Na 52 jaar op de markt, ook in Houten, hoeft Ben niet op vakantie

HOUTEN Na 52 jaar op de markt en nu slecht ter been heeft Ben van Veenendaal (82) geen zin meer in vakanties. Hij kijkt terug op een bewogen leven met tennis, wintersport en het werk als markkoopman. ,,Als ik maar kan bridgen”, zegt hij nu stellig.

door Irene van Valen

,,Zou zich een bridgereis aandienen”, zegt Ben terwijl hij zijn vrouw Hennie aankijkt, ,,dan pak ik direct in. Ik zie ons overdag wel lopen op onze vakantiebestemming om in de avond te bridgen.” Vroeger kozen zij bewust voor wintersportvakanties, want als marktkooplieden verkochten zijn beduidend minder in de wintermaanden. ,,We gingen voor het eerst op wintersport in 1965, wat ongebruikelijk was of alleen voor de elite. Het was niet voor de gewone man, maar wij verkozen actieve vakanties boven zonovergoten oorden.”

MARKTLEVEN

Waar Bens moeder werkte als hoedenmodiste in Utrecht, werkte Ben in een garage. Hij kreeg een plekje in de winkel van zijn moeder om sokken te verkopen. Later kwamen daar shirts bij. ,,Collega’s en anderen kochten steeds vaker kleding bij mij, daarom besloot ik marktkoopman te worden. Ik startte 1 mei 1964 met vaste plekken op Paardenveld en Vredenburg. Al hadden we die plekken, het begin was zwaar. Ik had geen cent, maar zette door. Ik geloofde erin dat hier geld te verdienen was. Een groot geluk was een extra vaste plek op de vrijdagmarkt in IJsselstein.” Na hun huwelijk in 1967 werkte Hennie direct mee op de markt en stond ook alleen op markten. Het was belangrijk om op zoveel mogelijk markten te staan. Het inschrijven ervoor gaf de meeste stress. ,,Als je geen plek kreeg kon je ‘meelopen’”, vertelt Hennie, ,,dan rijdt je naar een markt zonder zekerheid op een plek. Er vielen namelijk altijd wel marktkooplieden uit. Als je er vroeg genoeg bij was, kon je die plek innemen. Dat was dan ons geluk. Evengoed reden we onverrichter zake terug naar huis.” Ben en Hennie stonden op verschillende markten in de regio en verkochten sokken, kousen en later sportkleding van goede kwaliteit.

(tekst loopt door onder de foto)

De marktkraam - eigen foto

KWALITEIT

Houten werd ook hun plek. Zij stonden er 22 jaar. ,,Deze markt is de mooiste van Nederland”, stelt Ben. ,,Dat heeft te maken met het feit dat niet de gemeente, maar de marktkooplieden zelf bepalen wie de sta-plekken krijgen. Deze markt is een aanvulling op dat wat Houten mist.” Hennie sluit daarbij aan: ,,Waar in Houten koop jij je garen of een rits? Op de markt. Daarbij staan onze marktkramen voor kwaliteit. Wij stonden er overigens altijd, waar andere marktkooplieden bij slecht weer wegbleven. Het weer was onze concurrent, maar won nooit.”

VERKOOP

Rond 2008 besloot Utrecht Hoog Catharijne te verbouwen. Ben vertelt daarover: ,,Vredenburg veranderde in een bouwput en de gemeente wilde de markt weghebben. Als woordvoerder stond ik op voor de markt en wist die op Vredenburg te houden. Het werd wel minder aantrekkelijk door de bouw en bezoekers bleven weg. Daarmee verdween het plezier.” Ben besloot zijn marktkraam te verkopen. Zijn geluk was dat hij door een oude vergunning goede vaste plekken had op de markt, al was de regel dat je die alleen mocht verkopen van vader op zoon. Ben en Hennie hebben geen kinderen en maakten zich sterk voor het veranderen van die regel. Dat lukte; de zaak mocht verkocht worden aan een personeelslid die langer dan twee jaar in dienst was of aan een vennoot. Ben en Hennie besloten iemand in dienst te nemen die twee jaar lang samenwerkte met Hennie. Daarna nam hij de zaak overnam. Ben stopte voor die tijd, want zijn rug was versleten na 52 jaar sjouwen en slepen met de marktkraam. Terugkijkend zegt hij: ,,Ik ben trots op wat we deden en tevreden met wat ik heb. Het is niet veel, maar genoeg. Wat we deden maakt ons rijk.”

TENNISCLUB

Sportief als zij waren, kochten Ben en Hennie in 1977 een tennisclub. Deze lag achter Het Oude Tolhuys in Utrecht. De gemeente wilde er vanaf. De leden wilden het niet kopen. Ben vertelt: ,,Wij wel, al hadden we geen verstand van het leiden van een club. We verhoogden de contributie waardoor 40 van de 75 leden vertrokken. Met de overige leden vormden we TC Rijnsweerd. Al startten we met geen cent, we bouwden het op tot een mooie club die uiteindelijk als enige in Utrecht een ledenstop invoerde. Men werd graag lid, want de liggen vlak buiten Utrecht was mooi. We verkochten de club in 1992. Naast tennis organiseerden we ook andere activiteiten, zoals bridgen.”

(tekst loopt door onder de foto)

Bridgen is nu hun grootste hobby - eigen foto

KAARTEN

Bridgen werd Ben’s grootste hobby, waar Hennie graag aan meedeed. ,,We speelden 25 jaar in Maarssen, maar zijn inmiddels lid in Houten. Ik speel twee keer in de week bij BC Houten; wat mij betreft de gezelligste bridgeclub van Houten. Het gaat vooral om het samenzijn en leren van elkaar. Ik ben fanatiek en leer anderen graag de regels, zodat zij beter worden.” Ben erkent slecht tegen zijn verlies te kunnen, waarop Hennie met een lach verzucht: ,,Dat kan ik weten. Ik weet tegen wie hij dan moppert.” Het lijkt erop dat bridge de ontspanning bracht waar het leven van een markkoopman stress gaf.

AMERIKA

Hun mooiste vakantieherinnering is een reis naar Amerika, in de zomer van 1980. Familieleden namen de zorg voor de marktkraam over terwijl Ben en Hennie met Leo van Veen, vriend en FC Utrecht speler, naar Los Angeles vlogen. Zij trokken een maand lang op met voetballers en verslaggevers en bezochten een paar dagen Las Vegas. ,,We bezochten shows van de Canadese singer-songwriter Paul Anka, en het Duits illusionisten duo Siegfried & Roy. Wat betreft het gokken wonnen we niets, maar wat hadden we een plezier”, vertelt Ben met een glimlach.