Dat het past...

HOUTEN ,,Ik ga even boven beginnen”, zeg ik tegen mijn lief. Er wacht een berg kleding die mij al de hele week verwijtend aankijkt. Eerder deze week was ik op zoek naar een jurk. Ik dacht zeker te weten waar de jurk lag. Dus ik trek één stapeltje uit de kast. En nog één. In een moment van frustratie kieper ik de complete plank op de grond.

Sasja van der Knoop

Ik heb er echt geen zin in. Het is een beetje zoals ze weleens zeggen: bij de loodgieter lekt thuis de kraan en de kinderen van een psycholoog hebben ook niet altijd alles op een rijtje. Nou... ik heb een kledingwinkel. En mijn eigen kledingkast? Die is meestal een chaos. Ik gooi armen vol jurken op bed. Dan kijk ik meteen maar wat er weg kan. Een voor een vouw ik alles netjes op. Af en toe trek ik een jurk aan. Past hij niet meer, dan mag hij weg. Tussen de jurken hangen ook een paar bijzondere exemplaren. Jurken die ooit van mijn moeder zijn geweest. Sommige zijn meer dan vijftig jaar oud. Van Rodier, destijds een bekend modehuis in Amsterdam. Voorzichtig trek ik er één over mijn hoofd. Het is een gebreide jurk, dus hij rekt nog verrassend goed mee. Hij past. Tevreden loop ik naar de spiegel. En daar verdwijnt mijn glimlach. Want hoewel de jurk prima past, staat hij me voor geen meter meer. Dat een kledingstuk past wil nog niet zeggen dat het je maat is.

Er komt een dame binnen. Ze sluit snel de deur achter zich. Zo proberen we de warmte zo lang mogelijk buiten te houden. Ze loopt meteen naar de ventilator. ,,Pfff... het is buiten niet te doen. Je snapt vast waarvoor ik kom. Ik moet lachen. ,,Een zonnige jurk?” Ze knikt. ,,Ik heb alleen nog de laatste maten”, zeg ik. Ze zucht. ,,Ik had eerder moeten komen.” Samen bekijken we de jurken in haar maat. ,,Viscose is lekker”, zegt ze, ,,maar ik heb toch liever katoen.” Ik kijk nog één keer door het rek. ,,Ik heb eigenlijk alleen nog een wat duurdere jurk voor je.” Ze trekt een gezicht, maar neemt de jurk toch mee naar de paskamer. Het is de Oneseason-jurk die Anne-Marie op de foto linksonder draagt. De jurk past als een handschoen. Ze draait een rondje voor de spiegel. Haar gezicht zegt genoeg. Even later stapt ze, ondanks de hitte, met een grote glimlach de winkel uit.

,,Wat een leuk pakje!  Het gaat over het broekje en de blouse die ik u op de grote foto laat zien. ,,Dat broekje wordt eigenlijk hoog in de taille gedragen”, vertel ik. ,,Maar ik heb gewoon een paar maten groter gepakt. Dan hangt het wat losser op mijn heupen, wordt het broekje iets langer en kan ik het zelf ook nog aan.” Anders is het echt voor jonge meiden. ,,Het valt wel akelig klein”, zeg ik lachend. ,,Ik draag er een maat L van.” ,,Bah”, zegt mijn klant,  ,,waarom koop je dan van die kleine kleding in?” Ik schiet in de lach. ,,Dat wist ik van tevoren ook niet”, zeg ik verontschuldigend. ,,Wacht”, zegt ze, ,,ik app mijn dochter.” Terwijl ze wacht, past ze een paar FOS-jurken. ,,Wat vind ik dit een geweldig model”, zegt ze. ,,En dat linnen met viscose draagt heerlijk. Alleen... ik hou gewoon niet van zo’n print.” ,,Dat komt goed uit”, zeg ik. ,,Want volgende week krijgen we precies hetzelfde jurkje binnen in effen beige, blauw en bruin.” Even later komt dochterlief binnen. Ze trekt het pakje aan. ,,Zo was ik vroeger ook”, moppert moeder. Samen kijken we glimlachend naar haar dochter in het kleine pakje. 

,,Heb je een badpak?”, vraagt de volgende klant. ,,Jazeker”, zeg ik. Ik pak het badpak dat Fleur op de foto rechtsonder draagt. ,,Ik heb het zelf ook gepast en ik denk dat het vooral gemaakt is voor jonge borsten”, zeg ik. Wij hebben op een bepaalde leeftijd toch liever een badpak dat alles een beetje mooi in model brengt. ,,Prachtig badpak, maar volgens mij niet voor ons.” De dame glimlacht. ,,Ik wil hem toch graag passen.” Natuurlijk. Ik geef haar de grootste maat en even later komt ze stralend uit de paskamer. ,,Hij past hoor”, zegt ze trots. Ik vind het helemaal niet mooi zitten. Ik twijfel. Zal ik het zeggen of niet? ,,Dat iets past, betekent niet altijd dat het ook de goede maat is”, zeg ik. Ze trekt haar wenkbrauwen op. ,,Hij past toch?”, zegt ze, iets steviger dan daarvoor. Ik slik mijn commentaar verder in en reken het badpak af. ,,Dank je wel”, zegt ze. ,,Ik ben er zó blij mee.” Uiteindelijk ben ik niet degene die straks over het strand loopt. Zij wel. En als zij zich in dat badpak mooi voelt, zelfverzekerd de zon tegemoet gaat en zich geen moment druk maakt om wat een ander ervan vindt... dan heeft zij gewoon gelijk.

We gaan de laatste weken van de Sale in. 50% korting geselecteerde items!

Dit artikel wordt u aangeboden door It Rains Fashion.