Zondag 28 januari werden in de gemeente Houten de verschrikkingen van de Holocaust herdacht

HOUTEN Op zondag 28 januari vond in Schalkwijk en Houten de Holocaustherdenking plaats. In de ochtend was er een herdenking in Schalkwijk. ’s Middags legden burgemeester Gilbert Isabella en Pieter de Winter, voorzitter 4 en 5 mei comité Houten, een krans bij het Herdenkingsmonument in het Oude Dorp. Voorafgaand aan deze kranslegging was er een bijeenkomst in De Engel met onder anderen een lezing van Jim Terlingen. 

Annette Stolk – de Vries 

Op 27 januari 1945 bevrijdde het Rode Leger het concentratie- en vernietigingskamp Auschwitz. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden 1,3 miljoen mensen naar Auschwitz gedeporteerd waarvan er 1,1 miljoen door de nazi’s zijn vermoord. Auschwitz is uitgegroeid tot universeel symbool voor de massavernietiging van onschuldige burgers. Op 1 november 2005 riep Kofi Annan, toenmalig secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de bevrijdingsdatum van Auschwitz uit tot een dag van herdenking. 

In zijn lezing maakte historisch onderzoeker Terlingen zich er sterk voor om Joodse slachtoffers een gezicht te geven. Twaalf jaar geleden kwam hij er zelf achter dat er slachtoffers van de Holocaust bij hem in de straat in Utrecht hadden gewoond. Hij vertelde over Edu, de zesjarige zoon van de Joodse slager. ,,Na de oorlog had de slager uit verdriet zelf nooit iets over dit oorlogsverleden verteld. Edu werd in Auschwitz vergast, wat had hij verkeerd gedaan?” 

In zijn toespraak bij het Herdenkingsmonument noemde burgemeester Isabella de Holocaust een inktzwarte bladzijde in onze geschiedenis en een onuitwisbaar litteken van de mensheid. ,,We staan hier niet alleen als getuigen van het verleden, maar ook als hoeders van de herinnering. Vastbesloten om de waarheid van de gruwelijke gebeurtenissen van ruim 80 jaar geleden levend te houden.” Hij noemde de Holocaust een gruwelijk systeem dat werd gevoed door onverschilligheid, haat en door de ontkenning van onze gedeelde menselijkheid. ,,De Holocaust is niet alleen een terugblik op het verleden. Het is een dringende oproep aan ons. Een oproep tot actie in het heden en in de toekomst (…).” 

Nico Croes sloot de bijeenkomst af met het gedicht ‘Het is zo lang geleden.’