Wouter van Steenis: ‘Samenwerking in de eerstelijns zorg levert veel meer op dan marktwerking’

15 oktober 2022 om 09:21 Mensen

SCHALKWIJK/HOUTEN In zijn lange loopbaan van meer dan dertig jaar als huisarts in Schalkwijk speelde Wouter van Steenis een grote rol in het organiseren van de Houtense Medische Centra. Volgens hem is dit Houtense model nog steeds uniek in Nederland. Zaterdag hebben alle inwoners de gelegenheid om in de Wiese afscheid van hem te nemen als huisarts.

door Agnes Corbeij

Eind jaren tachtig kwam Van Steenis voor het eerst in Schalkwijk. Als geboren en getogen Limburger, opgeleid in Utrecht en in een praktijk in Lichtenvoorde, had hij nog nooit van Schalkwijk gehoord, toen hij werd gevraagd om daar waar te nemen. ,,Schalkwijk was voor mij echt een gelukstreffer. De praktijk past precies bij mij.”

BOEIEND Van Steenis kreeg de mogelijkheid om er praktijkhouder te worden en die greep hij aan. Ruim dertig jaar zag hij patiënten uit Schalkwijk, ‘t Goy en Tull en ‘t Waal. ,,Het heeft me nooit verveeld. Het blijft verrassend, de mensen blijven me boeien, tot mijn laatste werkdag aan toe. Ik heb ontzettend veel van mijn patiënten geleerd. Schalkwijkers zijn heel betrokken met elkaar en zijn enorm veerkrachtig.”

Ik heb ervoor gepleit om ook een praktijk in het dorp te behouden. Mijn opvolger gelooft daar ook in.

Terwijl zijn voorganger praktijk aan huis had, koos Van Steenis er meteen voor om in Houten te gaan wonen. ,,Mijn voorganger en zijn vrouw kruisten op weg van de slaapkamer naar de keuken de patiënten, die naar de wachtkamer liepen. Die mengeling privé en praktijk gaat mij te ver.” Bij zijn aantreden verhuisde de praktijk dan ook naar de Jonkheer Ramweg.

RUIMTE EN PERSONEEL Later werd daar verbouwd, in 2009. ,,We zijn door de tijd heen van één naar vier spreekkamers gegaan. Ruimte is altijd een beperking. Als we meer ruimte en meer personeel zouden hebben, kunnen we als praktijk nog veel meer betekenen in de eerstelijnszorg.” Dat zou duurdere specialistenzorg schelen.

Met die gedachte in het achterhoofd was Van Steenis van 2000 tot 2008 ook bestuurslid van de Stichting Houtense Huisartsen. ,,Dat was een hele baan erbij. In die tijd was ik echt heel weinig thuis.” De Houtense Huisartsen speelden een cruciale rol bij het totstandkomen van de medische centra. ,,Dat is nog steeds uniek in Nederland. De centra op lokaal niveau, waar verschillende medische specialisaties onder één dak zitten en de patiënt te maken krijgt met één loket.”

HOUTENSE MODEL In Houten zelf zijn vier medische centra: Dorp, Hofspoor, Leebrug en Molenzoom. Het vijfde staat in Schalkwijk. ,,Daar heb ik wel voor gepleit. Sommige collega’s vonden het prima om ook mensen uit het buitengebied naar Houten te laten gaan, maar ik wilde ook een praktijk in het dorp behouden. We hebben nu een klein medisch centrum in Schalkwijk, met verschillende disciplines. Dat functioneert heel goed. Mijn opvolger gelooft daar ook in.”

De laatste jaren zetten ook verzekeraars in op samenwerking tussen disciplines op regionaal niveau. Houten is echter niet groot genoeg in hun ogen. ,,We willen gewoon als Houten één regio blijven, want dit werkt. Maar de verzekeraar vindt 50.000 mensen te weinig en wil dat we onderdeel worden van een grotere regio, Lekstroom.”

Van Steenis leverde een belangrijke bijdrage aan het opzetten van de Medische Centra in Houtem, zoals op het Hofspoor - To Sytsma

Dit ondergraaft het Houtense model. ,,Het Houtense model is door de huisartsen zelf bedacht, daarom staat het als een huis. Het model van de verzekeraar die nu samenwerking wil stimuleren, wordt van bovenaf opgelegd. Alleen daardoor heeft het al minder kans van slagen. Door deze opgelegde samenwerking wordt een deel van het Houtense model juist afgebroken. Dat wekt weerstand op.”

GOEDE HANDEN Ondanks die ontwikkelingen laat Van Steenis zijn praktijk in goede handen achter. ,,Ik ben heel blij met mijn opvolger. Hij gelooft ook in het voortbestaan van een dorpspraktijk, net als ik. En ik geloof in het team van assistentes en praktijkondersteuners. Een huisarts kan niet functioneren zonder dat team, dat wordt wel eens vergeten, maar ik wil het heel graag noemen. De waarde van een goed team is onmeetbaar.”

Van Steenis staat inmiddels met één been in het gepensioneerde leven. Zakelijke dingen zijn grotendeels afgehandeld en het afscheid van zijn patiënten op zaterdag 22 oktober is een soort eindpunt voor hem. Voor het leven daarna heeft hij nog geen concrete plannen. ,,Mijn neven hebben mij verboden een plan te maken. Ik moet eerst even niks doen, zeggen ze.”

HERKANSING Samen met zijn vrouw heeft hij drie kinderen. Door zijn drukke baan heeft hij nooit veel tijd met ze kunnen doorbrengen. ,,Ik hoop dat ergens wel goed te kunnen maken op het gebied van gezamenlijke interesses.”