Kleur bekennen

HOUTEN ,,Wat mij betreft gaat er een hek om Nederland heen en komt er niemand meer in”, zegt een dame met luide stem. Ze vangt een gesprek op tussen twee zussen die het hebben over de woningnood. ,,Ik heb op Wilders gestemd, maar dat valt ook behoorlijk tegen”, gaat ze verder. De twee zussen vallen stil en kijken elkaar ongemakkelijk aan.

Oh nee, geen politiek in de winkel, denk ik. Mijn oma zei het vroeger al tegen mijn opa. Geen politiek op feesten en partijen. Mijn opa was een PvdA man in hart en nieren en raakte daar niet over uitgepraat. Maar dat waren zijn broers niet, die waren van de VVD. En mijn oom hing een vlag van de CPN aan het balkon. Alle politieke partijen hadden wel een vertegenwoordiger in onze familie. Politiek op een verjaardag werd ruzie. Zo kwam de afspraak tot stand om op feesten en partijen niet over politiek te praten. De dame is helaas nog niet klaar. ,,Als ze al dat tuig niet hadden binnengelaten, dan hadden jullie kinderen nu gewoon een huis”, zegt ze. De twee zussen bewegen zich richting de voordeur, duidelijk geen zin in deze dame en haar opdringerige mening. Dat is heel vervelend want voordat de dame begon te oreren was een van de twee zussen van plan een broek te passen. Daar gaat mijn verkoop. ,,Tot volgende keer”, zeggen ze als ze de winkel uitlopen. Nu kijkt de dame naar mij. ,,Hoe denk jij er eigenlijk over?” vraagt ze. Ze steekt uitdagend haar kin naar voren. Ik denk dat ik deze dame heel veel plezier doe als ik een discussie met haar aan ga, maar ik doe het niet. Geen politiek in de winkel, zeg ik tegen mezelf. ,,Ik denk dat deze blouse u heel erg leuk zal staan”, zeg ik. Ik pak een blouse uit het rek. Verbaasd kijkt ze me aan. ,,Ik heb het liever niet over politiek en dit soort onderwerpen in de winkel”, zeg ik. ,,Ah, een lafaard die geen kleur durft te bekennen”, zegt ze hoofdschuddend. ,,Ik durf heel goed kleur te bekennen”, zeg ik glimlachend, ,,kijk maar eens naar mijn jurk.” Ik draag de kleurrijke jurk van Oneseason die ik u op de grote foto laat zien. ,,Wel goed wat Trump deed”, gaat ze verder,  ,,die Zelensky even op zijn nummer zetten. Vind je daar wel wat van?” Niet over politiek praten, zegt het stemmetje in mijn hoofd. Ik probeer het algemeen te houden. ,,Ik vond het niet erg netjes om je gast niet eens uit te laten spreken”, zeg ik. ,,PFFF”, zegt ze en rolt met haar ogen. ,,Die man heeft toch niet zinnigs te zeggen.” ,,U zegt zelf ook niet veel zinnigs”, flap ik eruit. Ik schrik er zelf van, maar het is al te laat. Pardon? Ze kijkt me aan met een blik die deels verrassing en deels boosheid laat zien. ,,Zo spreek je niet tegen een klant”, zegt ze. Ik haal mijn schouders demonstratief op en kom dichterbij haar staan. ,,Ik denk dat ik op Bontenbal stem de volgende keer”, zeg ik. Beken ik nu genoeg kleur? Ze doet een stap naar achteren. ,,Lekker veilig in het midden die Bontenbal. Daar heb je niks aan.” ,,Ik ben met alles een beetje van het midden”, zeg ik. Overal waar ‘te” voor staat is teveel. ,,Ik wilde een broek kopen, maar daar heb ik nu geen zin meer in”, zegt ze. ,,En ik heb geen zin om u een broek te verkopen”, zeg ik. Ze beent naar de voordeur. Die klemt een beetje omdat het een regenachtige dag is dus ze moet flink kracht zetten. Opgelucht haal ik adem en kijk naar boven. Sorry oma, toch een klein beetje politiek in de winkel.

(tekst loopt door onder de foto)

Toos in een truitje van ons eigen label - Ria Looman

,,Ik zag twee schattige truitjes op Facebook voorbij komen”, zegt Ria als ze binnenkomt. ,,Ik kom maar gelijk anders is mijn maat weg. Ik neem ze ook allebei voor mijn moeder mee, dan kan ze thuis passen.” De moeder van Ria, Toos, is 88 en hoewel ze graag in de winkel komt is dat wel heel inspannend voor haar. Ze houdt van leuke kleding en weet heel goed wat bij haar past. Een paar dagen later krijg ik een foto in de mail. Van Toos in een mooi truitje van ons eigen label. Ik mag de foto gebruiken voor ‘t Groentje van Ria. U kunt Toos en het truitje bewonderen op de foto linksonder.

(tekst loopt door onder de foto)

Sasja in een truitje van ons eigen label #OOTD - Dagmar Lap

DHL stopt voor de deur. De bezorger blijft heen en weer lopen. 8 dozen brengt hij. Ik bel Anja om me te komen helpen. Er is zoveel binnengekomen. Samen pakken we de allermooiste truitjes van ons eigen label uit. Pastelkleurtjes, met glitter en zonder glitter. Met strepen en zonder streep. Netjes aangesloten of royaal losvallend. We zijn net klaar of GLS stopt voor de deur. Nog eens 6 dozen. Het is een levering van Orientique. Hele mooie kleurige kleding uit Australie gemaakt van natuurlijke materialen. Genoeg reden om weer eens even bij ons binnen te lopen. Ik wens u een mooie week!

Deze informatie wordt u aangeboden door It Rains Fashion. Sasja heeft een kledingwinkel op het Oude Dorp van Houten en beschrijft hier haar belevenissen in de winkel en soms daarbuiten.