De adviescommissie

HOUTEN ,,Ik kom even terug met de jurk.”De dame tegenover me houdt een tas omhoog. Ik herken hem meteen. Of eigenlijk: haar. Ik heb haar zelf geholpen. ,,Mankeert er iets aan de jurk?” vraag ik verbaasd. Ze schudt haar hoofd. ,,Aan de jurk niet, maar aan mij wel. Mijn vriendin zegt dat hij vormeloos is en me afschuwelijk staat.”

O. De vriendin. Ik weet meteen over welke jurk ze het heeft. Hij valt inderdaad wat ruimer, maar vormeloos is hij absoluut niet. Vanuit de buste lopen prachtige plooitjes naar de taille, waardoor hij juist een heel mooi silhouet geeft. ,,Ik wil hem natuurlijk best voor je omruilen,” zeg ik, ,,maar weet je het zeker?” Ik zie de twijfel op haar gezicht. ,,Ik trek hem nog één keer aan.” Even later komt ze uit de paskamer. En ja hoor. Hij staat haar enig. Nu vind ik de jurk zelf prachtig, dus misschien ben ik niet helemaal objectief. Gelukkig lopen er in een kledingwinkel altijd voldoende onafhankelijke deskundigen rond om ter plekke een adviescommissie samen te stellen. ,,Wat vinden jullie?” vraag ik. Een dame die voor de spiegel het bruine jasje staat te passen dat ik op de grote foto laat zien, bekijkt haar even goed. ,,Hij staat je prachtig.” De dame in de jurk bekijkt op haar beurt het bruine jasje. ,,Dat jasje staat ú trouwens ook heel goed.” ,,Ik heb een bruin jasje nodig,” zegt de dame. ,,Deze heb ik vorig jaar al in het blauw gekocht. Zó fijn. Vederlicht ook. En bruin is echt dé kleur van dit seizoen. Ik neem hem in ieder geval.” We kijken allebei weer naar de dame in de jurk. ,,Tja,” zegt ze. ,,Ik vind hem zelf eigenlijk ook gewoon heel mooi. Maar ja, omdat Gerda zei dat de jurk me niet flatteerde…” De dame in het bruine jasje hoeft daar nog geen seconde over na te denken. ,,Ik weet wel wat je tegen Gerda moet zeggen.” Ze heeft duidelijk haar hart op de tong: ,,Jíj hoeft hem niet aan, Gerda.” We schieten alle drie in de lach. De jurk gaat weer mee naar huis. Mevrouw kiest er nog een mooie panty bij, zodat ze hem straks wat langer kan doordragen. En de dame van het bruine jasje? Die vertrekt met het jasje, een bruine broek én het heerlijke zachte truitje dat Fleur op de foto hieronder draagt.

(tekst loopt door onder de foto)

Fleur in een top en broek van Red Button - It Rains Fashion

Een paar dagen later komt er een groepje van vier vrouwen binnen. Een van de dames is slecht ter been en gaat zitten op het stoeltje waar ik met mijn strijkplank sta te vouwen. Het is daar inderdaad een beetje krap. Ze geeft mijn strijkplank een schop. Geen voorzichtig tikje met haar voet omdat ze er niet langs kan. Een schop. Ik schrik er een beetje van, maar besluit er niets van te zeggen en schuif de strijkplank wat verder opzij. Deze mevrouw is duidelijk niet in haar beste humeur. Haar vriendinnen waaieren ondertussen uit door de winkel. Er worden rekken bekeken, kledingstukken aangedragen en de eerste dame verdwijnt in het pashokje. Ik bied de dame op het stoeltje thee aan. Nee. De jas blijft ook aan. Af en toe verschijnt een van haar vriendinnen voor de spiegel tegenover haar. Helaas blijkt de adviescommissie vandaag uit één persoon te bestaan en is ieder advies negatief. ,,Dit maakt je echt veel te dik.” ,,Wat een verschrikkelijke kleur.” ,,Daar ben je veel te oud voor.” Ik kijk vanachter mijn strijkplank toe. Misschien moet ik proberen haar een beetje op te vrolijken. ,,Zal ik anders wat voor u aandragen? Dan kunt u vanaf hier rustig even kijken.” Ze staat op. ,,Ik kan echt zelf wel kijken.” Oké. Ook goed. Met haar wandelstok gaat ze langs de rekken. Ik zie dat het niet gemakkelijk gaat en mijn winkel lijkt opeens verdacht veel op een hindernisbaan, maar ik heb inmiddels begrepen dat hulp aanbieden vandaag niet onder de gewenste service valt. Dus ik hou wijselijk mijn mond. Even later bewegen de dames richting uitgang. Omdat het stoeltje weer vrij is, schuif ik mijn strijkplank terug naar zijn oude plek. 

(tekst loopt door onder de foto)

Anja in een outfit van &CoWoman - It Rains Fashion

Dan ziet een van de vrouwen de geruite blouse die Anja op de foto hierboven draagt. ,,O, die wil ik toch nog even passen.” Natuurlijk. De blouse hebben we tot en met 3XL. Vanuit mijn ooghoek zie ik dat de dame met de wandelstok weer op het stoeltje gaat zitten. Ze geeft mijn strijkplank een zwieper met haar hand. Ik zucht zachtjes en zoek verder. Dan volgt schop nummer twee. De strijkplank wankelt gevaarlijk heen en weer, hervindt zijn evenwicht, maar mijn keurige stapeltjes gevouwen kleding hebben minder geluk. Die vliegen in het rond. ,,Het is hier ook zo achterlijk klein,” moppert ze. Ik kijk haar aan. ,,Ja, je hoeft me niet zo boos aan te kijken. Het is toch zo?” Ik besluit dat zwijgen mijn beste verkooptechniek van de dag is.

Op dat moment komt haar vriendin uit het pashokje in de geruite blouse. En kijk eens aan. Mevrouw kan lachen. ,,Hahaha! Nou, ga maar liggen, dan kunnen we picknicken. Veel te veel boezem voor dat ding. Trek maar weer uit.” Ik wacht op de reactie van de andere drie. Die komt niet. En dan begint me iets op te vallen.

Ze luisteren eigenlijk helemaal niet naar haar. De vriendin bekijkt zichzelf nog eens in de spiegel, trekt de blouse recht en loopt ermee naar de toonbank. Ze koopt hem gewoon. Even later verlaten de vier vrouwen vrolijk de winkel. Nou ja, drie van hen. De vierde loopt achter ze aan, haar mond nog altijd als een streep naar beneden. Ik kijk ze na en begin mijn stapeltjes voor de tweede keer die middag op te vouwen. Onze lieve Heer heeft rare kostgangers, denk ik. Maar sommige komen gelukkig met vriendinnen die allang weten wanneer ze niet meer moeten luisteren.

(tekst loopt door onder de foto)

Sasja in een HV Society - It Rains Fashion

We zijn op inkoop bij HV Society voor de zomer van 2027. Ik vind alles leuk. Natuurlijk zie ik bij iedere collectie wel mooie dingen, maar HV Society is echt een merk dat heel erg bij mij past. Een beetje Engels, soms een tikje kak. Het komt uit hetzelfde modehuis als HV Polo, dat ruiterkleding maakt. En laat ik daar nou ook nogal gevoelig voor zijn. Die paardensportinvloeden zie je bij HV Society subtiel terug. Het rokje, jasje en de trui op de foto zijn bijvoorbeeld van HV Society. 

Mijn zoon is mee op inkoop. Gelukkig maar, want waar ik bij het zien van een leuke collectie nog weleens volledig de weg kwijtraak, blijft hij redelijk nuchter. Bovendien heeft hij er een goede kijk op. ,,Deze ook in twee kleuren,” zeg ik enthousiast terwijl ik alweer iets in het rek hang. ,,Die kleur heb je bij Robell ook al heel veel gekocht, mam.” Ik kijk naar het rek. Hij heeft gelijk. Maar ik hang  hem toch in het rek. Even later zie ik vanuit mijn ooghoek dat hij opstaat, naar mijn rek loopt en de kleur er weer tussenuit haalt. Ik wil protesteren. Maar ja. Hij heeft nog steeds gelijk. Met lichte tegenzin laat ik hem begaan. Soms moet je gewoon naar je adviescommissie luisteren.

(tekst loopt door onder de foto)

Ria in een combinatie van &CoWoman - It Rains Fashion

Een paar dagen later komt er een dame binnen die op zoek is naar een bruine broek. Het is druk in de winkel en ik werk samen met Anja. Zodra de dame zegt wat ze zoekt, kijkt Anja me veelbetekenend aan. Want als er één ding is waarin ik me tijdens de inkoop niet bepaald heb ingehouden, dan zijn het bruine broeken. Broeken in het algemeen eigenlijk. We hebben bruine travelbroeken van OnlyM, bruine denim én punta van Red Button, bruine comfort travel van &CoWoman en natuurlijk ook nog bruine broeken van Robell. Maar vandaag komt mijn koopwoede uitstekend van pas. Er wordt gepast en vergeleken en uiteindelijk wint de bruine comfort travel van &CoWoman, die Ria u op de foto hierboven laat zien. Er komt een top van Red Button bij en de blazer die Fleur op de foto hieronder draagt. Mooie set. Klaar. Vlak voor het afrekenen kijkt de dame toch nog een keer naar de jeans van Red Button. ,,Echt een leuke wassing en model” zegt ze terwijl ik haar zie nadenken, ,,ik neem die eigenlijk ook maar mee. Niet echt nodig, maar hij is zó leuk. En de prijzen van Red Button zijn gelukkig goed te doen.” Ze legt hem bij de rest op de toonbank.

(tekst loopt door onder de foto)

Fleur in een outfit van Red Button - It Rains Fashion

Het zijn de laatste dagen van onze vakantie op Gran Canaria. Zelfs ‘s avonds blijft het lang warm. ,,Alles wat ik heb meegenomen is eigenlijk te heet,” zucht ik terwijl ik voor mijn kledingkast sta. ,,Het zijn ook allemaal dingen met mouwen,” zegt mijn lief. ,,Kijk eens wat die vrouwen hier dragen.” Ik kijk om me heen: ,,heel weinig.” ,,Precies.” ,,Ja, maar dat doen Nederlandse vrouwen meestal niet. Alleen op vakantie.” ,,Maar we hebben in Nederland tegenwoordig toch ook zomers met dit soort hitte?” zegt hij. ,,Dat kan best eens gaan veranderen.” Daar heeft hij misschien wel een punt. Ik kijk in het label van het ultradunne jurkje met spaghettibandjes dat ik net heb gekocht in een van de winkeltjes bij het strand. ,,Stuur dat merk gewoon een mailtje,” zegt hij. ,,Leuk toch, een Spaans merk erbij? Kijk, dít is het soort adviescommissie waar ik van hou. Wie weet hangt er volgende zomer dus ineens een vleugje Spanje bij It Rains Fashion. Maar zover is het nog niet. Eerst genieten van de wintercollectie. Komt u snel bij ons winkelen?

Ps: Onze wintercollectie bewonderen kan ook tijdens onze modeshow op 11 oktober in de Roskam. Kaarten koopt u in de winkel!