Handjehelpen zoekt vrijwilligers in Houten voor onbeantwoorde hulpvragen

HOUTEN Handjehelpen telt meer hulpvragen dan vrijwilligers. ,,Om iedereen hulp te kunnen bieden, hebben we meer vrijwilligers nodig”, stelt regiocoördinator Femke Sluijs. ,,We zijn actief in achttien gemeenten in de provincies Utrecht en Noord-Holland. Vorig jaar maakten we 2600 koppelingen tussen hulpvragers en vrijwilligers of stagiaires. We bieden ook stageplekken aan studenten van sociaal-maatschappelijke opleidingen.”

door Irene van Valen

,,Bij Handjehelpen verbinden we vrijwilligers voor langere tijd aan een hulpvrager. We ondersteunen mensen met een beperking, chronische ziekte of gedrag dat om extra zorg en aandacht vraagt. Daarnaast ondersteunen we mantelzorgers. We zijn er voor alle leeftijden. Onze vrijwilligers doen geen praktische klussen. Maar als iets zelfstandig niet meer lukt, zoals tuinieren, dan kan een vrijwilliger wel ondersteunen door dat samen met de hulpvrager op te pakken. Dat gebruiken we ook als middel voor sociaal contact. Daarbij vindt de hulpvrager weer meer plezier in het leven. Onze vrijwilligers hoeven zich overigens niet altijd wekelijks in te zetten; dat mag ook tweewekelijks of maandelijks.” Tijdens een intakegesprek ontdekt de coördinator wie de vrijwilliger is en wat die wil, net als bij de hulpvrager. Daarop volgt een koppeling. Daarna houdt de regiocoördinator een paar keer per jaar contact en biedt begeleiding waar nodig.

Ten diepste ligt er egoïsme aan ten grondslag: ik wilde me goed voelen. Nu weet ik dat ook de ander er gelukkig van wordt.

EGOÏSME

Vrijwilliger Jacco Gerritsen vertelt: ,,In 2016 zag ik een briefje bij de Jumbo waarop Handjehelpen om vrijwilligers vroeg. Ik had toen, met een nieuwe baan en zoekend naar een woning, geen ruimte voor vrijwilligerswerk. Wel maakte ik een foto van dat briefje. Voor ooit. Het feit dat mensen omhoog zaten en hulp nodig hadden, bleef knagen. In 2019 voelde ik de behoefte om uit de bubbel van mijn fulltime kantoorbaan te stappen en iets te doen voor een ander. Ten diepste ligt er egoïsme aan ten grondslag: ik wilde me goed voelen. Nu weet ik dat ook de ander er gelukkig van wordt. Ik vind het opmerkelijk dat vrijwilligerswerk vaak als bijzonder wordt gezien, terwijl ik ervan overtuigd ben dat er voor ieder individu geschikt vrijwilligerswerk bestaat. Of het nou sociaal vrijwilligerswerk bij Handjehelpen is, het trainen van een voetbalelftal of het opruimen van zwerfafval.” Jacco ziet dit werk als ontzorgen. Dat kan bijvoorbeeld door het bieden van gezelligheid of een luisterend oor, een bezoek aan een markt of theater, door iets leuks te doen met een kind om de ouders te ontlasten of door structuur te brengen waar iemand het overzicht kwijt is. ,,Ik wil benadrukken dat vrijwilligerswerk niet vrijblijvend is. Het woord ‘werk’ zit erin. De hulpvrager en de organisatie rekenen op me”, zegt Jacco. Waarop Femke aanvult: ,,De organisatie houdt wel echt rekening met de wensen en agenda van de vrijwilliger.”

LEERZAAM

Jacco zette zich sinds 2019 in bij drie hulpvragers. Nu fietst hij eens in de twee à drie weken met iemand. ,,Ik leerde ook mezelf en mijn grenzen kennen in dit werk. Daarom gaf ik in overleg met Handjehelpen een hulpvraag terug. Daarnaast biedt Handjehelpen leerzame bijeenkomsten, bijvoorbeeld over mantelzorg, waardoor ik Steunpunt Mantelzorg ontdekte. Ook leerde ik over verwardheid tijdens een lezing over onbegrepen gedrag. Bovendien vergroot het mijn netwerk.” Daarover gesproken: Handjehelpen zet zich ook in voor vriendenkringen. Dan koppelen ze een paar hulpvragers die bij elkaar passen qua hulpvraag of leeftijd aan een vrijwilliger. Die vormen samen een mini-netwerk. Het gaat om elkaar zien en eenzaamheid doorbreken.