Van Houten naar Harrods

HOUTEN ,,Word je eigenlijk dom van ChatGPT?” vraag ik, terwijl ik een foto van Anja en mij bekijk. Mijn lief kijkt op van zijn iPad en zegt: ,,Dat hangt ervan af wát je vraagt en wat je ermee doet” Ik typ: ,,Zet Anja en mij in Londen met de Big Ben. Twee seconden later verschijnt het resultaat: Anja en ik, allebei in onze Frandsen trenchcoat, netjes voor de Big Ben.

Je ziet meteen dat we uit onze Houtense achtergrond zijn geknipt en op het Londense trottoir zijn geplakt. Toch moet ik lachen. Want het plaatje is precies goed. Ik ben zelf al jaren niet in Londen geweest. Maar dankzij AI staan we er ineens toch. Samen. In stijl. Op hakken, zonder blaren. Londen is een prachtige stad. En de Engelse humor is ook heerlijk. Ooit liep ik daar een kleine modezaak binnen, met een verkoper in krijtstreep en glimmende schoenen. ,,Can I help you, madam?” vroeg hij, met een buiginkje. Geen: ,,Maten hangen daar.” Geen: ,,Als het er niet hangt, is het er niet.” Maar: ,,Kan ik u ergens mee helpen?” Ja graag. En zo proberen wij het ook te doen in de winkel.

Op de grote foto dragen Anja en ik een kort model trenchcoat van Frandsen. Verkrijgbaar in maat 36 tot en met 48. De trenchcoat heeft, zoals veel stijlvolle dingen, een nogal ruige oorsprong. Hij werd in de Eerste Wereldoorlog ontworpen voor Britse officieren die in de loopgraven (vandaar: trench) vochten. Geen modeshow dus, maar modder, regen en strategisch geplaatste klepzakken voor kaarten, handschoenen en veldflessen. De epauletten op de schouders waren bedoeld om rangen aan te geven, en de D-ringen op de riem dienden om spullen aan te hangen. Functioneel en degelijk. Na de oorlog vonden ex-officieren de jas te goed om in de kast te laten hangen, dus hij werd massaal door gedragen in het dagelijks leven. En zoals dat gaat: wat eerst praktisch is, wordt later chique. Hollywood deed er nog een schepje bovenop. Humphrey Bogart in Casablanca, Audrey Hepburn in Breakfast at Tiffany’s, Peter Sellers als inspecteur Clouseau – allemaal droegen ze de trenchcoat met dezelfde vanzelfsprekendheid als een goed accent. En inmiddels is het een klassieker. Het soort jas dat je niet draagt voor het weer, maar voor het gevoel. Regen of geen regen: je voelt je altijd een beetje hoofdrolspeler als je ‘m aantrekt.

(tekst loopt door onder de foto)

Ingrid in een broek en shirts van &CoWoman - Sasja

Er komt een dame binnen die binnenkort voor haar werk naar Londen gaat. ,,Ik wil iets nieuws mee, iets dat zegt: ik heb mijn leven op orde én gevoel voor stijl,” legt ze uit. We komen uit op een prachtige, zakelijke outfit: een wijdvallende camel broek (elastische tailleband) van &CoWoman met een bijpassend shirt in een zachte leopard print — net genoeg lef, maar nog steeds boardroomproof. Daaroverheen een lichte blazer van Ibana, die alles in één keer afmaakt. De maten lopen trouwens van XS tot en met 3XL, dus niemand hoeft zich uitgesloten te voelen van een goed gevoel. We hebben een gezellig gesprekje over Londen, treinen, koffers en Engelse liftstemmen. Het soort praat waarbij je automatisch al een beetje rechterop gaat staan in je nieuwe outfit. Ingrid laat u de outfit zien op de foto linksonder.

(tekst loopt door onder de foto)

Ingrid in een broek en top van &CoWoman. Vestje eigen label. - Sasja

,,Oh, en ik wil ook nog iets om lekker in te lopen,” zegt de dame. We vinden een losse broek van &Co Woman met een frisse kobaltblauw-crèmekleurige print – precies zo’n broek waarin je probleemloos van het British Museum naar Borough Market kunt wandelen, en onderweg even stopt voor een high tea zonder dat je eruitziet alsof je een hike aan het doen bent. Ze kiest ook nog een vestje van ons eigen label, een fijn breisel in een zachte tint. Comfortabel, maar netjes genoeg voor als je per ongeluk Harrods binnenstapt. We hebben het over fish & chips (niet doen), koffietentjes in Notting Hill (wel doen), en dat je je pas écht Londenaar voelt als je een paraplu bij je hebt, maar hem nooit op tijd open krijgt. Ingrid laat u de set zien op de foto rechtsonder.

Al dat gepraat over Londen maakt dat ik zelf ook weer zin krijg om te gaan. Ik stel het nonchalant aan mijn lief voor — gewoon even peilen. ,,Zullen we naar Londen gaan?” Tot mijn verbazing zegt hij zonder aarzelen: ,,Ja.” Huh? Zó makkelijk? Hij ziet mijn verbaasde gezicht en grijnst. ,,Ik zie het wel. Jij hebt toch nooit tijd.” Touché. Maar je weet maar nooit… Tot die tijd: gewoon een trenchcoat aan, en een stukje door Houten lopen. Ik hoop u deze week in onze winkel te ontmoeten.

Deze informatie wordt u aangeboden door It Rains Fashion. Sasja heeft een kledingwinkel op het Oude Dorp van Houten en beschrijft hier haar belevenissen in de winkel en soms daarbuiten.