Onze man uit Amsterdam - Houten is geen Amsterdam

Als iemand me vraagt hoe dat nou is, wonen in Houten, geef ik steevast hetzelfde antwoord: ‘het is geen Amsterdam’. Ik heb bijna veertig jaar in Amsterdam gewoond. Ik weet nu al dat ik daar de langste tijd van mijn leven gewoond heb, al word ik honderd.

Amsterdam heeft meer dan dertig bibliotheken, meer dan veertig theaters, rond de zesduizend grote winkels, ergens tussen de zestig en honderdvijftien musea, iets van negenhonderd cafés, dertienhonderd restaurants, over de honderd bordelen, tegen de honderddertig nationaliteiten en ongeveer vijftig bioscopen.

Houten heeft twee bibliotheken, één museum, één theater en één bioscoop. Die laatste was trouwens wel een verrassing toen we daar voor het eerst kwamen. Er was bediening. Tijdens de film. De eerste keer dat ik dat tegen vrienden vertelde, bleek dat er mensen van buiten Houten nog wel eens naar hier kwamen speciaal voor die bioscoop. Sta je dan, als Amsterdammer…

Amsterdam mag dan meer dan vijftig parken hebben, Houten ís één groot park. Loop van het station het dorp in en je loopt door een park dat wel anderhalve kilometer lang kan duren. Een blik op de kaart leert dat het park meestal vrij smal is, maar het ligt wel langs de ontsluitingsroutes. Je loopt pas de ‘bebouwde kom’ binnen als je bijna bij je bestemming bent. Daar is over nagedacht.

En kinderspeelplaatsen. In Amsterdam heb je er elke vijfhonderd meter wel eentje. Hier in Houten ook, maar in Amsterdam beslaan ze een postzegel, in Houten een voetbalveld, of vier. Autoluw – in Amsterdam heeft geen referendum er wat aan kunnen doen – is Houten ook: ’s ochtends rijdt iedereen eruit, ’s avonds er weer in, met tussendoor wat Picnics en andere bezorgdiensten.

En over dat laatste is nog wel meer te vertellen. Net als het feit dat Houten is ontworpen als één groot Vondelpark, is ook dat autoluwe het gevolg van het denkwerk van een stedebouwkundige. Ik vertel mijn vrienden en kennissen steevast over hoe Houten is opgebouwd als een pizza die is verdeeld in pizzapunten. De punten zijn de wijken en de rand is de randweg. Wie hier met de auto van de ene pizzapunt naar de andere wil, moet wel over die randweg. Houten zit behoorlijk briljant in elkaar.

Nee, Houten is geen Amsterdam, maar als iemand me vraagt hoe dat nou is, wonen in Houten, sta ik er voor ik het weet toch over op te scheppen.

Linus Huibers woont na veertig jaar in Amsterdam nu in Houten, een cultuurshock waar hij zich nog dagelijks over verwondert.