Vrijwilligersorganisatie NPV afdeling Houten viert 30-jarig bestaan

HOUTEN Met het vieren van het 30-jarig bestaan van de Nederlandse Patiënten Vereniging, afdeling Houten (NPV), viert de vereniging niet alleen de vele geslaagde matches van cliënten aan vrijwilligers, maar ook de inzet van de coördinatoren. Rondom een gezamenlijke maaltijd en een spel ontmoetten vrijwilligers, coördinatoren en werkgroepleden elkaar op 15 oktober.

door Irene van Valen

Gerard Landman, werkgroeplid van de NPV Houten, opende de avond en bedankte daarbij de 35 vrijwilligers die zich inzetten voor cliënten. Tegelijkertijd zei hij: ,,Wij kunnen nog wel vrijwilligers gebruiken. We moeten helaas soms ‘nee’ zeggen, omdat er geen vrijwilliger beschikbaar is. Daarbij bieden we e-learningmodules aan via onze site. Maak daar gebruik van.” Vervolgens zette hij coördinator Janneke Bijman in het zonnetje. Zij was vanaf het begin, op 3 oktober 1995, betrokken bij de NPV in Houten en ontving op 25 april van dit jaar een lintje. Ten slotte nodigde hij de vrijwilligers uit voor de maaltijd, waarbij hij wees op Jezus, die zijn volgelingen ook uitnodigde om samen te zijn.

Dit werk geeft voldoening. Je biedt een luisterend oor en geeft aandacht. Hierdoor weet de ander zich gehoord en gezien.

ONVOORSTELBAAR

Janneke keek terug op dertig jaar inzet en reageerde allereerst met: ,,Al zo lang? Onvoorstelbaar.” Sinds ze minder werkt, kan ze meer tijd besteden aan dit vrijwilligerswerk. En het geeft rust dat de NPV-afdeling Houten weer drie vaste coördinatoren heeft. ,,Toen we met ons tweeën coördineerden, was het soms lastig te combineren met onze privéomstandigheden. We konden niet altijd even gemakkelijk op elkaar terugvallen. Nu we weer met z’n drieën zijn, geeft dat lucht en staan we sterker. We wisselen om de drie weken de verantwoordelijkheden voor onze taken. Iedere dag is er iets te regelen. Denk aan het verwelkomen van een nieuwe vrijwilliger, het inschrijven van een nieuwe cliënt of het adviseren bij vragen van vrijwilligers. Als we een goede match vormen, voelt dat altijd heel fijn. Daar doen we het voor.”

LINTJE

Het ontvangen van een lintje op 25 april van dit jaar was voor Janneke een verrassend hoogtepunt in dertig jaar vrijwilligerswerk. Een vriendin nodigde haar zogenaamd uit voor een verrassingsuitje. Ze wist alleen dat ze haar beste kleding aan moest trekken en verder moest afwachten. Vol vertrouwen stapte ze bij haar vriendin in de auto, tot ze bij het theater vrienden en familie klaar zag staan. ,,Toen begreep ik wat er aan de hand was. Het was een heel bijzondere dag, met ’s avonds nog een receptie. Ongelooflijk dat ik een lintje kreeg. Ik weet wel anderen die het in mijn ogen meer verdienen.”

BETEKENISVOL

Tony (79) en Marjan (77) Vermeul zetten zich in als vrijwilligers. Marjan werd 20 jaar geleden in de kerk gevraagd om vrijwilliger te worden. Ze woonde net in Houten. ,,Ik hoefde er niet lang over na te denken. In de eerste jaren wandelde ik met, of deed boodschappen voor, een cliënt. Later zette ik me in als chauffeur voor cliënten die bijvoorbeeld naar een dokter of fysiotherapeut moesten. Het is fijn om er voor iemand te zijn. Dat je van betekenis bent en de ander aandacht krijgt. Iemand voelt zich minder alleen bij een bezoek aan bijvoorbeeld een arts.” Tony vult aan: ,,Dit werk geeft voldoening. Je biedt een luisterend oor en geeft aandacht. Hierdoor weet de ander zich gehoord en gezien.” Tony is vrijwilliger sinds 2015. Hij deed boodschappen voor een man die een jaar ouder is dan hijzelf. ,,Nu ben ik zijn eerste contactpersoon. Hij heeft namelijk geen familie of vrienden die naar hem omzien.” Daarnaast bezoekt Tony een blinde man en leest met hem de post. Door de digitale vooruitgang is zijn hulp op dat gebied minder nodig. Daarom bezoekt Tony deze man niet meer per se iedere twee weken, maar soms om de drie weken.