vv Schalkwijk viert 80-jarig bestaan

SCHALKWIJK Voetbalvereniging v.v. Schalkwijk is op 1 mei 1946 opgericht. Vrijdag vierde de club haar 80-jarig bestaan. Dit werd in stijl gedaan met een feest waar naast de huidige clubgenoten ook historisch belangrijke mensen waren uitgenodigd. Ook werd er een Sterrenteam-wedstrijd gehouden waarbij de teams bestonden uit favoriete spelers van de afgelopen 80 jaar.

door Richard Thoolen

Voorzitter Kees Diks stond bij de ingang om alle gasten persoonlijk te verwelkomen en te voorzien van consumptoebonnen. Diks: ,,Onze club kent een sterke dorpscultuur waarbij iedereen bereid is zich voor elkaar en de club in te zetten. Dat deden we 80 jaar geleden al en zijn we blijven doen. Dat het de club zo goed gaat is te danken aan iedereen die zich in die 80 jaar heeft ingezet. We willen al die mensen onze waardering laten blijken door hier samen met hen het 80-jarig bestaan te vieren. En ook mensen die zich ingezet hebben en inmiddels overleden zijn, zijn we niet vergeten. Hun naam prijkt voor altijd op het bord met Leden van Verdienste.”

OPKOMST 

Aan het verzoek om mee te komen vieren werd door veel oud-leden, oud-spelers, oud-trainers en oud-bestuursleden gehoor gegeven. De opkomst was dan ook groot waaruit bleek dat men de voetbalclub nog steeds een warm hart toedraagt. Er waren oude mannen gekomen die elkaar soms meer dan 40 jaar niet meer gezien hadden, maar de draad eenvoudig weer oppakten. Met een biertje in hun hand werden de herinneringen opgehaald en vertelde men elkaar de stoere verhalen van vroeger.

NESTOR

De oudste genodigde was de 89 jarige Jan van Rooijen die als postuum eerbetoon de aftrap van de Sterrenwedstrijd mocht verrichten. Van Rooijen: ,,Ik ben inmiddels meer dan 60 jaar lid van deze fantastische club. Ik ben niet meer zo snel, dus spelen doe ik niet meer. De afgelopen 35 jaar heb ik me bezig gehouden met het kuisen van de velden. Ik ruim al het zwerfafval op en controleer het gras. Er is in de loop der tijd veel veranderd hier. Vroeger stond daar een klooster en toen ik trainer was van de jeugd gebruikten we het altaar als doel.” Van Rooijen heeft de liefde voor de club doorgegeven aan latere generaties: op de tribune zitten 4 van zijn 5 kleindochters de spelers aan te moedigen.

(tekst loopt door onder de foto)

Na 40 jaar is Harry Heijman terug op het oude nest. Hij kijkt zijn ogen uit. - Richard Thoolen

OUDE ROT

Wie ook gehoor gegeven heeft aan de oproep is Harry Heijman. Hij zit op de tribune en volgt de Sterrenwedstrijd. Heijman: ,,Ik ben hier 35 jaar niet geweest en voelde me wat overrompeld. Maar ik vind het een heel leuk initiatief. Nu ik hier ben komen dingen van vroeger weer terug. Zo zijn wij met ons team Heren-1 op dit veld kampioen geworden. Toch voel ik me ook nog een beetje vervreemd. Als ik zo naar het speelveld kijk dan ken ik er daar maar 2 of 3 van.” Maar toen Heijman een paar oude teamgenoten spotte was dat vervreemde gevoel snel verdwenen. Aan het kampioenschap van toen werden herinneringen opgehaald en het ene doelpunt bleek in de loop van de tijd nog mooier geworden te zijn dan het andere.    

(tekst loopt door onder de foto)

Alle 36 spelers die gekozen waren in het Sterrenteam. - Baukje van Hout 

STERRENTEAM

De Sterrenteams bestonden uit de favoriete spelers van de afgelopen 80 jaar. Zij waren gekozen door clubleden. Alle spelers werden door de speaker kort voorgesteld met wat persoonlijke kenmerken waarna de wedstrijd kon beginnen. Ieder team bestond uit dames en heren, jong en oud. De jongste speelster was Roos Frederiks uit MO20. Frederiks: ,,Aan de ene kant vind ik het wel spannend om aan deze wedstrijd mee te doen, aan de andere kant voel ik weinig druk. Dat komt omdat niemand wat van me verwacht. Waarom ik gekozen ben? Ik denk omdat ik gewoon goed kan voetballen. In mijn team ben ik ook de vaste penalty nemer.”

(tekst loopt door onder de foto)

Honderden toeschouwers werden getracteerd op een leuke wedstrijd en een heerlijk zonnetje. - Baukje van Hout

WEDSTRIJD

Met een in de haast omgeknoopte clubsjaal werd de aftrap verricht door Jan van Rooijen. De wedstrijd was leuk om naar te kijken maar kende geen hoog niveau. Dat was natuurlijk ook niet te verwachten met zo’n diverse selectie. Uiteindelijk werd het 2-1 voor het blauwe team, een stand waar een ieder tevreden over was. Alhoewel... de 6-jarige Frankie was teleurgesteld. Hij had met het aanmoedigende “KOM OP WIT” bijkans zijn longen uit zijn lijf geschreeuwd. Dat wit toch verloren had wist hij eenvoudig te verklaren: ,,Ze hadden mijn moeder veel vaker de bal moeten toespelen, dan had zij die er wel ingeschoten.” In de kantine werd nog lang gefeest en herinneringen opgehaald.