,,Jos en Joke waren ons visitekaartje”, echtpaar neemt afscheid van S.V. Houten

HOUTEN ,,Ik ga wel hier zitten”, zegt Jos terwijl hij de kruk pakt waardoor hij met zijn rug naar de kantine zit. ,,Anders komen ze de hele tijd met me kletsen”, lacht hij. Er is namelijk geen lid van voetbalclub S.V. Houten dat Jos en Joke van Voorn niet kent. De twee waren maar liefst veertig jaar vrijwilliger als teamleider, vlagger, scheids en achter de bar.

door Queenie Scholtes

Joke was zo’n vijfendertig jaar toen ze zelf bij S.V. Houten voetbalde. Ook haar dochters zaten bij de club. ,,Ja, dan rol je er gewoon in.” Joke werd leidster en was geregeld op de club te vinden. Jos begon bij S.V. Houten bij de bouw van de huidige kantine. Maar ook daarna was hij veel in de kantine te vinden of op ’t veld. ,,Als er geen scheids was, werd ik achter de bar vandaan getrokken om te fluiten.”

VOETBALVERSLAGEN Jos werd ook teamleider en begeleidde meerdere elftallen. ,,De meeste van die knaapies en meiden spelen hier nu nog. En ook veel van hun kinderen voetballen hier”, vertelt hij trots. De kinderen van toen zijn inmiddels over de vijftig, maar ze verwijzen nog vaak naar vroeger. ,,Weet je dat ze zelfs de voetbalverslagen die ik schreef, hebben bewaard?” zegt Jos.

SINTERKLAAS Er werd ook van alles voor de teams georganiseerd, vertelt Joke. ,,We gingen op kamp in van die grote tenten en er waren knutselmiddagen voor Sinterklaas bijvoorbeeld.” Joke tikt Jos aan. ,,Toen was ik Sinterklaas”, lacht ze. Het grappige was dat ondanks dat Joke een vrouwenstem heeft en absoluut niet lang is, het de kinderen totaal niet opviel. ,,Ik kreeg dat pak aan en voelde me ook helemaal Sinterklaas”, zegt ze.

WARME CHOCOLADEMELK In die veertig jaar is er wel veel veranderd. ,,Vroeger had je hier de oude Houtenaren aan de bar zitten, dat is nu niet meer”, vertelt Jos. ,,Je kwam er als niet-Houtenaar ook heel moeilijk tussen,” beaamt Joke, ,,nu is gelukkig iedereen welkom.” Wel vinden ze het jammer dat de betrokkenheid van ouders veel minder is geworden. ,,Veel kinderen worden afgezet. De ouders vertrekken dan weer. Soms geven wij ze dan maar een kop warme chocolademelk om op te warmen.”

Udo Delfgou, voorzitter van S.V. Houten gaat Jos en Joke zeker missen. ,,Vrijwilligers als zij gaan we niet meer vinden, dat bestaat nu gewoon niet meer. Zij hebben zo ontzettend veel voor de club gedaan, zij waren ons visitekaartje. Ik snap volledig dat ze gaan stoppen, maar jammer vind ik het wel.”

FIETSEN Zelf geven ze aan dat het goed is zo. ,,Je wordt toch een jaartje ouder. Op zaterdag zitten er rustig zo’n 250 man op de tribune. Als ik dan in m’n eentje achter de tap sta, is dat behoorlijk zwaar”, vertelt Jos. Ook Joke is er blij mee. ,,Vrijwilligerswerk is niet vrijblijvend. Je bent er toch elk weekend. Nu kunnen we lekker gaan fietsen en dan bijvoorbeeld een lang weekend weg.” Ze hebben flink gespaard voor elektrische fietsen die eind augustus komen. Joke kan bijna niet wachten. ,,We beginnen in Tiel en dan van hotel naar hotel”, glundert ze.

Op 10 juni worden Jos en Joke in het zonnetje gezet tijdens een afscheidsreceptie op S.V. Houten.