Louise richtte elf jaar geleden Kids Lodge op. ,,Ik begon er als de mama van het bedrijf. Het personeel had dezelfde leeftijd als mijn kinderen. Nu worden zij ouders. Daarmee word ik de oma. Het kleine spul dat hier om me heen loopt, vind ik nog altijd geweldig. Sommige kinderen die hier elf jaar geleden opgevangen werden, vonden als tiener bij Kids Logde vakantiewerk of werken er nu. Blijkbaar voelden zij zich thuis, anders kwamen ze niet terug.” Ditzelfde geldt voor haar eigen kinderen. Alle vier liepen ze hier stage of werkten hier. Haar oudste dochter werkt nu samen met Louise. Het is mede door haar dat Louise voor dit werk koos.

NAKOMER Louise zag hoe het haar ouders verging in het leiden van een horeca groothandel. ,,Klant was koning. In nood leverde mijn vader zelfs ’s nachts producten bij een klant. Mijn moeder zei over het bedrijf dat je in een boot zit, je moet doorvaren. Daarna riep ik altijd: ,Ik begin nooit een eigen zaak.’ Toen werd ik 48 en deed het toch.” Nu is Louise 58 en 36 jaar geleden getrouwd met Leslie. Zij kregen binnen drie jaar drie kinderen en na nog zes jaar een nakomer. ,,Ik was druk met de oudste drie, tot zij naar school gingen. Toen had ik tijd om babyfoto’s in te plakken en kreeg ik heimwee naar nog één keer samen zwanger zijn.” Inmiddels heeft Louise ook twee kleindochters die beide opgevangen worden bij Kids Lodge. ,,Ik geniet ervan als ze oma een kusje komen brengen.”

Ik wilde weer werken en geloof dat als je iets wilt, het lukt.

MOEDERSCHAP Leslie werkte hard aan zijn carrière. Er woonde geen familie in de buurt en kinderopvang bestond nog niet echt. Louise besloot thuis voor de kinderen te zorgen. Tot de derde drie was. ,,Ik wilde weer werken en geloof dat als je iets wilt, het lukt. Ik vond snel werk als marketing assistent in het hoofdkantoor van AC Restaurants.” Een enorm druk jaar volgde. Vooral in de weekenden was Louise thuis druk met huishouden en heen en weer rijden naar allerlei zaterdagactiviteiten. Nadat haar man en zoon kort na elkaar in het ziekenhuis belandden, besefte ze dat haar gezin kostbaarder was dan werk. Ze stopte ermee en werd fulltime huismoeder. ,,Ik heb genoten en zou het zo weer doen. Ik zat niet stil; ik was bijvoorbeeld hulpmoeder in de peuterspeelzaal en zat in de oudercommissie van de basisschool. Daarnaast zocht ik altijd naar pandjes, want ik wilde iets opzetten voor ouderen of kinderen.”

ENGELAND Vanwege het werk van haar man woonde het gezin een jaar in Engeland en maakte zo kennis met een boardingschool. ,,Dat is een internaat, maar onze kinderen sliepen thuis. De schoollessen, sport en zelfs de warme maaltijd werden geïntegreerd in de schooldag.” Terug in Nederland vond Louise het thuis lunchen om 12.00 uur of juist de hele korte lunchtijd binnen het continue rooster niet wenselijk. Zij is voorstander van schooldagen tot 17.00 uur, zoals in Engeland.

AFLEIDING In 2008 kreeg Leslie’s broer door een hersentumor een herseninfarct in Italië. Leslie ging erheen. Louise bleef gespannen en onzeker thuis. Als afleiding besloot ze een plan, dat ze al langer had, uit te werken. Ze schakelde een architect in om ontwerpen te tekenen en informeerde bij scholen wat zij van haar plan voor naschoolse opvang vonden. Zij raadden aan ook dagopvang te regelen. Ze vond een huurpand aan de Draaibrug en besloot klein te beginnen met twee man personeel. Ze zette direct het mannenconcept op en werkt nog altijd met een 50/50 bezetting van mannen en vrouwen in het team dat nu 180 mensen telt.” De start en het harde werken voor Kids Lodge werd overschaduwd door veel verdriet. Nog maar net gestart overleed op haar verjaardagsfeestje een goede kennis en kreeg een vriend epilepsie. In datzelfde jaar verloor Louise iedere twee maanden een dierbare.

Het is goed dat je niet van te voren weet hoe dingen lopen. Wel weet ik dat als je iets wilt, je het moet doen. Anders gebeurt er niets.

OVERLEVING Het werk voor Kids Lodge en de spontane knuffels van kinderen leidden haar af en hielpen haar overleven. Ze bleef werken aan een plan voor een groter pand en ontmoette opnieuw tegenslag. De architect die vervolgens werkte aan de bouw, ging failliet, daarna ook de aannemer. ,,Ik kon niet anders dan vol verdriet uitbrengen: ,Ik wil alleen maar een kinderopvang.’ Het is goed dat je niet van te voren weet hoe dingen lopen. Wel weet ik dat als je iets wilt, je het moet doen. Anders gebeurt er niets.” Ondanks groot verdriet, zonder gevoel van trots en zonder energie, zette Louise door. ,,Ik werkte tenslotte aan mijn droom. Dat was alle moeite waard. Daardoor bleef ik niet steken in verdriet en zeg ik: Maak iets van elke dag. Lukt dat niet? Ga dan vroeg naar bed. Morgen is het anders.”

CORONA Hoewel Kids Lodge aan de Hefbrug oogt als een groot gebouw, voelt het klein. Ons doel is dat iedereen met een lach vertrekt. Als een kind zich goed voelt, dan ook de ouders en wij als personeel.” De coronacrisis heeft de sfeer veranderd. ,,We houden elkaar in de gaten.” De letterlijke afstand die men in acht moet nemen, heeft het onderlinge contact voelbaar afstandelijker gemaakt. Louise mist de nabijheid met personeel en ouders. ,,Iedere dag bespreken we verbeterpunten en ontwikkelingen, al zijn ze klein. Onze gastvrijheid naar ouders toe is veranderd want zij moeten buiten wachten. Het contact verloopt veel meer via app.” Tijdens de lockdown mochten gezinnen zich inschrijven om een uur in de tuin te spelen om zo de drukke openbare speeltuinen te vermijden. Soms valt personeel uit, al is het maar door het wachten op de uitslag van een coronatest. De uitdaging is dan gemotiveerde invallers te vinden.

GENIET Louise ziet het beste in mensen, is opgewekt, innovatief en gastvrij en wil dat iedereen zich veilig voelt. ,,Ik zie overal werk, dat kan zowel positief als negatief zijn.” Louise zegt er iets van als zaken niet goed gaan of dat nou bij Kids Lodge is of in een restaurant waar ze eet. ,,Mijn kinderen zeggen dan: ,Moeder heeft weer wat.’ Ik lach dan hard. Mijn feedback is helpend bedoeld. Ik zie mensen graag groeien, zoals ik de kinderen hier zie groeien.” Louise is oplossingsgericht ingesteld. ,,Heb je geen geld voor nieuwe meubels, koop dan tweedehands spullen. Goed beheer van je huishoudportemonnee is het belangrijkste. Doe wat je wilt, met wat je hebt en geniet ervan.”

DROMEN Louise blijft dromen. Ze hoopt Kids Lodge IJsselstein uit te breiden en een locatie in Vianen te openen. Daarnaast gaat haar hart uit naar ouderen in combinatie met kinderen. Ze richtte eerder al Vervoer Houten op, waarbij de golfkarren van Kids Logde ingezet werden om ouderen binnen Houten te vervoeren. Inmiddels werken daar 36 vrijwilligers. ,,Ik ben bestuurslid, maar heb er verder geen rol meer in. Vervoer Houten zoekt nog een bestuurslid.” Louise’s grootste wens is een school op te richten naar het model dat ze kent vanuit Engeland. ,,Ik wil ouders van nu ontzorgen en rust bieden op familievlak.” Het mag duidelijk zijn, Louise maakt werk van haar dromen. Ze is nog niet klaar.

door Irene van Valen