Dwight van van de Vijver: ,,Ik reik mijn hand, een ander mag die pakken”

HOUTEN Hij is schrijver, televisiemaker, muzikant, ex-politieman, bekende Nederlander en woont in Houten. ,,Schrijven en dichten doe ik het liefst. Ik ben met al die rollen niet in een hokje te plaatsen en vooral gewoon Dwight die op het schoolplein staat om zijn kinderen op te halen.” In dit Zaterdagportret ontmoeten we de 39-jarige Dwight van van de Vijver. Waar denkt hij over tien jaar te staan?

Onlangs kwam zijn eerste kinderboek ‘Doni en de kracht van de blauwe veer’ uit. Het idee om dit boek te schrijven ontstond in 2019 door het televisieprogramma ‘Geboeid - terug naar de plantage’. Voor dat programma dook Dwight in zijn familiegeschiedenis. ,,Ik kreeg als kind weinig mee van mijn geschiedenis, terwijl kinderen om me heen die wel kenden. Ik wil dat mijn kinderen hun verleden kennen.” Dwight reisde naar Suriname en ontdekte meer over zijn Afrikaanse betbetovergrootvader. Die voer op de boot van Afrika naar Suriname en werd tot slaaf gemaakt. ,,Tijdens het radioprogramma ‘Langs de lijn’ in datzelfde jaar deelde ik mijn droom om eens een boek te schrijven. Twee uitgeverijen hoorden dat en moedigden me aan voor die droom te gaan. Zij vroegen me een hoofdstuk en synopsis te schrijven en wilden met mij door. Ik koos voor uitgeverij Querido en herschreef ieder hoofdstuk vier tot vijf keer tot het hoogst haalbare er uit was gehaald.” Drie jaar na het uitspreken van zijn droom, las Dwight in dezelfde talkshow een fragment uit zijn boek.

HOUTEN ZIJN WE SAMEN
Om de week is er op HoutensNieuws.nl een Zaterdagportret te lezen, een serie portretten van mensen die zich inzetten voor Houten. Deze twee weken kunt u online een aantal van de portretten teruglezen onder de titel ‘Houten zijn we samen’.
Vandaag een interview met Dwight van van de Vijver, eerder geplaatst op 22 oktober 2022.

Schrijven confronteerde me met mezelfSCHRIJVEN Dwight genoot van het schrijfproces, waarin hij dan weer dagen onderdook om in afzondering te schrijven en dan weer een langere pauze nam. Het verraste hem dat hoewel hij de grote lijnen kende, vooral intuïtief en al schrijvend steeds meer details toevoegde aan het verhaal. ,,Het schrijven confronteerde me ook met mezelf. Waar ik altijd wil dat het mensen goed gaat, vond de redacteur me te aardig. Hij vroeg me een gemenere persoon in het verhaal te schrijven voor wat extra spanning. Ik maakte daarvoor gebruik van een vroegere ervaring waarin ikzelf oneerlijk werd behandeld. Dat beschrijven werkte therapeutisch. De redacteur vond de toevoeging heel goed, al wist hij in eerste instantie niet dat het uit mijn leven gegrepen was.” Dwight is zelf het meest trots op de ontstane intense vriendschap tussen de drie personen in het boek. Hij noemt hen de niet-dominante minderheid. Naast de historische feiten is het een verzonnen avonturenverhaal waarin humor en waardevolle lessen verweven zijn. ,,Ik vind het boek daarom geschikt voor jong en oud en werk aan een vervolg. Daarin komen meer waargebeurde gebeurtenissen terug.”

KINDERDROOM Dwight leeft bijna twaalf jaar samen met Anneke en is vader van drie kinderen. ,,Als kind wilde ik alles worden wat ik nu ben. Na het zien van actiefilms wilde ik boeven vangen als een politieman. Dat heb ik gedaan. Bij het zien van talkshows wilde ik zowel de interviewer als geïnterviewde zijn, want ik heb op beide plekken iets te vertellen. Ik wilde acteren en speelde in de maatschappelijk beladen film ‘De Boodschap’ en in ‘Je gaat zien, broer’. Daarin speelde ik samen met jongeren.” Zij kenden Dwight als wijkagent die ervaring heeft in de mediawereld. Dat vonden ze bijzonder. Dwight wilde en lijkt een alleskunner te zijn. Hij speelt saxofoon en leert zichzelf pianospelen met YouTube als docent. Sport is belangrijk voor hem. Het is zijn ontspanning en het eerste dat hij op de dag doet. Denk daarbij aan wandelen, hardlopen, sprinten en crossfit.

Door uit mijn comfortzone te stappen, groei ik ZELFVERTROUWEN In alles wat Dwight doet, staan plezier en zelfvertrouwen bovenaan. ,,Hoewel mensen kunnen denken dat ik barst van het zelfvertrouwen, ben ik er niet mee geboren. Ik kan zelfs heel onzeker zijn. Er is altijd iets of iemand waar je tegenop kijkt. Wat mij helpt in het vergroten van zelfvertrouwen is mezelf toe te spreken en te zeggen dat ik moet stoppen met twijfelen en gewoon doen wat ik wil. Daarin zit groei, want je volgt je hart. Vergelijk het met voetbal. In het begin mis je steeds doel. Het is echter door trainen en doorzetten dat je steeds vaker doel schiet. De kracht zit in het doen van wat je leuk vindt”, benadrukt Dwight. Zo kreeg hij meer zelfvertrouwen door zijn Houtense muziekdocent op het St. Gregorius College in Utrecht. Zingen was niet zijn sterkste punt. Toch moest hij zingen voor een cijfer, waarna zijn leraar vroeg of hij mee wilde doen aan een show inclusief een solopartij. ,,Daar stond ik, twaalf jaar oud, twee avonden in het Beatrixtheater. Dat gaf zelfvertrouwen. Net als mijn eerste ervaring als gast bij RTL Late Night. Ik vond het doodeng, maar ik ging niet af. Iedere keer dat ik bij een talkshow zit, leer ik wat beter kan. Door uit mijn comfortzone te stappen, groei ik.”

THUIS Dwight is geboren in Utrecht, maar groeide op in Houten. Hij vertrok op zijn achttiende en kwam terug als dertiger en samen met Anneke die zwanger was van hun eerst kind. Zij waren gewend aan het leven in Utrecht en Amsterdam, maar verkozen de rust van Houten. Daarin speelde Dwights goede herinneringen aan Houten mee. ,,Houten is een sociaal sterke gemeente, wat je onder andere ziet in Fladderen. Daarnaast was ik hier basketbaltrainer en badmeester, waardoor ik veel mensen ken. Het plezier dat ik hier beleefde, gun in mijn kinderen.” Dwight settelde zich gemakkelijk. ,,Anneke moest nog verliefd worden op Houten. Dat deed ze door naar de markt te gaan, terrasjes te pakken en boodschappen te doen op ’t Rond en niet meer in Utrecht. Daarbij zag ze mijn geluk in het kennen van mensen en nam dat over. Zo werd hier wonen gewoon logisch.”

HANDREIKING ,,Welke baan ik ook had, ik zag het nooit als werk, maar als een missie. Waar ik ook ben, ik wil mensen die tegenover elkaar staan bij elkaar brengen. Dat deed ik als politieman en later in programma’s als ‘Uit de bak’ en ‘Welkom in containerdorp’.” Dwight geeft mensen graag een podium om anderen te zien en leren kennen en daarmee een hand te reiken. In het presenteren vond Dwight diezelfde missie: ,,Ik treed mensen zonder oordeel tegemoet. Ik zie hun problemen, agressie en overlast, maar ben me vooral bewust dat er verhalen achter zitten. Door zelf open te zijn, bied ik mijn hand. Mensen kunnen die pakken of niet. Dat maakte ‘Welkom in Containerdorp’ een van de mooiste programma’s die ik maakte.”

Over tien jaar leid ik een rustiger bestaanTOEKOMST Over tien jaar ziet Dwight zichzelf voor de helft van zijn tijd in Houten wonen en de andere helft op Curaçao om bij zijn vier jaar jongere neef te wonen. ,,We waren als broers en groeiden samen op. Nu zijn we beste vrienden. Hij is marinier en heeft een gezin. Ik ben de peet van zijn kinderen en hij van de mijne. Hij woont duizenden kilometers bij me vandaan en ik houd me nu met veel dingen bezig. Over tien jaar zie ik mezelf echter een rustiger bestaan leiden. Dan neem ik af en toe een creatief project aan en geniet met mijn gezin.” Tot die tijd zien we Dwight vast weer op het schoolplein of op televisie in de wetenschap dat hij het met plezier doet.

Door Irene van Valen