Montessori viert 40 jarig bestaan: ,,Hier is de leerkracht niet alwetend.”

15 september 2023 om 15:00 Onderwijs Tips van de redactie

HOUTEN In de week van 25 tot 29 september viert de Montessorischool haar 40-jarig bestaan in de Houtense samenleving. ,,Daarmee vieren we groei, vernieuwing en vertrouwen”, zegt Desirée den Haan- Blom, directeur van de school. Naast haar zit Ans Zwambach, docent van het eerste uur: ,,Ja, wat een tijd. Ik ben getuige van de ontwikkeling van deze school.”

Irene van Valen

Ans werd zelf ook ouder en zegt: ,,De kinderen brengen nu hun kinderen naar school. Ik leerde hen kennen in mijn klas, ontmoette ze als caissières in de supermarkt en nu zijn zij de ouders.” Desirée werd vorig jaar directeur van de school. ,,Dat was een perfecte start,” zegt ze. ,,We stapten als nieuw team het nieuwe gebouw in en richten die samen in. We deelden het startpunt, al was de school nog niet helemaal af. We ‘kampeerden’, want er was bijvoorbeeld nog geen internet en maakten als team gebruik van de toiletten in een keet. Hoe dan ook stonden we er samen in en zetten onze schouders eronder. Sinds dit jaar is ook het schoolplein af. We zijn er trots op.”

Een van onze krachten is dat oudere leerlingen binnen de groepen de jongere leerlingen helpen

BIJZONDER

Het gemis aan internet was niet erg voor de lessen, want de school werkt met Montessorimateriaal. Dat zijn leer- en ontwikkelingsmaterialen zoals een honderdbord en lange en korte kettingen om vermenigvuldigen en machtsverheffen inzichtelijk te maken. ,,Ons materiaal gaat door de vingers en gebruiken we voor taal, rekenen en kosmisch onderwijs”, legt Ans uit. Daarbij gaat het om aandacht voor de wereld, natuur en de eigen plek. Bij de start 40 jaar geleden nam de school zelf een unieke plek in. Ans legt uit: ,,Met alleen klassikaal protestants, katholiek of openbaar onderwijs, kwam onze school er als ‘neutraal bijzondere school’ bij. We startten met twee klassen; een onderbouwgroep van de groepen 1 en 2 en een middenbouwgroep van de groepen 3 tot en met 5. Drie jaar later hadden we ook een bovenbouwgroep van de groepen 6 tot en met 8.” Desirée sluit aan: ,,Een van de krachten van onze school is dat oudere leerlingen binnen de groepen de jongere leerlingen helpen. Zij weten hoe je een letter schrijft of met welk materiaal je een som uitrekent. De leerkracht is niet de alwetende. De leerlingen krijgen zelfvertrouwen of voelen zich bijvoorbeeld groot waar zij thuis de jongste zijn.”

TROUW

Door mond tot mond reclame en door wat men zag, groeide het vertrouwen in het Montessori onderwijs. Desirée werkte jarenlang overkoepelend voor tien scholen en ziet dat de school in Houten trouw vasthoudt aan het Montessori gedachtegoed en de instructies. ,,Onze resultaten zijn daarom op niveau. Daarmee zien we dat de zelfredzaamheid, het zelfvertrouwen en de zelfstandigheid van de kinderen goed is. Zij werken geconcentreerd vanuit een hoge mate van zelfmotivatie.”

VERHUIZINGEN

De 21-jarige Ans vond 40 jaar geleden haar plek op deze school. Ze startte als stagiaire omdat ze de twee jarige Montessori-opleiding nog moest volgen: ,,Ik startte onder een hoofd kleuterschool en een hoofd lagere school. Dat veranderde in 1985 toen het kleuter en lager onderwijs werd samengevoegd. Terugkijkend vind ik de ontwikkeling van de kinderen het meest bijzonder. Zij komen als vijfjarige in mijn klas en verlaten de middenbouw acht of negen jaar oud. Dat ik drie jaar met een groep optrek, maakt dit onderwijs heel bijzonder. Wat steeds weer indruk maakt zijn de levens veranderende en verbindende gebeurtenissen als bruiloften of het vreselijke verlies van collega’s, ouders of kinderen.” Naast dit alles voelt Ans trots dat ze twee grote verhuizingen meemaakte. In 1983 startte de school verdeeld over een paar lege lokalen in verschillende scholen. Tot de school een eigen plek vond aan de Korenmolen in 1985 en 37 jaar later in 2022 verhuisde naar de Hefbrug. Daar zaten we al eerder in noodlokalen, voordat de locatie Vikingenpoort werd geopend. Desirée genoot dit schooljaar van een betere start dan vorig jaar: ,,De voorbereidingsweek verliep zoals verwacht, met overleggen en het inrichten van de lokalen. Dat alles weer in dit gebouw samenkomt, maakt het samenwerken en delen van ervaringen en kwaliteiten gemakkelijker.”

Ik wil gewoon met deze kinderen werken en ze een stevige basis meegeven voor hun verdere leven

FEESTWEEK

Terugkijkend zegt Ans: ,,Niet alleen de school veranderde. Ik groeide ook als juf, ik trouwde en werd moeder. Je hoeft geen kinderen te hebben om een betere leerkracht te zijn. Wel leerde ik dat consequent-zijn voor een moeder of als leerkracht anders is en voelt. Sinds ik moeder ben, voel ik anders met ouders mee.” Wat betreft de toekomst hopen Ans en Desirée op verdere groei van de school. Waar de school nu elf groepen telt, is er plek voor veertien groepen. Volgend jaar start de school met een extra onderbouw groep. Maar eerst nog het 40-jarig jubileum. Dat viert de school met een feestelijke opening en door het samen versieren van de school. De Klankenkaravaan neemt de kinderen mee de wereld in door middel van muziek en creativiteit. Er worden schoolbreed en groepsgewijs spellen gespeeld en oud-collega’s en leerlingen ontmoeten elkaar tijdens een reünie. Wat daarna blijft? Ans zegt: ,,Ik ga nog iedere dag met plezier aan het werk. Ik wil gewoon met deze kinderen werken en ze daarmee een stevige basis meegeven voor hun verdere leven. Ze ‘te leren het zelf te doen’. Mijn pensioen is daarmee heel ver weg.” Desirée vult aan: ,,Ik hoop nog lang hier te werken en gelukkige kinderen op het schoolplein te zien. Daar doen we het voor.”