Wie bang is, ziet spoken

HOUTEN Ik klap mijn boek dicht met een onheilspellend gevoel. Als twintigjarige was ik dol op horror en thrillers. Horror klik ik tegenwoordig direct weg. Een thriller mag ik nog wel graag kijken en lezen. Maar dit boek... Levensecht beschreven. Ik wist niet dat het een griezelig boek was totdat ik er middenin zat. Wegleggen was geen optie meer.

,,Waarom kijk je zo ernstig?,” vraagt mijn lief. Ik leg hem uit dat het door het boek komt. Hij rolt met zijn ogen. ,,Lees het dan niet!”, roept hij. ,,Mijn brein houdt van een mysterie dat opgelost moet worden”, zeg ik. ,,Waar gaat dat boek dan over?” vraagt mijn lief. ,,Over een eiland met een huis waarin allemaal geesten leven. Iedereen die op dat eiland komt en onder de zestien jaar is, is eigendom van dat eiland”, vertel ik. Hij proest het uit: ,,Dat is een verdomd goede schrijver als je zo’n idioot spookverhaal geloofwaardig kunt vertellen.” Ik pak het boek en duw het in de kast. Het gevoel is nog niet helemaal weg. Ik lees niet verder. Buiten is het donker en ik doe alle lampen in huis aan.

Er komt een leuke dame de winkel in. Ze draagt een outfit van Studio Anneloes. ,,Verkopen jullie dit merk?”, vraagt ze. ,,Helaas niet”, zeg ik, ,,maar wij hebben mooie travel van OnlyMFashion en &CoWoman.” ,,Weet jij of ze het wel bij Van Uffelen verkopen?”, vraagt ze me. ,,Ik heb nog niet de tijd gehad om de merken die daar verkocht worden te bekijken”, beken ik. ,,Zeker wel vervelend voor jullie dat er zo’n grote kledingzaak bijkomt?”, vraagt ze. Ik denk even na of ik dat vervelend vind. ,,Nee, ik vind het niet vervelend, maar had wel liever gehad dat ze hier tegenover mij op het Oude Dorp een winkel hadden geopend. Dat pand tegenover ons staat al zolang leeg.” ,,Nou er hangt hier zoveel dat je dat pand er ook wel mee kan vullen.” Ik heb teveel ingekocht. Ik ben de droomklant voor iedere retailer. De collecties voor het aankomende najaar en winter waren zo mooi. Maar nu zit ik een beetje met de gebakken peren want het past er maar net in. ,,Ik heb daar zeker over nagedacht”, zeg ik. ,,Maar de winkelhuren zijn hoog dus erg spannend. En ik heb een keer in een training gezeten samen met een CEO van een grote supermarktketen. Die heeft me op het hart gedrukt nooit de overstap te maken naar twee winkels.” ,,Waarom niet?” vraagt de dame. Ze heeft inmiddels de fijne legging en ruimvallende trui aan die ik op de foto boven laat zien. ,,Het moeten er direct drie zijn”, zeg ik. Verbaasd kijkt ze me aan. ,,Klopt, maar met drie winkels ben je verplicht je werkorganisatie aan te passen. Met twee winkels ga je zelf alleen maar nog harder werken.”
Bij het afrekenen vraag ik of ze naar onze modeshow wil komen die we op 5 oktober in de Roskam organiseren. Dat wil ze wel. Ze rekent het kaartje van €17,50 af. ,,Dat mag je na de modeshow in mindering brengen op een aankoop voor 15 november”, zeg ik. ,,Dat komt zeker goed. Ik help je wel aan een minder volle winkel.”

(tekst loopt door onder de foto)

Fleur in een jasje van Red Button, broek van Acces en top van Reinders - Sasja van der Knoop

 Ik draai me om naar een dame die de paskamer uitkomt met het bordeauxrode jasje dat Fleur op de foto hierboven laat zien. Het zit goed maar de broek niet. Die valt enorm klein. ,,Een dame maat 38 past een xl, dus je vraagt je af wie de s gaat passen, maar voor iedere broek een dame”, knipoog ik. We rekenen af en als de klant zich omdraait, botst ze tegen een man op met een donkere zonnebril. Heel vluchtig gaat door mijn hoofd dat de sheriff in mijn enge boek er zo uit zou hebben kunnen zien. Het zit nog steeds een beetje in mijn hoofd. Meneer is door zijn vrouw gestuurd om het echte leren jasje van ons merk IYITO te halen dat Wendy op de foto hieronder laat zien.

(tekst loopt door onder de foto)

Wendy in een jasje van IYITO en jeans van Elias Rumelis - Sasja van der Knoop

We rekenen af en het is tijd om te sluiten. Ik heb een nette omzet voor een doordeweekse dag en ga opgewekt naar huis. Tijdens het koken overdenk ik de gesprekken in de winkel. Ik zei dat wel dat het niet erg was dat er een grote winkel bij is gekomen, maar is dat ook echt zo? Naar mijn winkel moeten de mensen gericht toekomen. Ik deel mijn zorgen met mijn lief. Hij denkt na. ,,Altijd uitgaan van je eigen kracht. Daarnaast denk ik dat er genoeg mensen in Houten wonen voor nog wel tien kledingwinkels.” Hij heeft gelijk. Wie bang is, ziet spoken, maar wie vertrouwen heeft ziet lichtpuntjes. Ik pak het boek uit de kast. Ik ga het toch uitlezen. Er is voor de hoofdrolspelers vast nog een lichtpuntje.

Ik hoop u deze week weer in de winkel te ontmoeten.

Deze informatie wordt u aangeboden door It Rains Fashion. Sasja heeft een kledingwinkel op het Oude Dorp van Houten en beschrijft hier haar belevenissen in de winkel en soms daarbuiten.