Prinses Carnaval in ‘t Goy, Maria van der Veen, zet zich graag in voor het plezier van anderen
24 februari 2024 om 16:32 Mensen Zaterdagportret Tips van de redactie‘T GOY Carnaval is een feest van ontmoeting en verbinding. ,,Zelfs mensen uit Houten vierden ons vijfde elvium mee. Dat is ons 55-jarig bestaan. Oude en nieuwe prinsen schudden de handen en vierden onze rijke traditie”, zegt Maria van der Veen. Zij werd tot haar eigen grote verrassing verkozen tot Prinses Carnaval. Maar ze staat liever niet in de schijnwerpers en of het allemaal even vlekkeloos verliep?
door Irene van Valen
Maria is 40 jaar geleden in Houten geboren, maar een half jaar later verhuisden haar ouders naar ’t Goy. Al was ze daar thuis, Maria vertrok toch op eenentwintig jarige leeftijd naar Houten: ,,Ik wilde op mezelf wonen, maar wilde als dorpsmeisje niet naar de grote stad. Zes jaar later keerde ik weer terug naar ’t Goy.” Al jong droomde Maria ervan om voor de klas te staan en maakte die droom waar als juf van groep 3 op de Zonnewijzer in Houten. ,,Er valt veel te leren in het leven. Dat ik daarin aan het begin van het leerproces van jonge kinderen mag staan, vind ik bijzonder. Het spelend leren verandert in het leren van letters, woorden en zinnen. Ik blijf het bijzonder vinden dat kinderen rond Sinterklaas een boekje kunnen lezen. Ik ben zelf dol op lezen en vind het geweldig om hen juist dat te leren”, zegt Maria enthousiast. Onlangs behaalde ze de Basiskwalificatie voor Schoolleider. ,,Misschien word ik wel eens adjunct-directeur. Vooralsnog vind ik lesgeven na twintig jaar nog altijd erg leuk”, zegt ze.
Ik mag dan wel met de scepter zwaaien, ik ga nooit alleen op het podium staan. Dit doen we samen.
VERBAZING
Al staat Maria graag voor de klas, voor de rest blijft ze graag uit de spotlight. ,,Ik ben actief in het verenigingsleven, maar werk daarin liever als organisator op de achtergrond”, legt ze uit. Daarom verraste het haar dat juist zij verkozen werd tot de eerste Prinses van Carnavalsvereniging De Laetste Stuyver. ,,Ineens werd ik het gezicht van de vereniging. Bij het horen van mijn naam zag ik mijn verbazing terug in de gezichten van de kinderen op de voorste rij. Niet alleen mijn mond, hun monden vielen ook open. Vermoedelijk verkoos men mij, omdat ik gemakkelijk ben in de omgang. Voor de rest vond ik het vooral heel spannend”, zegt Maria. Zij verwachtte gewoontegetrouw een prins, omdat het altijd zo gaat. Het stoort haar niet. ,,Binnen de vereniging zijn prinsen en hofdames gelijkwaardig. De prins of prinses voert alleen de officiële taken uit.”
ZOEKTOCHT
Na haar benoeming liet Maria in een kort speech weten dat het bij carnaval gaat om saamhorigheid, gezelligheid en elkaar ontmoeten. ,,Ik mag dan wel met de scepter zwaaien, ik ga nooit alleen op het podium staan. Dit doen we samen. Over de scepter gesproken; die mist op de officiële foto’s. Want nog zoekende naar de juiste uitstraling dacht niemand aan dat ding. Het hoort zo bij het prinsenkostuum. Ik had overigens een week de tijd om een mooie jurk en kroon te zoeken. Naast mij stond adjudant Mark, die als enige raadslid gouden koorden als extra versiering droeg. Dat maakte hem herkenbaar tussen de andere raadsleden”, legt Maria uit. Uiteindelijk stond ze als stralende middelpunt in de vereniging.
Die praalwagenbouwers hebben niets aan mij. Ik ben niet handig. Laat mijn maar organiseren.
UITTREDEN
Ze nam de dorpssleutel aan uit handen van de wethouder. Ze reikte prijzen uit voor de mooist verkleedde eenlingen, tweelingen of groepen en leidde verschillende feesten in. Ze deelde onderscheidingen uit en schudde bij uittredens vele handen. ,,Een uittrede is het bezoeken van een andere carnavalsverenigingen in de regio. Wij bezoeken twee weken voor ons eigen carnavalsweekend het carnavalsfeest van de Schalwijkse Platneuzen, het weekend daarna vind je ons bij de Bunnikse Leutkikkers en de Werkhovense Vergeten Hoek en op hun beurt bezochten de Platneuzen ons feestweekend. Daarmee vierden we drie weekenden feest, met de daarbij behorende voorbereidingen, optochten en herstelwerkzaamheden. ,,Ook bezochten we de Goyse basisschool, het Haltna Huis met de jeugdraad en dansmariekes en we bezochten zieken die niet mee konden feesten.”
VERSCHILLEN
Met drie weekenden carnaval wijkt onze regio erg af van vaste tradities. ,,Waar het carnavalsseizoen in steden als Oeteldonk (’s Hertogenbosch) steevast op de elfde van de elfde start met de Prinsenverkiezing, wijken wij af met de start in een weekend rond de elfde. Dat past ons door het ondernemerschap en het gezinsleven beter”, stelt Maria. In Oeteldonk bestaat de raad uit elf leden, wij tellen er twaalf. Na de prinsesverkiezing volgde een ogenschijnlijke stille periode, maar ondertussen organiseerde de vereniging de feestweekenden, bestelde onderscheidingen, regelde de vergunningen en vanaf december startte het bouwen van de praalwagens. ,,Die bouwers hebben niets aan mij. Ik ben niet handig. Laat mijn maar organiseren”, lacht Maria. In Oeteldonk kom je niet binnen zonder de juiste jas en sjaal en het feest duurt tot en met dinsdag. ,,Bij ons ben je ook niet verkleed welkom, al val je juist dan meer op”, gniffelt Maria. ,,Ons Carnavalsweekend eindigt op zondagavond met een laatste feest. We trappen dan alle ballonnen kapot terwijl ons slotnummer klinkt. Als we dan kunnen zeggen: ‘We hebben het geflikt’, is dat het mooiste dat er is.”
RELAXEN
Terugkijkend voelt Maria zich geleefd en had het feest een grote impact op het gezinsleven. Ze was veel weg voor vergaderingen, het bekijken van de wagenbouw en de uittredes. Daarnaast ging het gewone werk door. ,,Ik werkte zelfs een paar dagen extra om na carnaval twee extra dagen vrij te zijn. Het vroeg om een goede planning en het regelen van oppas voor onze zoons van elf en zeven. Gelukkig wonen de opa’s en oma’s dichtbij en mijn man Peter, met wie ik 15 jaar getrouwd ben, was ook thuis. Na carnaval genoot ik drie dagen van meer slaapuren en rustig aan doen in huis. Ik keek uit naar de voorjaarsvakantie en het veel samenzijn met de jongens.”
Vrijwilligerswerk zit in onze opvoeding en in het besef dat we alleen dan ons dorp levendig en goed houden.
VRIJWILLIGERSWERK
Lang stilzitten is er niet bij voor Maria. Ze hielp jarenlang mee met Fladderen en is altijd te porren voor hand- en spandienst bij de voetbalverening. ,,Ik zeg moeilijk nee. Wel merk ik dat ik steeds meer kijk wat me echt past”, vertelt Maria. Zij blijft zich echter onverminderd inzetten voor het Oranjecomité. Nu carnaval voorbij is, starten die voorbereidingen. ,,Ik werk graag mee aan het organiseren van een dorpsfeest voor jong en oud met kaartenspelen voor de ouderen, spelletjes voor de kinderen en het versieren van de fietsen die achter Muziekvereniging Kunst Na Arbeid door de straten rijden. Ook daarbij gaat het om gezelligheid en samenzijn. Na de Oranjefeesten volgt rust tot na de zomervakantie. Dan stort Maria zich met haar vriendin Marijke van Tiggelen op de organisatie van Recycle Sint. Alles om in november herbruikbaar speelgoed te verzamen en uit te delen. ,,In mijn vrijwilligerswerk kies ik voor afgebakende projecten, met duidelijk start- en eindpunten. Dan weet ik ieder jaar waar ik aan toe ben. Ik geniet in wat ik doe vooral van het plezier van anderen. Dat ik daarin een bijdrage mag leveren aan de 600 Goyenaren, vind ik heerlijk. Velen van hen zetten zich met net zoveel enthousiasme en met hun eigen talenten in voor ’t Goy. Het zit in onze opvoeding en in het besef dat we alleen dan ons dorp levendig en goed houden. Ik hou van het ons-kent-ons gevoel dat ik niet zie in de grote stad en zelfs mistte toen ik in Houten woonde. Ik hou van het op elkaar kunnen bouwen. Hier ben ik op mijn plek. Ik heb verder niets meer te wensen.
In de tweewekelijkse rubriek ‘het Zaterdagportret’ zetten we een bekende en/of betrokken inwoner van de gemeente Houten in de aandacht. We leren ze beter kennen door een openhartig interview over motivatie, heden en verleden. Op www.HoutensNieuws.nl leest u de eerder gepubliceerde Zaterdagportretten.