Echtpaar Blankenstijn- Jaspers over hun 65 jarig huwelijk: ,,We accepteerden wat we kregen”

HOUTEN Het is 65 jaar geleden dat Henk Blankenstijn en Francien Jaspers elkaar het ja-woord gaven op 26 september. Zij zijn nu 89 en 92 jaar oud en keken samen met burgemeester Gilbert Isabella terug op hun leven samen. Een leven waarvan Francien zei: ,,We hadden het goed.”

Irene van Valen

Francien en Henk werkten beide in de buurt van de Maliestraat in Utrecht, toen zij oog kregen voor elkaar. Hij zorgde er speciaal voor dat zij elkaar tegen zouden komen om elkaar te groeten. Het leidde tot een vier jaar durende verkering, waarvan Henk anderhalf jaar op Curaçao in militaire dienst was. Zij trouwden en kregen een dochter, Jeanine.

BORDUREN Tot hun huwelijk werkte Francien voor een atelier in Utrecht en borduurde kleding, waaronder kazuifels, vaandels en vlaggen voor de katholieke kerk. Ook in huis hangen verschillende borduurwerken. ,,Mijn moeder heeft tot vijf jaar geleden geborduurd. Door reuma lukt het helaas niet meer”, zei Jeanine. Het borduurwerk op kleding was precisiewerk dat Francien met veel plezier en trots deed. Als zij processies bezocht, probeerde ze altijd te ontdekken of er werk van haar hand bij was. Daarnaast herkende ze kwaliteitswerk of niet. Eenmaal getrouwd stopte ze met werken in het atelier. Haar vroegere collega’s kwamen echter bij haar thuis, waar zij onbetaald dit werk bleef doen. 

LOODGIETER Henk werkte in Utrecht bij een loodgietersbedrijf. Hij werkte onder andere mee aan het aanleggen van leidingen voor de Utrechtse wijk Overvecht en later in Zeist, waar hij meewerkte aan de bouw van de wijk Kerckebosch. Daar kregen Francien en hij een appartement toegewezen. ,,Het leek niet meer dan een uitgewoonde keet. Na onze klacht werd het opgeknapt door de gemeente, waarna we het ouderlijk huis van Francien konden verlaten en op onszelf gingen wonen”, vertelde Henk. Een aantal jaar later verhuisden zij een verdieping lager naar een groter appartement.

MANTELZORG In 2006 verhuisde het echtpaar naar Houten, om dichter bij Jeanine te wonen. Zij kreeg de diagnose MS en kon hun hulp goed gebruiken. ,,Het scheelt heel wat heen en weer rijden”, zei Henk die nog altijd auto rijdt. Al blijft hij wel dichter bij huis. ,,Inmiddels zijn de zorgtaken omgedraaid”, vulde Jeanine aan: ,,Ik ben nu mantelzorger voor mijn ouders.” Waarop Isabella die zelf mantelzorger is, beaamde dat het mooi is om zo naar elkaar om te kijken.

VAKANTIES Francien zei stellig: ,,Je moet genieten van het leven.” Al kent het paar tegenslag. Toch kozen zij altijd voor dankbaarheid en vonden plezier in hun vakanties met de caravan en het bezoeken van landen verder weg. Het waren deze vakanties die hun leven verrijkten. ,,We trokken er zelfs in de herfst met de caravan op uit. Ik pakte gewoon de winterjassen in.” Een bijzondere reis was die terug naar Curaçao, waar Henk de kazerne bezocht waar hij vroeger in dienst was. Hij vond en herkende de plek waar zijn bed stond. De reis terug was spannend, want deze stond gepland tijdens de Bijlmerramp. Met vertraging kwamen zij nietsvermoedend aan. ,,Social media en de telefoon waren er toen nog niet”, zei Jeanine.

GEHEIM Op Isabella’s vraag naar het geheim van hun huwelijk, antwoordde Francien: ,,Het is af en toe woorden hebben, maar het altijd goed maken. En al gaat het lichamelijk niet meer zo goed, we hadden een goed leven. We kunnen de situatie niet veranderen. We accepteren het maar gewoon. Het gaat om aanvaarden wat je krijgt.”