Nel aan de kook

Naam: Nel Arp

Leeftijd: 73 jaar

Woonplaats: Houten

Vrijwilliger in Houtens Erf

Nel stapt al 19 jaar op maandag en woensdag op haar fiets om voor de afdeling G + H van het Houtens Erf een warme maaltijd te koken. Niet veel mensen weten hoe uniek dit initiatief is want normaal gesproken komt de voorgekookte maaltijd in grote bakken naar de keuken waar het in de oven wordt opgewarmd. Het zal geen verrassing zijn dat dit aan smaak inboet. ,,Mijn moeder woonde destijds op deze afdeling en ik ging elke dag bij haar op bezoek. En je weet hoe dat gaat: je helpt mee met de tafel dekken, het brood smeren en uiteindelijk steek je ook een handje toe bij het eten.”

,,Ik ververste de bloemen en sopte de keukenkastjes. Natuurlijk ging ik ook wel eens buiten een sigaretje roken met een bewoner, die aandacht vinden ze fijn, dat kan je gewoon merken. Ook nu met de coronamaatregelen, als ik even langsga, komen enkele bewoners mij tegemoet: Hé Nel! Heb je nou je prik al gehad? Kom je nou eindelijk weer bij ons?”

,,Dat doet mij denken aan het ‘speelkwartiertje’ van vroeger: een terugkerend moment van even gek doen. Dan trokken wij iets geks aan en deden wij knalrode lippenstift op en maakten wij iedereen aan het lachen. Of met waterpistooltjes op elkaar schieten, dat was écht leuk. Maar dat kan niet meer, daar worden mensen ‘onrustig’ van, jammer hoor.”

,,Omdat ik toch al veel op de afdeling deed, is het idee geboren om twee keer in de week een verse maaltijd te koken voor de bewoners. Dat was destijds samen met Laila en Corien en het is inmiddels op G-H een traditie geworden. Twee bewoners kunnen in overleg uitzoeken wat zij die dag willen eten en ook nog meehelpen om het klaar te maken. In eerste instantie was dat één groot feest, maar dat helpen is al snel een stuk minder geworden. Een aantal vindt dat zij al genoeg aardappels hebben geschild en laten het liever aan ons over,” vertelt Nel lachend.”

,,Wij koken vaak maaltijden die de bewoners aan thuis doen denken, ouderwetse pot. De sla heeft ook altijd veel aftrek, die maken wij vers klaar en vindt bijna iedereen heerlijk. Dat kan nu eenmaal niet door de centrale keuken geleverd worden. Maar soms doen we ook iets ‘geks’ en maken we grote bakken lasagne, die mogen dan in goed overleg in de oven van de mensen van Reinaerde die nu ons restaurant ‘bemannen’. Ook altijd een klein feestje hoor. Of pannenkoeken voor iedereen, dat doet het ook altijd goed.”

Over de vraag of zij dit werk anderen aan zou raden hoeft Nel niet lang na te denken: ,,Ik gun het iedereen om dit te doen. Het is zulk dankbaar werk! Dat stukje blijdschap en herkenning, dat ik mag of kan bijdragen aan het welzijn van iemand die niet zoveel meer heeft. Dat geeft echte voldoening! Maar het zou voor álle bewoners in verzorgingshuizen fijn zijn als er twee keer in de week speciaal voor hen gekookt zou worden. Extra aandacht doet ze goed. kun je zo aan ze zien!”