Raadspraat: Houten kan dit

Iedereen heeft het inmiddels meegekregen. Aanmeldcentrum Ter Apel stroomt over. Iedere nacht is het voor vluchtelingen die daar voor het hek wachten onzeker of ze een dak boven hun hoofd hebben, of buiten moeten slapen: in het gras, op de grond.

Bij zulke beelden hoor je vaak dezelfde reactie: “Wat erg.” En daarna volgt meestal de vraag: “Maar wat kunnen wij daaraan doen?”

Meer dan we denken.

Afgelopen week werd er in de raad, naar aanleiding van vragen van GroenLinks-PvdA en Volt, gesproken over crisisnoodopvang. Daarbij vertelde de wethouder iets wat mij hoop gaf: Houten staat klaar. De voorbereidingen zijn getroffen. Als er een verzoek komt, kan er snel gehandeld worden.

Niet de situatie zelf is hoopgevend. Een overlopend Ter Apel is het gevolg van politieke keuzes. Maar het is hoopgevend dat het laat zien dat we als gemeente iets kunnen betekenen.

En dat is niet voor het eerst. In 2015 lukte het ook om in korte tijd opvang te organiseren voor mensen die nergens anders terecht konden. Niet omdat alles perfect geregeld was, maar omdat er een eenvoudige gedachte onder lag: iemand die nergens veilig kan slapen, laat je niet buiten staan.

Dat is geen ingewikkeld politiek standpunt. Dat is menselijkheid.

Natuurlijk moeten we werken aan duurzame opvang en goed nadenken over de beste locaties. En vanzelfsprekend is er aandacht voor de zorgen die onder Houtenaren leven. Maar als meer dan honderd mensen niet weten waar ze die nacht kunnen slapen, dan gaat het eerst over iets anders.

Dan gaat het over de vraag wie wij willen zijn.

Ik denk dat Houten het antwoord al gevonden heeft. Want we kunnen dit. We hebben het eerder gedaan. En als het nodig is kunnen we het opnieuw.

Julia Hamel,
Gemeenteraadslid Volt