Ronald Verbeek: ,,Het vraagt ook om actie in Houten om het tij te keren”

HOUTEN Na zijn pensioen zat Ronald Verbeek thuis met al zijn energie. Hij zette die vervolgens in als vrijwilliger bij de Techniekfabriek in Houten en verloor zijn hart in biodiversiteit. Als beginnende imker schrok hij van het aantal maanden met gebrek aan stuifmeel in Houten. Dat zette hem aan tot actie. Of wij op tijd zijn om het tij te keren en hoe hij zich daarvoor inzet leest u in dit Zaterdagportret.

door Irene van Valen

Ronald Verbeek is getrouwd en heeft twee zoons. Zij wonen op zichzelf en geven volgens Ronald op een bewonderenswaardige manier vorm aan hun leven. Ronald werkte bij defensie waar hij met 56 jaar en zes maanden met functioneel leeftijdsontslag ging. ,,Daar zat ik dan met al mijn energie. Ik zag een advertentie in ’t Groentje, waarin twee gedreven vrouwen aangaven techniekworkshops op te zetten voor autistische kinderen.” Met zijn ervaring in de techniek, het ontwikkelen van opleidingen en het opleiden van mensen, sloot Ronald zich aan en werd het derde bestuurslid van de Techniekfabriek. ,,Deze groeide en om het bestuur te versterken vonden we acht vrijwilligers die meewerkten vanuit hun eigen expertise en met eigen taken. Het huidige bestand bestaat uit 60 vrijwilligers die zich samen sterk maken voor 8000 effectieve werkuren per jaar”, zegt Ronald.

HOUTEN ZIJN WE SAMEN
Om de week is er op HoutensNieuws.nl een Zaterdagportret te lezen, een serie portretten van mensen die zich inzetten voor Houten. Deze twee weken kunt u online een aantal van de portretten teruglezen onder de titel ‘Houten zijn we samen’.
Vandaag een interview met Ronald Verbeek, eerder geplaatst op 25 maart 2023.

Hoewel zij in het leven sneller vastlopen, zijn zij vaak hoog intelligent en blinken uit in de techniek

AUTISME

De Techniekfabriek zet kinderen met autisme binnen het ASS-spectrum in hun kracht door middel van (digitale)techniek. ,,Hoewel zij in het leven sneller vastlopen, zijn zij vaak hoog intelligent en blinken uit in de techniek. Ik leer van hen, want zij kijken anders naar wat zij doen.” Ronald benadrukt dat veel grote technische ontdekkingen, ingewikkelde tekeningen en moeilijke berekening vaak bedacht zijn door mensen met autisme.

GROEI

De Techniekfabriek startte met zes leerlingen die les kregen van Jan van Oers en Ronald. Nu tellen zij acht kinderen per workshop die ze bijna iedere middag geven. Ze geven vijf techniek workshops en vier digitaal workshops. ,,De techniek is het middel voor persoonlijke ontwikkeling waardoor een kind zich beter in zijn vel voelt. Iedere workshopronde heeft een kleur dat staat voor een niveau. Met ieder stap naar een volgend niveau zien de leerlingen hun eigen groei. De blijdschap bij die stappen, maakt iedereen trots. We zien het zelfvertrouwen van de leerlingen groeien, dat inspireert mij”, benadrukt Ronald enigszins geëmotioneerd. ,,Het ontroert me dat wij een schakel zijn in hun geloof in zichzelf. Sommige kinderen wilden nooit naar school of naar opa en oma, maar voor de Techniekfabriek trekken ze moeiteloos hun jas aan. Ik ontmoet weleens vroegere leerlingen. Sommigen zijn een kop groter dan ik en zetten de stap van speciaal basisonderwijs naar regulier middelbaaronderwijs. De leerlingen verlaten de Techniekfabriek krachtiger en leren tegen een stootje kunnen.” Ronald gunt anderen net zoveel voldoening, kijk daarom op www.techniekfabriekhouten.nl

SCHOLEN

De Techniekfabriek maakt gebruik van drie lokalen en een hal van basisschool De Zevensprong. Ook biedt de Techniekfabriek technieklessen aan voor scholen. ,,Klassen met 30 leerlingen bezoeken ons. Wij ondersteunen hen met tien begeleiders. Dat we ondanks de grote groepen alleen werkgeluiden van gereedschap en machines horen, is een bevreemdende gewaarwording. Er heerst dan pure concentratie. Wij noemen dat een opleidingsfeestjes waarbij we werken met 21 terugkerende klassen.”

STUIFMEEL

Nog altijd blakend van energie, vatte Ronald interesse op voor de imkerij en volgde in 2012 een opleiding om meer over bijen te weten. Hij besloot daarbij een paar bijenvolken te nemen. Daarvoor testte hij in de omgeving waar stuifmeel te vinden was. ,,Al was het september, zelfs in de kassen vond ik geen stuifmeel”, zegt Ronald. Dat heet bloemarmoede. ,,In Houten bloeit acht procent van alle bomen in maart, 52 procent bloeit in april , achttien procent bloeit in mei, tien procent bloeit in juni en de rest van het jaar bloeit eigenlijk zo goed als niets. Ook in die maanden hebben bijen wel verse en een verscheidenheid aan stuifmeel nodig. Dit gemis leidde ertoe dat ik de actie ‘bloemen op de rondwegwal’ opzette. Daarmee won ik ‘De Groene Keus’ van het Duurzaamheidsfonds. Hiermee kregen stroken van de rondwegwal nieuwe begroeiing.”

De bloei van vooral kleine bloemen is belangrijk. Zij zijn een bron van voeding voor bijen

INSTECTENSTAND

Ronald richtte samen met anderen de Houtense BIJzaken op om betekenis te geven aan de leefomgeving met zorg voor de wilde bijen. Zij zetten zich onder andere in voor het omvormen van grasvelden naar bloemrijk grasland en voor het planten van minibosjes binnen de rondweg, zoals aan de Molenzoom. ,,Wat daar geplant is, reikt nu tot twee of drie meter hoogte en er bloeit bijna altijd wel wat. Daarnaast zaaiden we verschillende soorten inheemse bloemmengsels en biologische bloembollen. De bloei van vooral kleine bloemen is belangrijk”, vertelt Ronald. Veel grote gekweekte bloemen zoals de narcis, voegt niets toe voor insecten. Kleinere bloemen als krokussen, de winterakoniet en de sneeuwklok zijn wel een bron van voeding voor bijen. Van de bekende 360 soorten solitaire wilde bijen in Nederland, staat de helft op de rode lijst. ,,Wat we in miljoenen jaren als insectenstand opbouwden, verkleinden we in de afgelopen 25 jaar met 75 procent. Het raaigras waar boeren gebruik van maken is alleen goed voor koeien. Met het verdelgen van onkruid verdwijnen de insecten, waardoor jonge weidevogels te weinig insecten als voedsel krijgen en sterven. Paardenbloemen krijgen er evenmin ruimte, terwijl het de enige bloem is waar meer dan 100 soorten insecten op af komen. De bloem, steel en balderen zijn voedzaam voor mens en dier. De insecten begrijpen dat, nu wij nog”, vertelt Ronald.

DOORPAKKEN

Ronald gelooft dat we de natuur nog kunnen redden en werkt aan een ‘omgeving verbeter plan’. Hij stelt: ,,We moeten wel doorpakken en een grote verscheidenheid aan inheemse planten en bomen terugbrengen in Houten. Die geven voeding, beschutting en nestmogelijkheid waardoor de omgeving kan herstellen van het verstoorde evenwicht waarin bijvoorbeeld ruimte ontstond voor de buxusmot en de eikenprocessierups. Ik geloof dat de aarde weer opveert als wij nu in actie komen.” Dat is waarom Ronald zich vastbijt in het Nederlandse Deltaplan Biodiversiteitsherstel. Volgens dit plan moet tien procent van het Nederlandse buitengebied gaan bestaan uit hagen, bloemen en water. Binnen zeven jaar moet 50 procent hiervan behaald zijn. In lijn met dit plan bedacht Ronald de actie ‘Houten beHAAGlijk’ waarmee hij aandacht vraagt voor dit Deltaplan. Hij werkt samen met de gemeenteraad, wethouders en ambtenaren. Ze houden elkaar scherp, vergaren kennis en doen er alles aan om het plan in Houten te doen slagen. ,,Ik loop daarin graag voorop en hing een poster op buiten de rondweg bij Het Meer waarop we aangeven dat we gemengde hagen planten, zoals het vroeger eigenlijk was. Deze hagen bestaat uit 27 plantensoorten waardoor het hele jaar rond altijd wel iets bloeit en waarin insecten zich kunnen nestelen. Voor wie hieraan bij wil dragen verwijst Ronald naar www.houtensebijzaken.nl. Met steun van het duurzaamheidsfonds werkt Ronald Houten beHAAGlijk verder uit.

Ronald schreef als lid van de Klankbordgroep Biodiversiteit Houten mee aan de visie biodiversiteit Houten. ,,We houden de lijnen met de gemeente kort en nemen mensen met vakkennis mee in onze plannen, denk aan ecologen, hydroloog en biologen. Met onze gezamenlijke kennis adviseren we de gemeente daar waar mogelijk. Het laatste stuk Vijfwal is daar een voorbeeld van. Daar plantte de gemeente op ons verzoek andere bomen en beplanting dan gebruikelijk. Daarmee wordt het een heel ander stuk Vijfwal. Ik maak me sterk voor het leefbaar houden van Houten; dat gaat van mooi en netjes naar levend en natuurlijk.

Ik praat liever over zaken waar hij nu invloed op heb

TERUGBLIK

Ronald is geboren op 31 december 1956 in Helmond. ,,Op een bepaald moment moest ik aan het werk en vond in de radiogids een bonnetje voor werken bij defensie. Ik meldde me aan en volgde de opleiding tot militair”, vertelt hij. Voor zijn werk woonde hij een tijd in Ossendrecht tot hij naar Houten verhuisde bij zijn overplaatsing naar Soesterberg. Ronald werd uitgezonden naar Bosnië tot een jaar voor de val van Srebrenica. Hij voelt de pijn van zijn collega’s maar praat liever over zaken waar hij nu invloed op heeft. Hij woont nu 38 jaar in Houten. ,,Ik keek vanochtend uit het raam en zag ooievaars hun voorjaarsrituelen uitvoeren op een paal die ik neerzette. Ik zaaide een bloemenveld in en plantte waterlelies in de sloot. Er groeit veel waar ik invloed op had. Dat maakt onze omgeving levendiger en natuurlijker.”