Rebecca Onderstal
Rebecca Onderstal Rebecca Onderstal

Gesprek & ZO

1 augustus 2018 om 09:43 lokaal

Het is een stralend zonnige dag. Zo'n dag waarop Castellum in Houten Zuid wel een beetje begint te lijken op een Italiaans stadje. Je mist de heuvels nog maar de blauwe lucht en warmte zijn er al. Ik ben op een bankje beland, in de schaduw van één van de weinige bomen, met een salade uit de supermarkt. Bestek heb ik niet in mijn tas; ik probeer het zo netjes mogelijk met mijn vingers naar binnen te werken. Ik zit daar te kijken naar de mensen die langs fietsen, van links en rechts schieten ze langs. Als predikant voel ik me soms een zwerver. Onderweg van het ene adres naar het andere, van het ene verhaal naar het andere. Ik parkeer mijn fiets en bel aan. Vaak word ik al verwacht. Er komt koffie en als het zo heet is buiten een glas water. En dan ontwikkelt zich een gesprek over hoe het gaat, waar iemand vandaan komt, hoe zij het volhoudt of waar hij kracht vandaan haalt. God kan opduiken in een gesprek, heel voorzichtig. Als we al pratend ontdekken dat er kracht komt, of als er een grote vraag aan God te stellen is. Op het bankje probeer ik de verhalen van gezichten te lezen, snel, voordat ze weer voorbij gefietst zijn, gehaast, vrolijk of bezorgd. Op het speeltoestel naast me komen 2 kinderen van de glijbaan glijden. Het oudste meisje helpt het kleine jongetje naar beneden. Ik denk zomaar dat hij haar stiefbroertje is. Je ziet dat ze haar best doet om grote zus te zijn, terwijl hij zich onbekommerd naar beneden stort. Ik vang flarden van een gesprek op met haar moeder. Terwijl ze bovenaan de glijbaan zit, en het jongetje nog vasthoudt, vraagt ze: "We gaan toch niet weer verhuizen, hè?" Het klinkt alsof ze het bijna niet durft te vragen… een kind dat niet veel te willen heeft, als ouders kiezen, uit elkaar gaan, opnieuw beginnen…Het raakt me, daar op dat bankje. Ik hoor haar vragen om houvast, een plek om te blijven. Wat zou ik, zomaar op een straathoek in Castellum graag de verhalen van al die gezichten willen lezen. Ze uitnodigen om even te komen zitten, om te vertellen.

Rebecca Onderstal

Je verhaal vertellen kan ook bij Gesprek & ZO, elke vrijdagmiddag tussen 16 en 17 uur in Brasserie &ZO aan het Rond. Daar is steeds iemand van de kerken gastheer of -vrouw.

Mail de redactie
Meld een correctie

advertentie
advertentie