100-jarige mevrouw Westerweel weet zich gedragen door familie en reisde veel

HOUTEN Op haar geboortedag, 29 december, genoot de 100-jarige An Westerweel van het bezoek van burgemeester Karen Heerschop en van een feestje in het Grand Café van Wooncentrum De Loericker Stee. Daar zong een kleine dertig familieleden haar bij binnenkomst toe. ,,Om zo oud te worden als ik, moet je gewoon blijven ademen”, zegt ze. An teert op een mooie dosis levenservaringen. ,,Wie veel reist, kan veel verhalen vertellen.”

door Irene van Valen

An verhuisde 17 jaar geleden naar een aanleunwoning bij De Loericker Stee. Nu woont ze sinds twee jaar in de instelling. Daarvoor woonde ze in Amsterdam op een bovenwoning en had een stacaravan in Putten. Daar inventariseerde ze hobbymatig en vrijwillig planten, dieren, insecten en paddenstoelen. Die gegevens deelde ze met Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer. Naast dit werk in de natuur hield An veel van honden en katten.

Om zo oud te worden als ik, moet je gewoon blijven ademen.
FAMILIE

An was verloofd, maar trouwde helaas nooit. Haar verloofde stierf in 1944 op haar geboortedag: ,,Dat maakt dit ook een moeilijke dag.” Ze vond nooit meer een nieuwe liefde, maar weet zich gedragen door de kinderen en kleinkinderen van haar drie zussen. Haar neven en nichten omringden haar op de 28ste tijdens een diner bij Van der Valk. Op 9 december vierde An haar verjaardag met de vrijwilligers van Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer. Ook reisde An veel: Ze bezocht veel Europese landen, maar ook Indonesië, IJsland en Amerika. Het waren bijna altijd groepsreizen, waarbij ze genoot van de ontmoetingen met anderen.

ONDERWIJS

An werkte in het onderwijs. ,,Ik startte in het reguliere onderwijs, maar had het er niet zo naar mijn zin. Daarom koos ik voor buitengewoon onderwijs en werd nog later docent op een school voor slechthorenden. Daar mochten we geen gebarentaal gebruiken, wat buiten school wel gebeurde. Op school moesten de kinderen leren liplezen. En ze droegen allemaal gehoorapparaten. Ik begeleidde kleine groepjes en gaf schoolbreed handwerk-les. Voor dat laatste had ik officiële certificaten.” An stopte met werken op haar 57ste. Met een laatste handdruk nam de burgemeester afscheid.