Charles Verwimp: ,,Omzien naar elkaar geeft voldoening”

HOUTEN Waar hij in zijn werk eerst vooral commercieel gericht was, veranderde hij in een mensenmens die zich vanuit zijn werk en als vrijwilliger inzet voor de ander. ,,Ik ben daadkrachtig en krijg dingen voor elkaar. Ik help mensen graag in het zien van hun potentie en daarmee verder te komen en stimuleer hen om naar elkaar om te zien”, zegt de 61-jarige Charles Verwimp.

Hij is getrouwd met Esther en woont sinds 1996 in Houten. Daarvoor woonden zij in Overvecht waar hun oudste dochter geboren werd. Houten trok hen vanwege het dorpse karakter en de ligging dichtbij de stad. ,,Ik werkte toen bij NS en reisde met de trein naar mijn werk.” In Houten volgden nog twee dochters. Inmiddels zijn de meiden de deur uit. Het is een van de vele veranderingen in Charles’ leven.

HOUTEN ZIJN WE SAMEN
Om de week is er op HoutensNieuws.nl een Zaterdagportret te lezen, een serie portretten van mensen die zich inzetten voor Houten. De komende twee weken kunt u online een aantal van de portretten teruglezen onder de titel ‘Houten zijn we samen’.
Vandaag een interview met Charles Verwimp, eerder geplaatst op 24 september 2022.

TERUGBLIK Charles is geboren en getogen in Limburg. ,,Als kind wilde ik later pastoor worden. Dat duurde maar even, want ik hoorde dat je dan niet mocht trouwen”, lacht hij. Hij koos voor bedrijfseconomie in Tilburg en ging op kamers. Zijn droom was commercieel directeur te worden van een beursgenoteerd bedrijf. Na zijn studie en militaire dienst, vond Charles werk bij de NS als productmanager. Hij werd beleidsverantwoordelijke voor gehandicaptenvervoer over 300 stations. Niet alle stations waren geschikt voor reizigers met een handicap. Daar waar het wel mogelijk was, moest men 48 uur van te voren hulp aanvragen om het hoogteverschil en de afstand tot de trein vanaf het perron te overbruggen. ,,Onder mijn leiding werd dat teruggebracht tot 24 uur op ieder station in Nederland. Daarbij was de inzet nodig van treintaxi-chauffeurs. Zij werden opgeleid in het begeleiden van deze reizigers. Samen onderzochten we meer verbeteringen.”

Gaande weg groeide mijn verstand.

BEGRIP Door reorganisaties en uit angst om als 55-jarige te worden ontslagen, besloot Charles ander werk te zoeken. Hij vond na verschillende banen werk bij Viveste en verkoos de menselijke maat boven het commerciëlere werk. ,,Gaande weg groeide mijn verstand”, lachte hij. ,,Geïnspireerd door mijn geloof en in het omzien naar anderen ontdekte ik meer voldoening en plezier in mijn werk. Daarnaast speelt een visuele handicap meer op. Ik ben al langer nachtblind, maar merk dat mijn zicht sneller verslechtert. Ik ben me bewust van mijn eigen kwetsbaarheid en vind troost in mensen die me omringen als vangnet. Dit alles vergroot mijn begrip en medeleven naar anderen toe en maakt me milder.”

OMROEP Veel mensen kennen Charles als vrijwilliger bij Omroep Houten. Hij is redactieraadslid en coördinator video. ,,Ik neem inwoners graag mee in de gebeurtenissen en activiteiten die de saamhorigheid bevorderen of waar mensen in het zonnetje worden gezet. Door inwoners die zich inzetten voor buren, verenigingen en burgerinitiatieven te laten zien, hoop ik anderen te inspireren.” Charles is betrokken bij het hele proces van bedenken, opnemen, bewerken en publiceren van video’s. Hij geniet van het creatieve proces en het vertellen van een verhaal door middel van beeld. De klok is zijn grootste vijand, want de tijd tussen de opnames en publicatie moet zo kort mogelijk zijn: ,,Het maken van een goede video kost heel wat uurtjes.”

OMZIEN Het van betekenis zijn voor de medemens zit ook in Charles’ werk. ,,Ik houd me bezig met sociale innovatie; gericht op prettig en leefbaar wonen. Vorige week vond buurtevenement ‘Groen in het Veld’ plaats. In samenwerking met Stichting Present, de gemeente, Viveste, buurtbewoners en vrijwilligers van de Sionkerk ruimden we tuinen op van mensen die dat door omstandigheden niet meer zelf kunnen. Zij wipten tegels en vulden de lege plekken met planten. Dat veel handen werk licht maakten viel op bij het leeghalen van een tuin die op een oerwoud leek. Vrijwilligers werkten de tuin snel leeg. Door dit soort acties hoop ik dat buren elkaar blijven zien en helpen met onder andere tuinonderhoud.”

Het is goed als buurtgenoten naar elkaar omzien en elkaar opzoeken.

WOONGROEPEN Wat betreft kwetsbare mensen en huisvesting heeft Charles een duidelijke mening: ,,Wij moeten hen liefst niet bij elkaar zetten in een aparte woonomgeving, maar hen tussen zelfredzame mensen in de wijken laten wonen. Als het nodig is in gemengd-wonen projecten zoals de Molen. Daar wonen kwetsbare huurders samen met huurders die een goede buur willen zijn. In het algemeen is het goed als buurtgenoten naar elkaar omzien en elkaar opzoeken wanneer dingen niet goed lijken te gaan. Dat is beter dan wachten op escalatie.” Charles kent hierbij de machteloosheid van hulpweigeraars. Hij zet mensen liever in hun kracht.

KERK Charles is opgevoed in de katholiek traditie en actief lid van de katholieke kerk. Hij maakt zich, als een van de jongste leden, zorgen om de toekomst. ,,De kerk kan toch niet verdwijnen? We moeten onszelf opnieuw uitvinden. Gelukkig kondigde de paus een periode af waarin we onderzoeken hoe gelovigen tegen bepaalde thema’s aankijken. Daar valt lering uit te trekken. Mijn persoonlijke uitdaging is uit te vinden hoe het geloof waarde krijgt voor jongeren. Daarin kijk ik ietwat jaloers naar de protestantse kerken. Zij zijn actief betrokken buiten de kerk. Ik zie hen kerstpakketten maken en hoor van derde wereld projecten. Ik wil projectmatiger en zichtbaarder zijn, bijvoorbeeld door het bewoonbaar maken van pastorieën voor vluchtelingen.”

NETWERK Tenslotte is Charles actief betrokken bij de netwerkorganisatie Houten voor Houten. Begin 2019 verenigden kerken, de moskee, serviceclubs als de Lions en de Rotary en maatschappelijke organisaties als Viveste en Omroep Houten zich, om tijdens de corona lockdown na te gaan of er hulpvragen waren bij kwetsbare zelfstandig wonende inwoners. “Dit jaar organiseerden we huisbezoeken van 80+ers door vrijwilligers in het centrumgebied. Aan de hand van gesprekken keek men naar de behoeften en noden van deze ouderen. Waar nodig wezen ze de weg naar activiteiten of verwezen door naar consulenten welzijn bij ‘vanHouten&co’. We zetten dit idee door in Houten noordoost. Daarnaast onderzoeken we nu de mogelijkheid om 30 asielzoekers iets sneller naar Houten te halen om de overlopende AZC’s te ontlasten. Het samen zoeken naar mogelijkheden vind ik mooi.”

OPVANG Met de onverwachte opvang van Oekraïners in het Van der Valk hotel nam Houten voor Houten contact op met de COA van het hotel om te weten wat zij konden betekenen. ,,Zij benoemden allereerst het inzamelen van kleding en speelgoed voor kinderen en organiseren van activiteiten. Vervolgens vonden wij dat we als welvarende gemeente iets moeten doen aan het heen en weer schuiven van deze mensen en lieten ons inspireren door de gemeente Kampen. Zij bedachten het idee om direct voor 30 mensen een verblijfsplek te regelen in bijgebouwen van kerken of in het tweede huis van mensen. Wij onderzoeken die mogelijkheden in Houten, waarbij we mogelijk gebruik kunnen maken van de opgerekte hotel- en accommodatieregeling (HAR) waarbij statushouders die wachten op een woning, in goed overleg alvast opgevangen worden in de gemeente.”

Af en toe vraag ik mezelf af hoe ik het allemaal doe.

RUST Voor al zijn inzet in de Houtense samenleving kreeg Charles eerder dit jaar een lintje. ,,Af en toe vraag ik mezelf af hoe ik het allemaal doe. Ik kan geen nee zeggen en vind alles leuk. Toch moet ik leren dingen stop te zetten, terwijl ik nietsdoen ondoenlijk vind. De problemen aan mijn ogen dwingen me comfortabel te worden met minder doen.” Charles vindt rust in tuinieren en wandelen met Esther. De laatste maanden wandelde hij ook met een vriend die problemen heeft. ,,Het helpen van mijn vriend werkt louterend en helpt me reflecteren. Ik besef dat ik af en toe moet kiezen voor mezelf door minder werk in een uur te proppen en om wel koffieapparaat-praatjes te maken met collega’s. Feit blijft dat ik me voor kwetsbare mensen wil inzetten. Dat geeft mij voldoening.”

door Irene van Valen