Melanie uit Houten ontdekte haar veerkracht en de kracht van een goede balans tijdens de Liberation trail

29 juni 2025 om 14:45 Mensen Tips van de redactie

HOUTEN Melanie Zumbrink uit Houten kijkt terug op de 275 kilometer lange Liberation Trail van 8 tot en met 17 juni. Ze legde deze tocht van Normandië naar Arnhem in zes dagen af. ,,Het is bizar. Een gevoel van trots en ongeloof overrompelt me dagelijks.” Van de 24 starters eindigden er 14, waaronder Melanie.

door Irene van Valen

Het afscheid thuis viel zwaar. Maar steeds dichter bij het startpunt stapte Melanie in de wereld van de trail. ,,Het was spannend en ik vroeg me soms af waar ik aan begon. Bij de legertenten en veldbedden besefte ik dat het oefenen klaar was. We, Ruud Veldhuizen en ik gingen ervoor. De eerste traildag voelde magisch, alsof ik in een andere tijd en dimensie stapte. Ik vertrouwde op mijn lichaam. Hier hadden we voor geoefend. Mijn hoofd kreeg ik mee door te geloven in mezelf, door door te pakken en emoties als pijn en ongemak en soms frustratie er te laten zijn. Maar bovenal te genieten van het feit dit ik dit kan doen. Ja, mijn lichaam kreeg het zwaar te verduren. Maar ik wist: ik kan dit.”

Ik deed deze trail vooral voor mijn plezier en niet om te winnen. Bij alles hielden we de zwaarste, vijfde dag van 82 kilometer voor ogen.

LESSEN

Melanie leerde vooral te doseren en blijven luisteren naar de signalen van haar lichaam, tijdens de tweede traildag in de volle zon op het strand. Ze nam gas terug door te blijven lopen en pakte tempo op waar kon. Daarbij zocht ze schelpen, wandelde een klif af om onder een waterval af te koelen en maakte dagelijks foto’s. ,,Ik deed deze trail vooral voor mijn plezier en niet om te winnen. Bij alles hielden we de zwaarste, vijfde dag van 82 kilometer voor ogen. We leerden de dagen ervoor dat onze kracht lag in vertragen als het nodig was.” Alles wat over de bevrijders in 1945 gedeeld werd, vormde een extra bijdrage en gewicht aan de tocht. ,,Zij volbrachten hun doel op pure mindset. Ze stopten niet. Ik voelde mee in hun tocht naar vrijheid.”

VERTROUWEN

Eenmaal bij het eindpunt nam Melanie een duik in de Maas en sloot huilend haar partner en dochter in de armen. ,,Het voelde zo goed ze weer te zien.” Wat blijft? ,,Deze ervaring en levenslessen. Ik ontdekte de veerkracht van een goede balans tussen in- en ontspanning en mee bewegen met wat er is. Ren er niet voor weg. Het maakte dat ik vol vertrouwen door kon. Ik leerde dat ik meer kan dan ik dacht.”