Calm Down

15 mei 2024 om 13:12 Zakelijk

HOUTEN De parasol wankelt akelig in de wind. Ik heb hem van mijn zoon gekregen, maar de bijbehorende parasoltegels heb ik nog niet. Net als iedere krastekening, asbak van klei (ik rook gelukkig niet en nooit gedaan), of vaas ben ik obsessief netjes op alles wat ik ooit van hem heb gekregen. Dus ook op de parasol.

Ik denk niet dat hij ooit de behoefte heeft om al zijn kunstwerken van de lagere school over te nemen, maar ik kan er geen afscheid van nemen. De parasol wordt gegrepen door de wind en waait om. Mijn lief komt naar buiten. Geïrriteerd zegt hij, dat dat ding niet meer gebruikt kan worden tot de noodzakelijke parasol tegels zijn gehaald. Ondertussen begint hij de parasol in te klappen, maar deze werkt niet mee. Daar heeft mijn lief wel vaker last van. Met kinderbuggy’s, Ikea bouwpakketten en kledingrekken heeft hij ook altijd ruzie. En dat loopt nooit goed af. Want als het subtiele mechanisme om in te klappen niet direct is gevonden, dan gaat het met geweld. Menig strandgast keek met open mond naar onze tweelingbuggy die kleiner werd dan klein. Met als gevolg keurig ingeklapt, maar nooit meer open. Dat mag niet met de parasol gebeuren die ik van mijn zoon heb gekregen. ,,Laat mij maar even” zeg ik. Dat heeft weinig zin want op de een of andere manier wil de parasol niet dicht. ,,Misschien door de val” opper ik terwijl de parasol door mijn lief opnieuw door elkaar gerammeld wordt. ,,Ga jij nou maar” bromt hij. Hij wil me duidelijk weg hebben. Ik twijfel en mijn lief ziet mijn ongerustheid. De gevoeligheid rondom deze parasol is hem niet onbekend. Hij gooit de parasol opzij en ik vertrek. Het is een zonnige dag, maar af een toe een fris windje. Daarom draag ik een makkelijke jeans met een heerlijk shirtje met mouwtjes tot aan mijn ellebogen. En een luchtig vederlicht jasje. U ziet de outfit op de grote foto. Maat 36 tot en met 46. Bij thuiskomst is de parasol verdwenen. ,,Waar is de parasol?” vraag ik. ,,Weggegooid” zegt hij, terwijl hij niet opkijkt van zijn iPad. Ik stamp door het huis de tuin in en zie de parasol niet. Briesend kom ik binnen en zie dat hij lacht. Calm Down. Hij staat in de hoek uit de wind. Ik snel naar buiten en zie inderdaad in de hoek de parasol zachtjes heen en weer wiegen. Ik zucht opgelucht. De parasol heeft het overleefd.

Gejaagd kijkt de dame me aan. ,,Ik heb iets gekocht voor een bruiloft, maar ik voel me er echt niet ok in.” ,,Wanneer is de bruiloft?” vraag ik. ,,Vanmiddag” is het antwoord. ,,Erg he? In de winkel was ik er blij mee, maar toen ik het zojuist aantrok. Ik ben doodongelukkig.” Ze begint druk in de rekken te zoeken. ,,Het is die buik. Ik lijk wel zwanger” jammert ze. ,,Soms is er niets aan te doen. Medicijnen, hormonen of gewoon een tijdje niet kunnen stoppen met eten. De een heeft een te grote buik, dan ander teveel billen en weer een ander zou een moord doen voor een beetje meer vlees op de botten” begin ik mijn pleidooi. De beste versie van jezelf laten zien is de kunst. En daarbij is je glimlach je beste accessoire. Met woeste stappen loopt ze met een stapel kleding naar de paskamer. De een na het andere kledingstuk wordt afgekeurd. ,,Zal ik even met je meekijken?” vraag ik. Ze rukt het gordijn open. ,,Calm Down” zeg ik en geef haar de blouse en broek aan die Nicole op de foto rechtsonder laat zien. De blouse valt heel los, maar blijft door de mooie dunne stof toch heel elegant. Deze dame heeft lange benen dus de broek is direct op lengte. Blij kijkt ze in de spiegel. ,,Ik kan wel huilen” zegt ze. ,,Dit is zoveel beter. Dank je wel!” ,,Kalmte alleen kan je redden” zeg ik met een knipoog.

Een jurk voor het eindexamenfeest! ,,Sta je er goed voor? vraag ik”. ,,Iik zie het wel” zegt ze. ,,Deze is niet nerveus te krijgen” vult haar moeder aan. ,,Een beetje gezonde spanning zou misschien niet verkeerd zijn. Maar goed, we kopen wel vast een jurk want anders is er straks misschien niets meer te vinden.” Het kiezen van jurken om te passen gaat moeder en dochter goed af. Bij het zwarte jurkje dat Floortje op de linkerfoto laat zien is het raak. Subtiel en eenvoudig van snit, maar daardoor superchique. ,,Succes met de laatste loodjes” zeg ik als we afrekenen. De examenkandidate haalt relaxt haar schouders op. ,,Ach, anders kan ik de jurk ook in de vakantie aan.” Haar moeder schudt haar hoofd en maakt een gebaar alsof ze haar wil wurgen. We lachen alledrie en nemen afscheid.

Lukt het niet een goeie outfit te vinden? Calm Down en kom langs in onze winkel op het Oude Dorp van Houten. Maat 34 tot en met 48.

Deze informatie wordt u aangeboden door It Rains Fashion. Sasja heeft een kledingwinkel op het Oude Dorp van Houten en beschrijft hier haar belevenissen in de winkel en soms daarbuiten.