Wat woorden kunnen doen

HOUTEN ,,Hoe bevalt je nieuwe opleiding?”, vraag ik de jonge vrouw in de paskamer. Ik weet dat ze dit schooljaar is gestart en dat ze er veel zin in had. ,,Ik ben gestopt”, zegt ze. ,,Oh!” Ik ben verrast. ,,Was het niet leuk?” ,,Jawel, heel erg leuk maar de mensen waren niet leuk. Ik ben vroeger zo vaak gepest. Daar begin ik niet meer aan.”

Maar waren dat allemaal mensen van jouw leeftijd?” vraag ik. ,,Nee hoor, zegt ze”, ,,ook veel ouder. Maar als ik dat gevoel krijg, dan weet ik dat het niet goed komt.” Ze vertelt dat ze vroeger akelig gepest is. ,,Daar heb je je hele leven last van.” Ze zegt het luchtig, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Maar dat is het natuurlijk niet. Ze verlaat de winkel met de jurk die Rosan u op de foto linksonder laat zien. Deze jurk is gemaakt van 100% katoen en heel geschikt voor echt warm weer. Als ze allang de winkel heeft verlaten en ik sta te vouwen, denk ik eraan terug. Mensen hebben vaak geen idee wat een paar woorden met een ander doen.

Het is jurkendag. Even later staat er een dame in het pashokje met de jurk die ik u op de grote foto laat zien. Een recht model. Los te dragen, maar ook mooi met een riempje op de heup of in de taille. Ze maakt zich zorgen om haar dochter. Ze is pas veertien, maar qua groei loopt ze wat voor. Ze heeft al echt vrouwelijke vormen. De laatste tijd doet ze haar uiterste best om die te verstoppen. Vooral haar billen mogen niet meer gezien worden. En ze eet minder. Een gesprek is lastig. Dan loopt ze weg. Oortjes in. ,,Ik zou zo graag willen dat ze gewoon vertelt wat er aan de hand is”, zucht mijn klant. ,,Waarschijnlijk heeft iemand iets gezegd”, zeg ik, ,,dat gaat zo snel op die leeftijd.” De dame kijkt me hoofdschuddend aan: ,,Maar wat dan?” Het kan al iets kleins zijn. Iets indirects. Ik kan het me nog herinneren als de dag van gisteren. Een verjaardag. We zaten met een groepje meisjes op een slaapkamer. Schoenen uit, want we zaten ook op bed. Mijn voeten staan scheef en ik droeg steunzolen, maar ik had daar nooit echt iets van gevonden. Tot dat moment. Ik deed mijn sokken uit en één van de meisjes begon overdreven te gillen en te lachen. ,,Whaa, wat heb jij een gekke voeten!” Ze bleef er maar in hangen. En naar mijn voeten wijzen. Ik was doodongelukkig. Tot ik mijn huidige partner ontmoette, en toen was het al twintig jaar later, droeg ik geen sandalen of slippers en op het strand schoof ik mijn voeten onder het zand. Zo groot kan de impact zijn. Ik heb het nooit iemand verteld. Het hoort bij opgroeien. Maar voor ons als ouders is het zo moeilijk om te zien dat je kind ergens mee worstelt. Een andere dame, die meeluistert, mengt zich in het gesprek. ,,Een eigen ervaring delen helpt vaak”, zegt ze. Ze is psychologe. Mijn klant knikt. ,,Dat ga ik doen.” We pakken de jurk in en met een beetje meer houvast verlaat ze de winkel.

,,Ik houd niet van bloemenprints. En ook niet van felle kleuren”, zegt de dame terwijl ze de jurk vasthoudt die Anja u op de foto rechtsonder laat zien. ,,Dan heeft u niet de goede jurk vast, zeg ik voorzichtig. “,,Eigenlijk heeft mijn moeder altijd gezegd dat dit mij niet staat.” ,,Maar heeft u het wel eens geprobeerd?”, vraag ik. ,,Nee”, zegt ze,  ,,ik vind het zelf eigenlijk best heel mooi. Net een bloementuin.” Even later komt ze de paskamer uit. Ik kijk haar aan: ,,Ik denk dat uw moeder ongelijk had.” Ze draait zich naar de spiegel. Blijft even stil. ,,Dat denk ik ook”, zegt ze zacht. ,,Vijfenveertig jaar geen bloemenprint gedragen. Deze jurk is niet goedkoop. Maar ik doe hem mezelf cadeau.”

Dat meisje dat ‘varken’ wordt genoemd, had net de moed verzameld om te gaan zwemmen. Die jongen die wordt uitgelachen omdat hij nog thuis woont? Hij doet dat omdat zijn moeder straatvrees heeft. Die magere jongen? Zijn vader is overleden. Hij krijgt geen hap meer door zijn keel. Die buurvrouw die door iedereen truttig en preuts wordt genoemd? Zij is vroeger misbruikt. Die man die een dodelijke ziekte wordt toegewenst, omdat hij geen voorrang geeft? Die verloor vorige week zijn vrouw aan diezelfde ziekte. Mijn oma zei altijd: laat ze maar schelden, schelden doet geen pijn. Mijn oma had vaak gelijk. Maar niet in dit geval. Woorden doen wél pijn. Aan de buitenkant zie je niet wat er aan de binnenkant speelt. Dus tel even tot tien voordat je iets eruit flapt. Je maakt de wereld er direct een beetje beter mee.

Ik wens u een week vol mooie woorden.

Deze informatie wordt u aangeboden door It Rains Fashion. Sasja heeft een kledingwinkel op het Oude Dorp van Houten en beschrijft hier haar belevenissen in de winkel en soms daarbuiten.