Zaterdagportret Remke Perk van Tuin der Tuinen: ,,Als ik in een project geloof, ga ik ervoor”

18 november 2023 om 16:30 Mensen

HOUTEN Als mede-initiatiefnemer van de Tuin der Tuinen, kon Remke Perk - Jansen niet vermoeden dat haar eigen groei verder zou reiken dan de tuin zelf. ,,Er groeit zoveel. Er is zoveel wat ik wil doen. Ik moet keuzes maken”, zegt ze. Volgt ze daarin vooral haar hoofd of haar hart en welke plek heeft Houten daarin? Zo leuk vond ze Houten in eerste instantie namelijk niet.

door Irene van Valen

Veel van wat Remke onderneemt start vanuit haar hart. Zo ook de Tuin der Tuinen. ,,Het ontstond vanuit een soort naïviteit en samen met vriendin Anja Roubos, mijn partner in crime. We zitten op dezelfde creatiefrequentie. We wonnen ‘de Groene Keus 2018’ van het Duurzaamheidsfonds Houten en bewijzen dat een kleine groep mensen invloed heeft op wat in de gemeente gebeurt”, klinkt Remke trots. Zij was destijds een van de vier kernteamleden; het zijn er nu veertien. De tuin ligt naast basisschool de Vlinder in de Kiem en is bedoeld als plek van ontmoeting, ontdekking, educatie en biodiversiteit. ,,We zijn geënt op positiviteit en zien dat als onze bijdrage aan Houten. De Tuin is er niet alleen voor ons of voor onze wijk. Integendeel, alle inwoners van Houten en de kleine kernen zijn welkom. We maken hiermee onze positieve invloed waar”, zegt ze. De Tuin is onderverdeeld in vier eilanden met betrokkenen die het inrichten, beplanten, vormgeven en onderhouden. Activiteiten als wildplukken en Struinen in de Tuinen vonden er inmiddels plaats. Onlangs sprak Simone Agterberg de wens uit om de Tuin te gebruiken voor een Blue Zone pilot, omdat in de Tuin alles zit wat belangrijk is voor een Blue Zone: buiten bewegen, ontspannen, samen genieten en wellicht gezonder eten. ,,We hopen de Tuin betekenisvol te maken voor projecten van andere inwoners en initiatieven binnen de gemeente Houten”, zegt Remke.

VEILIG

Remke is geboren in 1973. Haar wieg stond in Odijk. Op vijfjarige leeftijd verhuisde het gezin naar Utrecht en op haar tiende naar Houten. ,,Dat vond ik heel erg”, zegt ze. ,,In Utrecht waren al mijn vriendjes en ik had het naar mijn zin in de vijfde klas, (nu groep 7). Ik moest de basisschool afmaken in Houten en werd gepest. Dat maakte Houten nog minder leuk. Als onzeker en bang meisje ging ik naar de havo op het Niels Stensen College in Utrecht. Daarna gunde mijn vader me een studiejaar. Wat in zijn tijd niet kon, gunde hij mij. Ik koos voor een jaar op de Vrije Hogeschool in Driebergen en stond daar met regelmaat op het podium. Daar leerde ik: gewoon doen. Ervaar het eerst voordat je zegt dat je iets niet kunt. Na dat jaar, nam ik huilend afscheid van de plek waar ik me veilig wist en leerde staan voor mezelf.”

ROUW

Haar droom was mensen te helpen. Daarin besloot Remke haar moeders voorbeeld te volgen. Zij was maatschappelijk werker. Remke volgde de hbo opleiding Maatschappelijk werk en dienstverlening. Tot ze tijdens haar stagejaar totaal gedesillusioneerd raakte door het onverwachte overlijden van een van haar favoriete tantes. ,,Ze was ook zwanger. Ik leefde vanaf dat moment een dubbelleven, waarbij ik thuis instortte, maar op stage deed wat ik moest doen, want ik wilde de opleiding halen. Dat lukte, maar daarna stortte ik in. Ik besloot toen geen mensen te gaan begeleiden, misschien later weer. Ik ging in therapie, waarop een zoek- en vindtocht volgde”, vertelt Remke.

Ik kwam in contact met mijn helende handen, die ik niet wilde gebruiken.

HANDEN

Zoekend naar een nieuwe invulling, koos Remke voor een opleiding tot spiritueel werker. ,,Daar kwam ik in contact met mijn helende handen, die ik tot dan toe niet wilde gebruiken. Hier vond ik echter zo’n persoonlijke groei, dat ik mijn handen inzette voor het werken met energieën. Tot dan toe durfde ik dat niet, omdat de wereld nog last heeft van de link met hekserij. - dat waar eeuwen geleden mensen om werden gedood. Daarnaast gaven mijn handen altijd issues. Als kind leed ik aan ernstige eczeem en later wratten”, erkent Remke. Ze leerde ook werkvormen als masseren en ademsessies en bleek goed te zijn in het begeleiden van mensen bij hun persoonlijke ontwikkelingsprocessen. Dit was een ‘ja’ tegen zichzelf, haar situatie en haar relatie met anderen. ,,Ik nam de regie, herontdekte mezelf en opende in 2016 mijn praktijk ‘Bloeiend leven”, zegt ze.

VISIE

Ondertussen vond Remke in Gijs haar grote liefde. Zij woonden anderhalf jaar samen voordat zij in 2000 trouwden. Zij vonden een huis in Houten, waar Gijs als franchisenemer bij Rijschool Schonenburg werkt. Remke was terug in Houten, maar nu om goede herinneringen te maken. Vanaf 2000 werkte zij in de kinderopvang. ,,Ik kon vanuit mijn hart werken op een babygroep. Het was door de persoonlijke teleurstelling dat ik nooit moeder kon worden, dat ik ervoor koos om over te stappen naar de peutergroep”, zegt ze eerlijk. Daar kon ze de liefde en zorgzaamheid die ze in zich had goed kwijt. Tot ze een baan vond in de antroposofische kinderopvang. ,,Dit paste beter bij mijn levensvisie”, zegt ze. ,,Ik geloof dat we spirituele wezen zijn met menselijke ervaringen.” Ze vormde van een groep kinderen dat los zand was, een groep waarbij niemand nog in de stoel hing, maar juist rechtop zat of stevig op de voeten stonden en waar vriendelijkheid de boventoon voerde. Haar contract werd echter na anderhalf jaar werken niet verlengd. Daarmee eindigde in 2018 haar werk in de kinderopvang. ,,Ik wilde er al mee stoppen, nu moest het. Dat bleek een zegen.”

ZOEKEND

Remke voelde al langer dat ze iets groters te doen had. Ze gunde zichzelf een heroriëntatie jaar en gaf zich over aan het niet weten. Daarbij zag ze dat wat binnenin haar gebeurde ook buiten plaatvond op het stuk grond tegenover haar huis. Die werd gemaaid en wachtte tot het klaar was voor woningbouw. Zo binnen, zo buiten, dacht ze. ,,Met het volgen van het bouwproces, zetten dingen zich binnen in mij in gang. Het idee van de Tuin der Tuinen was er al en ik had alle ruimte om in contact te zijn met de gemeente, bouwbedrijven en anderen en vormde daarmee een groot netwerk. In die periode vroeg een klant me met welke doelgroep ik eigenlijk wilde werken. Ik antwoordde: met ouderen.” Kort daarna zag Remke een vacature bij ZorgSpectrum, locatie Het Haltna Huis. Ze werd daar aangenomen, precies een jaar na haar ontslag in de kinderopvang.

Bij een ‘ja’ waarborg ik continuïteit. Waar ik in een project geloof, ga ik ervoor

PROJECT

Ze werkt als woonbegeleider C en draagt met haar collega’s de verantwoordelijkheid voor activiteiten en het programma die de verbindingen tussen mensen vergroot. Ze kreeg de vraag of zij in samenwerking met Theater Aan de Slinger en van Houten&co wilde samenwerken om te onderzoeken hoe cultuur en welzijn dichter bij elkaar te brengen in Het Haltna Huis. ,,Mijn hart sprong open. Nog nadenkend over die vraag, vroeg PRA Muziektheater uit Amsterdam of Het Haltna Huis wilde meewerken aan een theatervoorstelling. Al moest ik het een en ander onderzoeken, mijn hart had er alle vertrouwen in. Ik wist dat ik die moest volgen. Dat bleek wijs, want in mei voerden we twee keer de theatervoorstelling ‘Andere ogen, andere blik’ op. Het bracht bewoners, mantelzorgers en collega’s van verschillende afdelingen samen met vitale ouderen en jongeren uit Houten. Ik kreeg een nieuwe toekomstdroom: dat cultuur en welzijn zich verankeren binnen zorginstellingen. Wat mij betreft rollen we dit uit in alle zorginstellingen binnen ZorgSpectrum en vervolgens in Nederland”, stelt Remke. Tot die tijd staat een nieuw project klaar, maar is het wachten op goedkeuring van een subsidieaanvraag. ,,Dat is spannend, maar bij een ‘ja’ waarborg ik continuïteit. Waar ik in een project geloof, ga ik ervoor”, klinkt Remke stellig met de lessen van PRA nog in haar herinnering. Zo leerde ze anderen niet bij de achternaam of titel te noemen, maar bij de voornaam. ,,Vanuit eigen kracht en kwetsbaarheid in contact durven zijn met de ander, brengt ons dichter bij elkaar en maakt ons persoonlijker.”

SLUITING

Zo ontdekte Remke door de Tuin en haar opgebouwde netwerk de community builder die ze is. De samenwerking met het theater, ‘van Houten&co’ en meer mensen en organisaties maakt haar gelukkig. ,,Vanuit de waarde die ik ergens in zie, enthousiasmeer ik afdelingen, managers en bestuurders. Ik zie mezelf daarin als zaadjeszaaier en zet iets in gang om samen aan te bouwen. Bij fondsenwerving en begrotingen krijg ik slapeloze nachten. Daar heb ik een ander voor nodig. Projecten voer je samen uit. Ieder met de eigen kennis. Daar zit magie in. Er komt veel op mijn pad, daarin mag ik ontdekken wat ik vasthoud, waar ik van leer en wat energie geeft of juist wat ik loslaat. Ik wil als community builder cultuur, welzijn en natuur(geneeskunde) samenbrengen en vind dat niet in mijn praktijk waar ik een-op-een werk. Daarom stop ik per 1 april 2024 met mijn praktijk. Al had ik veel plezier in dit werk, ik volg de natuurlijke flow.”

In dit alles voel ik me intens verweven met het bruisende Houten

KUNSTGROEP

Vanuit die natuurlijke flow ontstond ook de samenwerking voor ‘Cycles, Sounds Like A Plan(t)’ in samenwerking met vriendin Anja Roubos en Jayant Makhan. Beeld- en muziekproject ‘Cycles’, was te zien tijdens lichtkunstfestival VONK. In Cycles vormden opgenomen trillingen van bomen en planten de basis en inspiratie voor de op 432 hz afgestemde helende muziek, zang en spoken word met projecties van LotteZ Productions. Bezoekers werden uitgenodigd om zich te verbinden met zichzelf en de omgeving. Cycles gaat in de herhaling op Nachtfort/fort Honswijk. Nachtfort is een platform voor creatievelingen, fortliefhebbers en ondernemers waar Remke en Anja zich bij aansluiten. ,,Mijn hart sprong op toen ik hoorde over Nachtfort. Ik voelde in mijn hele lijf dat ik daar iets wil doen, maar wist nog niet wat. Anja en ik vormen de kern van een groep vrouwen. We dromen van mooie projecten waarbij we elkaar aanvullen, mensen betrekken, talenten inzetten en een bijdrage leveren aan de transitie waarin de aarde zich nu beweegt. In dit alles voel ik me intens verweven met het bruisende Houten. Mij krijg je niet meer weg”, besluit ze.

In de tweewekelijkse rubriek ‘het Zaterdagportret’ zetten we een bekende en/of betrokken inwoner van de gemeente Houten in de aandacht. We leren ze beter kennen door een openhartig interview over motivatie, heden en verleden. Op www.HoutensNIeuws.nl leest u de eerder gepubliceerde Zaterdagportretten.