en 1998 rivieren in Duitsland overstroomden en dat water hier na vijf dagen zou komen, legde de gemeente zandzakken op zijn erf. Het water stond tot aan de stoep van zijn achtertuin. ,,De zandzakken bleken overbodig. Al die kosten en inzet wilde ik niet nog eens. Daarom spraken we af dat ik een dag voordat het water hier is, bepaal of zandzakken nodig zijn.” Een tegenvaller rondom het huis dat rijksmonument is, is dat Bram het graag wil verduurzamen met zonnepanelen en dubbel glas. Het wordt echter vrijwel onmogelijk gemaakt door regelgeving en lange procedures. ,,Dat kostte mij mijn enthousiasme. Het geld verdwijnt nu in stookkosten.”

Ik werkte met fantastische medewerkers aan spectaculaire arrangementen voor klanten van over de hele wereld

WERK De vader van Brams toenmalige vriendin vond hem maar een luie student. Om hem het tegendeel te bewijzen behaalde Bram verschillende diploma’s en vond werk in de bloemenbranche. Janny werkte daar als bindster. Een van haar taken was het demonstreren van arrangementen op beurzen. Haar baas wilde het grootser uitpakken en zocht een tweede arrangeur, waarop Janny Bram voorstelde. Zij konden het extra inkomen goed gebruiken voor de verbouwingen thuis. Bram kreeg de baan en bleek een trendsetter. Hij spoot bloemstukken over met verf in een kleur, hierdoor sprongen de contouren er beter uit. Een beursbezoeker was onder de indruk van Brams werk en nodigde hem uit voor een gesprek. Bram kreeg een baan aangeboden als directeur in een van de bekendste en grootste bloemisterijen van toen. ,,Ik stelde er wel een flinke salaris en een auto tegenover. Uiteindelijk werkte ik met fantastische medewerkers aan spectaculaire arrangementen voor klanten van over de hele wereld. Wij hadden als bedrijf de eerste telex waardoor we voor duizenden zeevarenden bloemen verzorgenden en wij kochten in 1976 als eerste in onze branche een computer voor 125.000 gulden. Dat leverde veel nieuwe klanten en bedrijfsgemak op. Op 56-jarige leeftijd stopte ik met dit werk.”

VASTGOED In diezelfde periode verkochten zijn zwagers hun tuincentrum. Bram en deze zwagers kregen oog voor Duits vastgoed en hadden er wel wat verstand van, maar de Duitse wet- en regelgeving verschilt van de Nederlandse. Met de impulsieve koop van een flatgebouw dat 77 appartementen telde, leerden zij snel meer over Duits vastgoed. ,,Die eerste jaren beleefde ik als avontuurlijk, spannend en uitdagend. Uiteindelijk leidden wij een uiterst succesvolle onderneming. We verkochten het twee jaar geleden aan een buitenlandse investeerder.”

Het leggen van verbindingen die leiden tot samenwerking vind ik mooi.

OEKRAINE Maatschappelijke betrokkenheid is belangrijk voor Bram. ,,Het is fijn actief ergens bij te horen. Al doe ik misschien iets te veel”, erkent hij. Zo werd hij 22 jaar geleden lid van Het Lysenko Koor. Bram wilde zingen in een kwalitatief goed koor. Sinds zeventien jaar is hij de voorzitter. De afgelopen jaren bracht het koor, vaak in samenspraak met de burgemeester uit de Oekraïense stad Dolyna, een aantal prachtige projecten tot stand. Het laatste project was een benefietconcert in Schalkwijk, waarmee zij iets konden doen aan de verschrikkingen ten gevolge van de oorlog. Diverse partijen haakten aan voor directe hulp aan vluchtelingen en het ziekenhuis in Dolyna. Op 21 juni vertrekt een transport, waaraan de Rotary Castellum een flinke bijdrage leverde. ,,Het leggen van dit soort verbindingen die leiden tot samenwerking vind ik mooi. We zien onze medemens en staan er samen voor, want je kunt niets alleen.”

VRIJWILLIGERWERK Naast het koor is Bram ongeveer 12 jaar voorzitter van Stichting Leefbaarheid Tull en ’t Waal. ,,Wij willen Tull en ’t Waal niet laten verworden tot het grote uitgaansgebied van Houten en de omliggende gemeenten. De bewoners gunnen iedereen een plek om zich te kunnen ontspannen maar dat mag niet ten koste gaan van de rust en het woonplezier van de bewoners. Recreatie vinden wij prima maar alleen binnen duidelijke grenzen.” Sinds zes jaar is Bram vrijwilliger bij Omroep Houten. In het politieke programma ‘Daar hou ik u aan’ op zaterdagochtend bespreekt hij actuele politieke zaken met vertegenwoordigers uit de gemeenteraad, wethouders, de burgemeester of andere beleidsmakers. Bram is 5 jaar bestuurslid van het 4 en 5 mei comité Houten. ,,Vrijheid was voor mijn generatie min of meer vanzelfsprekend. De generatie die fysiek en bewust de oorlog meemaakte is gaan hemelen, daarom dragen wij nu de taak om de waarde en betekenis van vrijheid te verdedigen. De desastreuze gevolgen van verlies van vrijheid zien we in verschrikkelijke oorlogen die wereldwijd gevoerd worden. Een daarvan ligt 1500 kilometer bij ons vandaan. Laten wij vooral onze vrijheid koesteren.”

Irene van Valen