
Robin Veen na 20 jaar weg bij Piazza Sports
23 december 2022 om 19:36 OverigHOUTEN Robin Veen (46) heeft na twintig jaar trouw dienstverband afscheid genomen bij Piazza Sports. De sportinstructeur was decennialang één van de gezichtsbepalende figuren bij de sportschool aan de Kruisboog in Houten. Robin: ,,Het afscheid valt mij zwaar, maar ik was toe aan een nieuwe uitdaging.”
Annette Stolk – de Vries
Eigenlijk wilde Robin beroepswielrenner worden, het liep echter anders. Na een avontuur als deelnemer in 2000 aan het televisieprogramma Big Brother, startte hij in de sportschool met het geven van clinics op het gebied van spinninglessen. Dat beviel dusdanig goed dat hij eigenaar Ted van Hees vroeg of hij niet op zoek was naar personeel. Dit bleek het geval en zo startte een dienstverband van ruim 20 jaar.
OPLEIDING Onder begeleiding van collega en vriend Wim Kwakkel begon Robin aan het volgen van vele cursussen en opleidingen op het gebied van fitness. Robin: ,,Wim bleek niet alleen een fantastische collega, maar ook een geweldige leermeester.” In de loop van de jaren heeft Robin de sportschool zien veranderen en zien meegroeien met het tijdsbeeld. ,,Ted heeft een geweldig goed gevoel voor innovatie. Op die manier zijn wij altijd ingesprongen op veranderingen. We pasten het aanbod van lessen aan en zorgden voor de beste en nieuwste apparaten. Het niveau van de medewerkers werd op peil gehouden door het steeds opnieuw aanbieden van opleidingen.”
De mensen die bij ons komen sporten willen gezien en gehoord worden.
AANDACHT Wat in de loop van de jaren bij Piazza Sports onveranderd is gebleven is volgens Robin de aandacht voor de klant. ,,De mensen die bij ons komen sporten willen gezien en gehoord worden. De technieken zijn in de loop van de jaren veranderd, maar de aandacht voor de klant, het aanbieden van een luisterend oor en het op maat aanbieden van een trainingsprogramma is altijd voorop blijven staan. Zonder goede sociale vaardigheden kun je dit vak niet uitvoeren.”
HERINNERINGEN Na zoveel jaren in dienst te zijn koestert Robin vanzelfsprekend talloze herinneringen. Mooie en soms ook hele verdrietige. De spinningmarathons die gehouden werden ten bate van Villa Joep noemt hij als één van de hoogtepunten. Aan het clubgevoel en de feestjes bewaart hij ook dierbare herinneringen. ,,Hoogtepunten voor mij waren, zakelijk gezien, de momenten dat cliënten hun doelen behaalden. Samen een sportieve uitdaging aangaan en als dat lukte was dit voor mij ook een hoogtepunt. Dat maakte mijn werk heel leuk.” Robin maakte in de loop van de jaren ook vele verdrietige gebeurtenissen mee. ,,Je weet op het persoonlijke vlak soms heel veel van mensen, daar zitten ook hele verdrietige verhalen bij.”
MOTIVATIE De afgelopen periode bemerkte Robin in toenemende mate dat het moeilijker werd zichzelf nog goed te motiveren voor zijn werkzaamheden. ,,Dat gevoel had ik nooit eerder gehad. Ik sprong altijd met frisse zin mijn bed uit om aan de slag te gaan. Cliënten verdienen het dat je ze met een glimlach en dezelfde energie ontvangt. Op het moment dat je bemerkt dat dit ontbreekt wordt het tijd wat anders te gaan doen.” Het werken in coronatijd bij -7 graden Celsius, met een muts op en handschoenen aan, droegen onder meer bij aan dit gevoel. Dat was een omslagpunt en zette Robin aan het denken.
Pas maar op dat je geen Wesley Sneijder wordt.
NIEUWE UITDAGING Het gevolg van dit alles was dat Robin open stond voor iets anders. Dankzij zijn zus komt hij in contact met Vios bouw. Voor dit bedrijf gaat hij straks aan de slag als technische medewerker bij de Jaarbeurs en het Beatrixtheater. ,,Alle kleine technische handelingen die te maken hebben met het reilen en zeilen van deze gebouwen ga ik oppakken. Veel en afwisselend werk. De ene keer sta je op een event, een volgende keer sta je alleen in een lege hal.” Straks stapt hij met veel plezier op zijn fiets om naar zijn nieuwe job te rijden. ,,Pas maar op dat je geen Wesley Sneijder wordt is de afgelopen tijd regelmatig tegen mij gezegd”, vertelt Robin lachend. ,,Op naar een nieuwe uitdaging. De cliënten, mijn collega’s en zeker mijn maatje Wim zal ik echter gaan missen.”




















