Houtense 100-jarige Sanne Koppers-Wieman leeft gewoon gelukkig

HOUTEN Het eerste dat de honderdjarige Sanne Koppers-Wieman zegt, maakt ze waar: ,,Ik klets graag en zeg graag iets leuks over de kleding van anderen.”  Ze spreekt met trots over haar drie kinderen en hun partners die allemaal goed terechtkwamen en is (over)grootmoeder van negen klein- en negen achterkleinkinderen. Een tiende is onderweg. ,,Ze noemen me ‘omi”, zegt ze trots. Ze zijn te bewonderen op de vele fotolijstjes. ,,Gisteren lunchten we met 33 personen bij Van der Valk. Het was een gezellig samenzijn. Vandaag, 1 juli, is mijn echte verjaardag”, legt ze uit.

door Irene van Valen

Sanne is geboren in Tull en ‘t Waal bij de brug naar Culemborg. Haar basisschooltijd woonde ze in Culemborg en op haar dertiende verhuisden haar ouders naar Schalkwijk. ,,Ik kom uit een spoorwegfamilie. We woonden in het spoorhuis. Ook in De Loericker Stee, waar ik 16 jaar woon, woon ik aan de spoorkant.” Sanne ontmoette haar Schalkwijkse man Kees, die uit een fruitfamilie kwam, bij het dansen. Dansen bleef hun gezamenlijke hobby. Kees’ moeder trok bij hen in. Ze woonden zestien jaar zonder problemen samen. Tot ieders verdriet overleed Kees 39 jaar geleden.

Eigenlijk ben ik gewoon. Het gaat in het leven om gezelligheid en iedereen was welkom.

ACTIEF

Sanne leidde een actief leven en werkte onder andere 28 jaar bij Chriet Titulaer en zijn gezin in de huishouding. Ze maakte zelf kleding, wat in de oorlog goed van pas kwam en maakte ook kleding voor anderen. Ze hadden een moestuin en weckte ieder jaar 300 potten. ,,We hadden altijd te eten, maar van mij hoeft dat buitenlandse eten zoals pasta niet. Ik hou gewoon van aardappelen, vlees en groente. Eigenlijk ben ik gewoon. Het gaat in het leven om gezelligheid en iedereen was welkom”, vertelt ze. Dit klinkt als het geheim van haar hoge leeftijd. Al zeggen haar kinderen in koor: ,,Dat ligt aan de Oil of Olaz”, waarmee zij knipogen naar een vroegere televisiereclame. Die gezichtscrème gebruikt Sanne wel al haar hele leven. Ze was 32 jaar lang lid van het koor van de H.Michaëlkerk en fietste veel. Ze geniet nu van voetbal, de krant lezen en klaverjassen.