Onze man uit Amsterdam - Juf

De juf van één van onze kinderen woont in een dorp dat nog kleiner is dan Houten en er héél ver vandaan ligt. Zij wil dus graag verhuizen naar waar ze werkt, zodat zij ook eens deelgenoot kan zijn aan het woeste nachtleven alhier, want Loon op Zand, Loosbroek of Leersum – of waar ze dan ook woont – daar gebeurt echt niks. En de reistijd ‘s ochtends en ‘s avonds is ook al zo’n eind, je houdt geen tijd over voor je privéleven.

Dus schakelde zij een makelaar in, om er na een paar maanden achter te komen dat ze voor haar inkomen, dat van een juf is niet niks, maar ook niet uitbundig zal ik maar zeggen, hier eigenlijk niets kon vinden.

Dat ken ik. Ik heb collega’s die geen hypotheek kunnen krijgen omdat de bank vindt dat ze het bijbehorende maandbedrag niet kunnen betalen, terwijl ze huren voor een bedrag dat een kwart tot een derde hoger ligt.

Mijn vrouw en ik zijn tweeverdieners, maar konden voor ons beider salaris niks in Amsterdam vinden. Ja, in het buitenste buitenbos van Geuzenveld of Osdorp. Dan kun je net zo goed naar Houten. Daar zit je voor hetzelfde geld ruimer, groener en autoluwer en de reis naar het centrum van de hoofdstad is net zo lang.

Zo eindigden wij als economisch vluchteling in Houten, en onze juf uiteindelijk al net zo economisch in Den Bosch. Den Bosch is een mooie stad, maar net iets te ver weg. Nog een geluk bij een ongeluk dat het aan dezelfde spoorlijn ligt als Houten.

Zij werkt hier al vijf jaar en ieder jaar leert ze zo’n vijfentwintig koters lezen, schrijven, optellen en aftrekken, taalkundig en redekundig ontleden, de tafels van vermenigvuldiging en – het moeilijkste wat je op de basisschool kunt krijgen – breuken.

Inmiddels hebben dus al zo’n honderdvijfentwintig jonge houtenaartjes het aan haar te danken dat ze straks niet gehandicapt aan het leven beginnen. Bij een gemiddeld werkzaam leven van zo’n veertig jaar worden er dat om en nabij de duizend.

Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik kan zo gauw geen beroep noemen dat evenveel impact heeft op Life, Liberty and the pursuit of Happiness, of dat een vergelijkbare bijdrage levert aan ons maatschappelijk welzijn.

Juffen dus, ook voor Houten niet te onderschatten belangrijk. Je zou willen dat zo’n juf gewoon een woning kon vinden waar ze werkt, zodat we haar ook hier kunnen houden. Anders gaat ze straks alsnog met negenhonderd Bosschenaartjes aan de slag. Wat mij betreft zetten we haar dus voortaan vooraan!

Maar ja, ze is geen inwoner…

Linus Huibers woont na veertig jaar in Amsterdam nu in Houten, een cultuurshock waar hij zich nog dagelijks over verwondert.