Na de ontploffing

17 januari 2023 om 10:09

Een paar dagen voor kerst vond in een Odijkse woning middenin de nacht een flinke explosie plaats. De bewoners ontvluchtten hun huis met hun twee kleine kinderen en kunnen voorlopig nog niet terug naar hun eigen woning. Zij vertellen nu hun kant van het verhaal. Scan de QR-code en lees het direct.

door Agnes Corbeij

Ineens was Odijk landelijk nieuws, na de ontploffing in de Van Haaftenlaan in de nacht van 21 op 22 december 2022. De bewoners, we noemen ze voor de leesbaarheid Daan en Sophie, schrokken wakker. Sophie: ,,Ik dacht dat de CV ketel ontploft was ofzo. In een reflex pakte ik onze dochter op en ben naar beneden gerend. Ik riep dat Daan onze zoon moest pakken.” De gang en trap stonden meteen na de ontploffing vol rook.   

ZOON EVEN KWIJT 

Daan was gedesoriënteerd. ,,Ik had geen idee wat ons overkwam. En kon in eerste instantie onze zoon ook niet vinden, omdat hij niet in zijn eigen bed lag. Hij bleek bij mij in bed te liggen. Die paar seconden waarin ik hem niet kon vinden duurden heel lang.” Ook Daan komt snel beneden, met zijn zoon. 

Die paar seconden waarin ik onze zoon niet kon vinden duurden heel lang.

Sophie: ,,Beneden zag ik meteen dat de voordeur in brand stond. Daarom ben ik door de achterdeur naar buiten gegaan.” Toen Daan ook beneden was, is Sophie met de kinderen naar een buurvrouw gegaan. ,,Daar konden de kinderen even blijven. Ze hebben daar limonade gedronken.” Daan is nog terug gegaan om zijn bril, een paar dekens en zijn telefoon te halen. ,,Achteraf was dat niet heel handig, omdat ik daardoor veel rook inademde. Boven heb ik een raam opengezet om te kunnen ademen. De brand was toen al geblust.”

BUREN 

Dat de brand niet verder verspreidde, is te danken aan proactieve buren. Sophie: ,,Een van onze buurmannen was net thuis van zijn werk in de horeca en was nog wakker. Hij bedacht zich niet en heeft met zijn brandblusser, die altijd in de gang staat, onze voordeur geblust. Toen zijn brandblusser leeg was, stond een tweede buurman klaar om de rest te blussen. Daar zijn we intens dankbaar voor. Anders waren de gordijnen ook zeker in brand gegaan en was de schade veel groter geweest.”

Toen de hulpdiensten er waren, werden Sophie en Daan meegenomen naar het ziekenhuis, omdat Daan veel rook had binnen gekregen. De kinderen werden opgehaald door opa en oma. Daan: ,,Uiteindelijk hebben we er gelukkig geen lichamelijke schade aan overgehouden.”

KNAL EN KIKKER 

Mentaal is dat anders. Hoewel het goed met ze gaat, is nog lastig te zeggen wat de gevolgen op lange termijn gaan zijn. Sophie: ,,De kinderen zijn 3,5 en 5,5. Zij kijken erop terug als: ‘Er was een hele harde knal, toen was er brand en dat werd geblust. Daarna gingen we naar de buren en mochten we limonade drinken en naar Kikker kijken op tv. Toen kwamen opa en oma’.”

Toch vonden ze het vuurwerk met oud en nieuw wel spannend. Daan: ,,Vooral harde knallen waarvan ze niet zagen bij welk siervuurwerk het hoorde. Bij opa en oma ging onze zoon ook even bij de trap kijken toen hij een knal hoorde, om te controleren of daar niks in brand stond.”

REGELEN 

Sophie is na de ontploffing in de regelstand gesprongen en daar is ze eigenlijk nog niet uit. ,,We werden geleefd de dagen erna. Er moet zoveel geregeld worden. Verzekering, tijdelijke woonruimte, praten met de recherche, etcetera.” Als geluk bij een ongeluk hebben Daan en Sophie vrienden wiens huis vier jaar geleden in brand had gestaan. ,,Zij konden ons precies vertellen welke stappen we die eerste dag moesten nemen en wat er komende maanden nog op ons af zou komen.”

Vrijwel alle kleding en veel meubels moeten we bijvoorbeeld als verloren beschouwen.

Zo hoorden ze ook dat ze ervan uit moesten gaan dat veel van hun spullen verloren zouden gaan. Daan: ,,Ook al is het niet verbrand, een laag roet maakt veel kapot. Er wordt nu bekeken wat gered kan worden, maar vrijwel alle kleding en veel meubels moeten we bijvoorbeeld als verloren beschouwen.” De eerste dagen kwam meteen veel kleding van buren. ,,Hele kledingpakketten kwamen ze brengen. Heel erg lief.”

TIJDELIJKE WOONRUIMTE 

Tijdens de feestdagen is het gezin bij familie gebleven, daarna een week in het huis van vrienden die op vakantie waren. Inmiddels hebben ze tijdelijke woonruimte gevonden op fietsafstand van de school van de oudste. Daan: ,,De verzekeraar heeft ons geadviseerd in ieder geval tot maart te boeken. Ons huis moet helemaal schoongemaakt worden en er zijn bijvoorbeeld gipsplaten gescheurd. Ook weten we nog niet of er bouwkundige gebreken zijn ontstaan. Dan zijn we nog verder van huis.”

Op de vraag of ze nog wel terug willen in hun oude huis, heeft Sophie een heel duidelijk antwoord. Sophie: ,,Er is op dit moment geen plek op de aarde waar ik liever zou willen wonen. Hier hebben we in geval van nood in elk geval veel lieve mensen om ons heen. Bovendien gaan we ons huis mooi opknappen en komen we straks terug in een mooier huis dan voorheen.”

DADER 

Wie de dader is en waarom deze persoon een jerrycan benzine voor hun deur tot ontploffing bracht, zeggen Daan en Sophie niet te weten. Sophie: ,,Wij gaan ervan uit dat het een vergissing is geweest. Dat ze niet het goede huis hadden, misschien niet eens het goede dorp. Wij hebben niets gedaan wat dit kan veroorzaken. Daarom ben ik ook niet bang voor herhaling.”

Daan werkt in het onderwijs en een van de sporen die de recherche volgde, was een boze leerling. Daan: ,,Ze vroegen me of er leerlingen waren die teruggetrokken waren. Natuurlijk zijn die er, na twee jaar corona. Dat betekent niet meteen dat ze in het criminele circuit zitten.” Toch is Daan wel benieuwd wat de recherche vindt. ,,Ik ben ontzettend boos op de afzender van deze ellende.”

MINISTER 

Een dag na de explosie kwam het nieuws naar buiten dat de minister gaat kijken wat ze kan doen voor de wijken waar ‘dit excessieve geweld’ plaatsvindt, omdat er meer soortgelijke incidenten plaats hebben gevonden. Ook die berichten spoken door Daans hoofd. Daan: ,,Ik ga van alles af in mijn hoofd, maar kan echt niet bedenken wie dit zou doen. In de media hoor je berichten over hele jonge mensen in het criminele circuit die dergelijke explosies veroorzaken. Als het echt een jong iemand was, heb ik met ze te doen. Je moet wel heel erg knel zitten om zo’n actie uit te gaan voeren.”

Bij Slachtofferhulp zeggen ze dat het zes tot acht weken duurt, dus we moeten onszelf even de tijd geven.

Sophie wil niet op de hoogte gehouden worden van wat de recherche vindt. ,,Omdat we het slachtoffer lijken te zijn van een vergissing, maakt de uitkomst van het onderzoek voor ons nu geen verschil. We zitten nog steeds met dezelfde schade.”

VERWERKEN

De komende weken zijn beiden fulltime bezig met het verwerken van het voorval en de afhandeling van de schade. Aan werken denken ze even niet. Daan: ,,Het komt in golven. Bij Slachtofferhulp zeggen ze dat het zes tot acht weken duurt, dus we moeten onszelf even de tijd geven.”

Het onderzoek loopt nog volop. Tips die kunnen helpen bij het vinden van de dader zijn nog altijd welkom: 0900-8844.