Wat past en wat schuurt

HOUTEN Het waait hard. Ik houd niet van wind. Het voelt alsof alles langs me heen raast. Terwijl ik vooruit stap, denk ik: dit is eigenlijk precies hoe dit jaar ging. Soms wind mee, soms tegen. Maar vooral: veel te snel. Voor mijn gevoel heb ik te weinig echt bewust meegemaakt. Het zachte gewicht van december laat je nadenken over wat past en wat schuurt.

Mijn klant staat in de paskamer. ,,Eigenlijk heb ik geen tijd,” mompelt ze. ,,Kan ik iets voor je doen?” vraag ik, ,,andere maat misschien?” ,,Ja, een maatje groter graag. Ik kom net van een receptie. Allemaal lekkere dingen. En ik moet afvallen.” Ze lacht erbij, maar ik hoor de strijd. Ik bekijk het maatlabel van de jas die ze aan het passen is. ,,Deze heb ik niet groter,” zeg ik. ,,Is hij nog te bestellen?” vraagt ze hoopvol. Ik schud mijn hoofd, verontschuldigend. ,,Nee. Dit merk gaat helaas niet verder in maat.” Ze laat zich langzaam op het stoeltje in de paskamer zakken. En dan barst ze in tranen uit. Niet gewoon een paar tranen. Maar echt: tranen met tuiten. Ik ga op mijn hurken zitten en leg mijn hand voorzichtig op haar arm. ,,Ik zet een kopje thee,” zeg ik. Als ik terugkom met de thee is ze iets gekalmeerd. ,,Heb je haast met het afvallen?” vraag ik. Ze zucht. ,,Mijn knieën zijn niet te doen.” Ik kijk haar aan en denk: alles moet altijd zo snel. Afvallen. Beter worden. Verder komen. ,,Kun je het niet iets rustiger aanpakken?” vraag ik, ,,gewoon stap voor stap. Zodat de weg ernaartoe ook een beetje leuk blijft.” Ik pak een andere jas. ,,Deze past perfect,” zeg ik. ,,Een oversized model. En als je straks slanker bent, kun je ’m nog steeds aan. Zelfs met een blazerjasje eronder.” Ze verlaat de winkel, met een gezicht nog nat van de tranen, maar toch een glimlach. Marlies laat u de jas van Access Fashion zien op de foto hieronder zien.

(tekst loopt door onder de foto)

Marlies in een jas van AccessFashion - Dagmar Lap

,,Ik heb een andere baan,” zegt mijn collega. Ik schrik. ,,Oh nee… wat moet ik zonder jou?” Ze heeft iets gevonden dichter bij huis. En gelijk heeft ze. Ze wint drie uur per dag aan reistijd. Als je dat hardop zegt, voel je meteen hoe kostbaar tijd toch is. Omdat ze nog veel vakantiedagen heeft, is ze half december al weg. Met een beetje weemoed pak ik het jasje in dat Fleur op de foto hieronder draagt. Dat jasje had vanaf dag één haar naam al. Dus daar ga ik haar heel blij mee maken. Het leren jasje combineert Fleur  met een prachtige leren broek van Ibana. En pssst… alles is in de sale.

(tekst loopt door onder de foto)

Fleur in een combinatie van Ibana - It Rains Fashion

Ik heb het pak aan dat ik op de foto bovenaan laat zien. Van OnlyM. Heerlijk zacht, warm en precies goed voor een koudere dag. Dan komt kleinzoon Lennox binnen. Hij omhelst me innig. Zo, die heeft me gemist, denk ik. Kleinzoon nummer twee volgt ook, maar iets minder enthousiast. Inmiddels zeven en duidelijk toe aan minder geknuffel. ,,Zijn jullie naar de kapper geweest?” vraag ik. De haartjes zijn strak gekamd. Ze knikken ja. Lennox friemelt aan de broche op het pak. Hij kan dat soort accessoires wel waarderen. Ik ben er niet helemaal bij. Mijn hoofd zit vol. Na twee weken iedere avond doorwerken en te weinig slaap is focussen niet meer zo makkelijk. Maar heel ver achter in mijn hoofd zingt ineens: 19 december…Ik schrik op. ,,Lennox! Lieverd! Je bent jarig!” Wat een vreselijk domme oma ben ik. Dáárom was die omhelzing zo innig. ,,Kom eens hier,” zeg ik, ,,alweer vijf jaar.” ,,Zes, oma,” corrigeert hij me. Ik schaam me diep en voel me echt de slechtste oma van de wereld. Lennox lijkt het weinig te deren. ,,Ik zo ga naar zwemles!” roept hij. Ik zie hem met kerstmis weer. Nog maar een paar daagjes. Ik besluit dat kerst dit jaar ook nog een beetje verjaardag voor Lennox wordt. 

Het afgelopen jaar was te druk. Ik voel het zachte gewicht van december, dat me dwingt na te denken over 2025. Allemaal mooie dingen, maar de balans tussen werk en privé was zoek. Ergens onderweg moet je af en toe ook kunnen stilstaan en zien waar je bent. Voilà, mijn eerste goede voornemen is een feit.
Dit is de laatste krant van dit jaar. Ik leg mijn pen even neer. In februari ben ik weer terug, met nieuwe verhalen en natuurlijk weer mooie kleding. Tot die tijd hoop ik u in de winkel te ontmoeten. Ik wens u heerlijke feestdagen en een gezond en leuk gekleed 2026!

PS: De winkel gaat de wintersale in. Een gezellige tijd met mooie kortingen! Tot 1 januari shopt u zelfs uw tweede item voor €1.

Deze informatie wordt u aangeboden door It Rains Fashion. Sasja heeft een kledingwinkel op het Oude Dorp van Houten en beschrijft hier haar belevenissen in de winkel en soms daarbuiten.