,Het is een jas die steeds iets beter gaat passen'

24 september 2024 om 08:48

In mijn vorige baan had ik het zeker naar mijn zin,'' vertelt Fenna. ,,Het werk was heel afwisselend. Ik begeleidde studenten in het afstuderen en tweedejaars studenten van verschillende studies bij hun stage. Studenten uit allerlei richtingen, zoals ergotherapie, bedrijfskunde, maatschappelijk werk en dienstverlening, een industrieel ontwerper. In de buurtcampus werden diensten aangeboden. Er was een spreekuur voor mensen die hun post niet konden lezen of de tekst niet begrepen, we zochten antwoorden op juridische en maatschappelijke vragen en hielden huiswerkbegeleiding, vaak voor kinderen die thuis geen Nederlands spreken.''

 ,,Het was een wijk in de Bijlmer waar mensen vaak niet weten waar ze toegang tot informatie kunnen vinden. Er komen bijvoorbeeld mensen die in de schulden zijn beland en daar op eigen kracht niet uit kunnen komen. Veel studenten realiseren zich dan voor het eerst dat zoiets kan gebeuren, dat het je kan overkomen en je daar lang niet altijd invloed op hebt. Die ontmoeting tussen studenten en bewoners is prachtig om te zien.
Ik heb daar met heel veel plezier gewerkt. Ik ging met de trein op en neer, hier een fiets en daar een fiets, maar na tien jaar vond ik het tijd om dichter bij huis te gaan werken. Ik heb op de Hogeschool Utrecht gekeken. In Amsterdam werkte ik op het innovatieve stukje van de Hogeschool van Amsterdam en dat sloot aan bij het project dat in Utrecht zou starten. Een herhaling van zetten; ik kon het doen, maar heb in goed overleg met het thuisfront mijn baan opgezegd.

Ik had de intrinsieke wens om ooit in het uitvaartvak te gaan gewoon geparkeerd omdat het toen niet aan de orde was, maar nu wilde ik die kant toch op. Mijn baan heb ik goed kunnen afronden, ik heb mijn opvolger ingewerkt en ben op mijn 39ste aan een nieuwe opleiding begonnen, een sneltraject waarbij je in vier maanden leert voor uitvaartverzorger. Die opleiding moest ik zelf betalen, maar het was de moeite waard.''

Terug in de schoolbanken leerde Fenna de theorie. Ze volgde lessen over onderwerpen als communicatie, de wet op de lijkbezorging, de juridische kant van een overlijden en de praktische kant, ethiek en etiquette en verzorging. ,,De opleiding was interessant, het was prettig om weer echt te studeren.''

Daarna begon het koffie drinken en netwerken, op zoek naar een baan. ,,Uitvaartverzorger Doryan Voorneveld kende ik van de kinderopvang waar we allebei onze kinderen brengen. We maakten een afspraak, maar hij stelde onze koffie-afspraak uit vanwege de drukte. Wel zei hij: die koffie moet wel komen, want ik zoek iemand. Ik vroeg of ik een dagje mee mocht lopen. Dat mocht. Ik paste hier wel, het is een echt familiebedrijf, warm en persoonlijk. Daarna mocht ik bij een heel afscheid meelopen, van het eerste gesprek tot aan de uitvaart. Toen ben ik begonnen. De eerste vier maanden hier heb ik alles geschaduwd en mocht ik meehelpen met uitvaartverzorgers Doryan, Willem en Marije. In het begin is alles nieuw, niets gaat op routine. Ik vond het heel fijn om nieuwe dingen te leren en kreeg er veel energie van.''

Haar nieuwe werkkring sluit goed aan op wat ze eerder deed. ,,In mijn vorige baan heb ik met zo ongelooflijk veel verschillende mensen gewerkt. Van professoren en docenten tot mensen die niet weten hoe ze de week door moeten komen omdat het geld op is. Die ervaring komt goed van pas. 

Voorneveld Uitvaartzorg is er voor iedereen. Geen uitvaart is gelijk, we zoeken altijd naar wat past binnen een familie en mogelijk is binnen het budget. Er zijn mensen die hun uitvaart bij leven van A tot Z hebben geregeld, maar in de meeste gevallen is dat niet zo. Dan is het samen zoeken en dat gaat me steeds gemakkelijker af. Mijn werk is een jas die steeds iets beter gaat passen. Het voelt nu heel goed.''

De stap nemen om haar baan op te zeggen was spannend, maar heeft haar sterker gemaakt. Fenna: ,,Je werk is een deel van je identiteit, maar ik ben niet alleen mijn baan. Het heeft me sterker gemaakt om aan iets anders te beginnen.'' Ze is blij dat ze in een gerenommeerd familiebedrijf terecht kon. ,,Voor mezelf beginnen was geen optie, dan moet je 24-7 beschikbaar zijn. Bij Voorneveld UItvaartzorg werk ik vooral overdag op werkdagen, af en toe een avond en een keer per vier weken in het weekend. Dat is goed te combineren met mijn gezin.

Bovendien vind ik het heel belangrijk om samen te werken met ervaren collega's aan wie ik feedback kan vragen, ook omdat het gaat over kwaliteit en zorgdragen. Een uitvaart kun je maar een keer goed doen.''

Fenna is blij met de stap die ze heeft gezet, maar relativeert ook. ,,Je laat iets los wat vertrouwd is. Het is lang niet altijd gemakkelijk en soms ook spannend, maar het heeft me echt sterker gemaakt.''