zaterdagportret

Sylvia Groen: ,,Ik zie magie in de ene mens die gelooft in de ander”

3 juni 2023 om 16:44 Mensen Zaterdagportret

HOUTEN Op jonge leeftijd verloor Sylvia Groen haar vader en corona legde een bom onder haar energieke leven. De gevolgen daarvan ervaart ze nog dagelijks. Of zij ooit weer fulltime zal werken, is niet langer de vraag. Maar waar vindt zij zichzelf terug en vindt ze voldoende voldoening in haar werk voor Future Citizens, in het voorzitterschap bij de Ontbijtclub Houten en in vrijwilligerswerk?

door Irene van Valen

,,Ik ben een duizendpoot. Ik ben echtgenoot van Hans, moeder van de achttienjarige Lara, vriendin, zzp’er, vrijwilliger en meer. Ik gaf altijd 100 procent en bruiste van de energie van ‘s ochtends tot ’s avonds. Corona veranderde alles. Als longpatiënt was ik direct op mijn hoede”, vertelt Sylvia. Ze was sinds 2009 eigenaar van massagepraktijk Auri Mani en bouwde tien jaar later Ont|zorgcentrum eromheen. Tot een vriend haar wees op een baan als community manager bij Impact Houten. Ze startte er 1 maart 2020 om te ontdekken of het iets voor haar was. ,,Nog maar net gestart, kwam de eerste lockdown en moest ik mijn praktijk sluiten”, zegt Sylvia. ,,Het werk voor Impact Houten ging door, want het was vooral veel bureauwerk. Ik geloof dat het universum hierin meewerkte. Ik ben spiritueel aangelegd, wat het gevolg is van mijn Molukse vader en Javaanse moeder? Ik geloof in ‘iets daarboven’ dat zich met de mensheid bezig en dat het daarom altijd goed komt.”

Terugkijkend leerde ik hulp te vragen en ontvangen, wat me een zachter mens maakte, maar harder in het zorgen voor mezelf.

HERSTEL

Nadat Lara in contact kwam met iemand met corona, besloot Sylvia haar gebruikelijke dosis longmedicatie te verdubbelen. Ondanks dat kreeg ze corona en lag vier weken op bed. Terugkijkend zegt ze: ,,Ik had bij alles hulp nodig. Hans werd zo ziek dat hij opgenomen werd. Terugkijkend was de keus om mijn medicatie te verhogen een goede, want het werkte goed tegen het virus. Ik ben me ervan bewust dat ik er tussendoor fietste.” Waar Lara door corona haar dansopleiding moest afbreken, volgt ze vanaf komend schooljaar de opleiding tot dansdocent aan het HBO, maar Hans en Sylvia werden nooit meer de oude. Na ruim een jaar covid revalidatie en conditieopbouw door wandelen en sporten, knapten ze niet op. Op aanraden van een kennis gingen ze naar hun stacaravan in de Ardennen. De lucht zou hen goed doen. ,,Na drie weken voelde ik me inderdaad beter worden. Waar long covid me prikkelgevoeliger maakte, koppelde ik me in België los van stoorzenders, zoals televisie en internet. Die hebben we daar niet. Vervolgens verbleven we iedere maand een week in België en nu een weekend per maand om er op te laden. Terugkijkend leerde ik hulp te vragen en ontvangen, wat me een zachter mens maakte, maar harder in het zorgen voor mezelf.”

THEATER

Waar Sylvia gewend was om 40 uur te werken, vindt ze nu voldoening in 24 uur. ,,Ik kies daarin als zzp’er bewust voor wat ik leuk vind: Dat is mensen verbinden aan elkaar en aan projecten. Ik sloot mijn zaak definitief en bleef werken voor Impact Houten, voor het ondernemersfonds en ben overkoepelend betrokken bij verschillende ondernemers. Het is echter mijn werk voor Future Citizens dat ik het mooist vind”, zegt Sylvia en straalt erbij. Future Citizens helpt statushouders met hun ervaringen, kennis en dromen, bij het vinden van werk tijdens een avondvullend theaterprogramma. De statushouders presenteren zichzelf tijdens een pitch op het podium en hopen vervolgens op een match met een ondernemer. Voorafgaand aan deze avond, neemt Sylvia hen mee in vier trainingen. Daarin leert zij hen en hun wensen kennen en helpt hen hun verhaal te vertalen naar een pitch waarin hun verleden, heden en toekomst aan bod komen. ,,Het moment dat deelnemers zichzelf presenteren in hun kwetsbaarheid, bezorgt me altijd een brok in de keel. Als dan na de pitch een hand omhoog gaat als bewijs van een match, is dat magie. Iemand gelooft in de ander. Ik geloof dat onderdeel zijn van de samenleving jou weer mens maakt.”

Ik geloof dat onderdeel zijn van de samenleving jou weer mens maakt.

VRIJWILLIGER

Sylvia weet dat naast betaald werk, vrijwilligerswerk veel voldoening geeft. ,,Ik werkte jarenlang vrijwillig als spoedkledinghulp bij Stardance en genoot van de haast bij het omkleden tijdens shows. Dat moest soms in 30 seconden. Nu ondersteun in hen als zzp’er met de website en social media.” Ook Omroep Houten wist Sylvia te vinden. Jocko Rensen en Arthur Vierboom, oprichters van de omroep, ontdekten haar enthousiasme voor radiowerk en wilden haar er graag bij hebben. Ze startte als videomaker en werd presentator van het programma ‘De kracht van Houten’ over vrijwilligers en welzijn. Later werkte ze mee aan de techniek en voert nu redactiewerk uit op het gebied van duurzaamheid als onderdeel van het maandelijkse programma ‘Rondom Houten’. Het vrijwilligerswerk voor Stichting De Boom met Vruchten mag niet onvermeld blijven. Deze stichting zet zich in voor het versterken van het zelfvertrouwen bij kinderen door middel van boeken, cd’s en programma’s voor scholen, kinderdagverblijven en professionals. ,,Ik help hen bekender te worden op social media en ik denk mee in de ontwikkeling van trainingen.”

ONTBIJTCLUB

In 2019 maakte Sylvia samen met een aantal andere ondernemers een doorstart vanuit een ondernemersgroep en richtte de Ontbijtclub Houten op. De groep komt twee wekelijks samen en helpt, inspireert en motiveert elkaar in ieders ontwikkeling. ,,We delen onze ontwikkeldoelen en helpen elkaar die te halen. Door dit delen houden we onze doelen scherp en zetten we ons extra goed in om die te bereiken. Een van mijn ontwikkeldoelen en droom is om spreker of inspirator te worden voor groepen. Daarvoor moet ik vaker spreken en uitzoeken welke boodschap ik heb.”

Ik kan niet meer weg. Al leerde ik zware levenslessen, mijn optimisme hield me op de been.

VERLEDEN

Sylvia is 43 jaar geleden geboren in Geleen. Haar vader was huisman en haar moeder kostwinner. Door haar moeders werk verhuisde het gezin naar Doetinchem en Utrecht en laten vanwege privéomstandigheden naar Houten. Ik had een gelukkige jeugd tot mijn ouders gingen scheiden en mijn vader verongelukte. Hij was een superleuke papa en misschien daarom wel een minder goede huisman. Maar dat vond ik niet erg.” Negentien jaar oud besloot Sylvia rechten te studeren in Maastricht, maar stopte er mee tegen de wil van haar moeder. Ze moest naar de HEAO, al was ze niet goed in economie. Via vele omzwervingen deed ze de HEAO bij de LOI en leerde in de tussentijd Hans kennen. Op haar 23ste hoorde Sylvia dat ze door gynaecologische problemen snel moest zijn als ze een kind wilde. Na urenlange en diepe gesprekken over ouderschap en het leven, besloten Hans en Sylvia er voor te gaan. Ze woonde inmiddels bij hem in Gorinchem. ,,Tegen het bijna onmogelijke in, werd ik zwanger en Lara kwam. We verhuisden naar Houten, want het is een goede plaats om Lara groot te brengen. Het bracht me dichter bij wie me dierbaar waren en bij het veilige gevoel dat ik als kind hier had.” Wat ze als kind voelde vormt nu de basis van een stevig netwerk. Na een depressie en psychologische hulp besloot ze dicht bij haar droom te komen. Ze wilde eigenlijk fysiotherapeut worden, maar specialiseerde zich in allerlei massagetechnieken en opende haar eigen zaak. Dat vormde de start van haar loopbaan en het geworteld raken in Houten. ,,Ik kan niet meer weg. Al leerde ik zware levenslessen, mijn optimisme hield me op de been en in de hoek zitten zou me zeker niet helpen.”

In de tweewekelijkse rubriek ‘het Zaterdagportret’ zetten we een bekende en/of betrokken inwoner van de gemeente Houten in de aandacht. We leren ze beter kennen door een openhartig interview over motivatie, heden en verleden. Op www.houtensnIeuws.nl leest u de eerder gepubliceerde Zaterdagportretten.