Raadspraat: De AI-politicus

Je kan tegenwoordig geen krant openslaan of een talkshow kijken, of het gaat er wel over: artificial intelligence of AI. 

AI heeft veel toepassingen: scholieren gebruiken het om hun huiswerk te laten maken, bedrijven gebruiken het voor brainstormsessies en de politiek gebruikt het om beleid te maken en samen te vatten. Over het laatste wil ik het hebben.

Het klinkt toch ideaal, een programma dat voor jou in een fractie van de tijd de stukken leest, een korte samenvatting schrijft en gaten in plannen ziet. Zelf nog even je eigen draai aan de AI-tekst geven en je kan het debat voeren.

Geweldig, de tijd die je hebt bespaard kan je steken in andere activiteiten. Je kan bijvoorbeeld weer een keer goed met de inwoner in gesprek.

Die tijdbesparing is geweldig, alleen moet je je beseffen dat je niet werkt met een programma dat volledig objectief is. AI is geen rekenmachine die met één antwoord komt. AI verzint ook gewoon dingen bij elkaar, en weet jij zeker dat dit klopt wanneer je zelf de stukken niet hebt gelezen?

En stel je nou voor: het stuk dat voorligt is geschreven door AI, jij hebt met AI de avond voorbereid en op je vragen reageert de wethouder ook weer met AI-antwoorden. Is dit efficiënt werken, of is dit gewoon een kwestie van: wie heeft de beste AI?

We moeten ons realiseren dat politiek ook voor een groot deel gevoel is, en luisteren naar elkaar. Dit kan een AI-systeem nog steeds niet begrijpen. AI kan een heel mooi instrument zijn om efficiënter te werken, maar laten we ervoor waken dat we onze kritische blik verliezen en gemakzuchtig worden.

Politiek moet uiteindelijk mensenwerk blijven.

Laat ik zelf als eerste een stap in de goede richting zetten: deze column heb ik weer zelf geschreven.

Sam Hageraats (24-jaar), commissielid CDA-Houten