Alex van Rooijen, voorzitter van KNA: ,,Ik vind het te gemakkelijk om te consumeren vanaf de zijlijn”

HOUTEN De in Houten geboren en getogen Alex van Rooijen zit zo diep in de klei dat hij niet meer weg wil. Als voorzitter van Muziekvereniging Kunst Na Arbeid Houten (KNA) leeft hij echter in spanning. Blijft de 115 jaar oude vereniging bestaan? ,,De fanfare hoort erbij op Koningsdag, tijdens Dodenherdenking en bij de Avond4daagse. Maar wat als oefenruimte vinden een probleem oplevert?”, vraagt hij zich af. Dat Alex vooral hoopt op de goede afloop en meer over zijn visie en leven deelt hij in dit Zaterdagportret.

Alex van Rooijen is in 1970 tijdens een stormachtige nacht in het gehuchtje Houten geboren. ,,De omgeving was mijn speeltuin en we kenden alleen een voetbal- en gymclub. De groei van Houten veroorzaakte groei van voorzieningen, zoals sportclubs. Daartegenover staat dat het moeilijker is de dorpse identiteit te behouden. Het zo genoemde Houtense DNA verandert continue”, vindt Alex. Waar hij opgroeide met ruimte om zich heen, verbaast de krapte in de nieuwe wijken hem. Soms mist hij zelfs een stoep, waardoor kinderen dicht langs geparkeerde auto’s naar school wandelen. ,,Dat vind ik niet ideaal.”

HOUTEN ZIJN WE SAMEN
Om de week is er op HoutensNieuws.nl een Zaterdagportret te lezen, een serie portretten van mensen die zich inzetten voor Houten. Deze twee weken kunt u online een aantal van de portretten teruglezen onder de titel ‘Houten zijn we samen’.
Vandaag een interview met Alex van Rooijen, eerder geplaatst op 22 april 2023.

Het oude mag je koesteren. Het is wel goed om na te denken wat je weghaalt, want dat komt nooit meer terug.

ZOEKTOCHT

Wandelend over de Loerikseweg passeren we het terrein van de Van Harte School. ,,Ik zat op deze school toen het de Heilige Familieschool heette. Dat de school gesloopt is, vind ik niet erg. Vernieuwing hoort erbij. Het oude mag je koesteren. Het is wel goed om na te denken wat je weghaalt, want dat komt nooit meer terug.” Hiermee doelt Alex ook op de Grund, waar KNA repeteert en de muziekinstrumenten opslaat. Het gebouw is verouderd en staat op de planning voor sloop. Daarom zoekt KNA een andere grote repetitie- en opslagruimte. ,,Wij hoopten in de samenwerking met de Van Harte School gebruik te kunnen maken van de aula en een opslagruimte. Daarbij wilden we muzieklessen aanbieden wat kan leiden tot een schoolband. De toenmalige wethouder vond het Theater geschikter. De huur bleek echter te hoog en we mistten opbergruimte. Locaties als Cultuurhuis Schoneveld en Jongerencentrum Enter vielen af, omdat de benodigde verbouwingen en kosten te hoog opliepen. Feit is dat we een grote oefenruimte zoeken, waar geluid geen probleem is en waar opbergruimte beschikbaar is voor onze instrumenten. We staan nu met lege handen. Zonder repetitieruimte houdt het snel op”, stelt Alex.

KEUZES

Volgens Alex maakt het diepgeworteld rendement-denken van de gemeente het niet gemakkelijker om keuzes te maken. Hij bedoelt dat de gemeente hoort te investeren in dingen die voor de inwoners belangrijk zijn, zoals parken en speeltuinen. Die kosten echter geld en leveren niets op. ,,De gemeente wil bij de huidige rekensommen op nul uitkomen en dat is niet altijd realistisch. Goede initiatieven kunnen vanwege de kosten naar de prullenbak doorverwezen worden, maar zo werkt het volgens mij niet. Natuurlijk is het niet gemakkelijk voor de overheid om keuzes te moeten maken. Toch geloof ik voor KNA in een goede afloop, want men geeft een vereniging die sinds 1908 bestaat toch niet zomaar op?”, denkt Alex.

EDUCATIEF

Vereniging KNA kent diverse orkesten. Onder andere het grote Fanfare Orkest die van zich laat horen bij verschillende gelegenheden. Kortgeleden ontstond het nieuwe Opleidingsorkest, waarbij mensen opgeleid worden tot muzikant. Dit orkest is de opstap naar het Fanfare Orkest. De muzikanten werken toe naar het landelijk erkende HaFaBra-examen. Met dat diploma is de stap naar de Fanfare kleiner. ,,Ook kennen we het Opstaporkest. Hier hoef je maar een paar noten te kunnen lezen en maak je samen muziek. Het is belangrijk om naast de muzieklessen die wij geven, te leren spelen in een gezelschap en de taal van de dirigent te leren begrijpen”, legt Alex uit. Daarnaast kent KNA kleinere Slagwerkgroepen. Bij elkaar spreekt Alex van een grote groep muzikanten en vaste vrijwilligers, waar nog heel wat mensen omheen werken. Denk aan ouders van jonge muzikanten, die niet alleen hun kind komen brengen, maar ook meewerken bij optredens en activiteiten. Zoals veel verenigingen zoekt KNA vrijwilligers en muzikanten en zijn vooral dringend op zoek naar iemand voor de PR.

 OKE was een sociaal culturele plek voor jongeren, waar ik tot de dag van vandaag veel vrienden aan overhield.  

OKE

De Grund is niet alleen door KNA een speciale plek voor Alex. ,, Hier begon mijn leven als vrijwilliger”, zegt hij. Een groep ouders organiseerde spelletjes in de aula van de Van Harte School zodat groepachters elkaar na het verlaten van de school niet uit het oog zouden verliezen. Dit groeide uit tot jongerenvereniging OKE, waar Alex lid werd. OKE verhuisde naar de Grund. ,,Iedere vrijdagavond hadden we een soos. Op Hemelvaartsdag organiseerden wij uitjes als wadlopen of kanoën en we organiseerden feesten. Ik rolde als zeventienjarige mee in de organisatie en kreeg verschillende functie, zoals een plek achter de bar en in het bestuur. OKE was toen een van de weinige sociaal culturele plekken voor jongeren, waar ik tot op de dag van vandaag veel vrienden aan overhield.” Vanuit OKE ontstond OKEPoP op Koningsdag.

TERUGBLIK

Alex zegt van zichzelf dat hij een bedeesde jongen was. Hij zat op turnen tot hij overstapte op Taekwondo. Hij werd drie keer Nederlands kampioen. ,,Het was mijn lust en mijn leven. Terugkijkend was het intensieve sporten de opmaat voor mijn voorliefde voor bewegen”, zegt Alex. Hij wist niet wat hij na de havo wilde worden, maar werd vlak voor het examen geselecteerd voor de Korps Mariniers en kreeg zijn tenue en kisten direct mee om die alvast in te lopen. ,,Na het behalen van mijn diploma schreef ik twee keer een brief naar defensie om opgeroepen te worden. Ik hoorde niets terug en besloot te gaan werken. Uiteindelijk kreeg ik een brief, dat ze mijn dienstplicht uitstelden. De oproepplicht voor militaire dienst was namelijk afgeschaft.” Alex werkte twee jaar bij een hovenier tot hij interesse kreeg in fysiotherapie. Na zijn studie vond hij werk in Rumpt, waar hij negen jaar werkte, tot hij een vacature zag in Houten. Het duurde even voordat hij een plek kreeg. Hij startte zijn loopbaan in het oude gemeentehuis op de Stellingmolen. ,,Die verhuisde naar de Molen 61, waar ik in 2014 met twee maten de zaak overnam. Nu groeien we bijna uit ons jasje.”

VRIJWILLIGERSWERK

Alex werd als fysiotherapeut verzorger bij SV Houten en werd trainer en coach bij het dames hockeyteam van Houten 3. ,,Ik speelde nooit zelf hockey, maar wist wel alles van conditie- en krachttraining. De meiden wisten hoe ze een stick vast moesten houden of hoe een bal te stoppen. Dat hoefde ik hen niet meer te leren. Bij KNA is het net zo. Ik kan geen noot lezen. Wel zag ik tot een paar keer toe de oproep voor een voorzitter. Mijn vrouw, waarmee ik 21 jaar getrouwd ben, vond het wel wat voor mij. Ik ben van gewoon doen wat op je pad komt en werd voorzitter. Dat ben ik inmiddels zes jaar.” Wat betreft vrijwilligerswerk vindt Alex het te gemakkelijk om te consumeren vanaf de zijlijn. Terwijl je door samen te werken dingen sneller voor elkaar krijgt. ,,Ik vind het jammer dat steeds minder mensen zich als vrijwilliger in willen zetten voor een club. Er is voor iedereen iets te doen. Ik besef vooral hoe leuk een kind het vind als de ouder meewerkt. Het maakte mij drie keer zo groot”, merkt Alex op. Hij is vader van drie kinderen.

Kijkend wat belangrijk is en waar wij rekeningen mee moet houden is maatwerk. Dat maakt fysiotherapie zo leuk.

WERK

Over zijn werk als fysiotherapeut zegt Alex: ,,Ik heb een mooi vak. Ik ben gespecialiseerd in hartrevalidatie, etalagebenen, knieën en heupen en echografie. Alle therapeuten in onze praktijk hebben eigen specialismen en werken daarin samen. Iemand die een hartinfarct en omleidingen kreeg, kan door roken slechte longen hebben. Waar ik alles weet van het hart, kan mijn collega van longrevalidatie meekijken naar de beste behandeling. Kijkend wat belangrijk is en waar wij rekeningen mee moet houden bij een patiënt is maatwerk. Dat maakt dit werk zo leuk.”

POSITIVITEIT  

Gedurende zijn leven liet Alex zich nooit leiden door de vraag: Wat als? ,,Dingen kwamen op mijn pad. Ik greep de kansen die ik kreeg. Zoals de praktijk overnemen. Daarbij liet ik me niet leiden door beren op de weg, maar sprong er gewoon in met een positieve houding. Je kunt tenslotte alleen maar vooruit. Zo breng ik in mijn werk mensen graag naar een hogere trede. Ik wil het maximale eruit halen en laat mensen soms hard trainen. Als ze zien wat zij na vier maanden bereiken, dan verrast dat. Dat is mooi. Dat werkt voor mij en voor anderen.”