Oekraïners kritisch, maar bovenal dankbaar

6 september 2022 om 09:56 Mensen

HOUTEN In voormalig Wijkcentrum de Vuurtoren vangt Houten Oekraïners op. De meesten zijn vrouwen. Mannen tussen de 18 en 60 jaar mogen Oekraïne niet verlaten. Zij die hier wonen hebben gegronde redenen zoals de zorgplicht voor iemand, ziekte of zijn vader van drie of meer kinderen. We bezochten hen en hoorden naast een kritische noot vooral dankbaarheid.

Irene van Valen

De groep voelt zich bovenal veilig. Al zijn een overvliegende helikopter of harde geluiden van iets dat valt een directe associatie met de oorlogsgeluiden in Oekraïne. ,,Dat moet slijten”, zei Anna, een van de aanwezigen. Wat betreft de locatie zou de groep graag de gezamenlijke ruimte opfleuren met planten en Oekraïense spullen. Grotere zorgen zijn de gehorigheid in het gebouw. Door de dunne muren verstaan zij woordelijk wat de ‘buren’ bespreken en de spelende kinderen zijn ver in het gebouw hoorbaar. Geluidsisolatie zou een oplossing zijn. De kamer van Anna, haar moeder en zus, heeft geen kantelraam en het roostertje geeft onvoldoende frisse lucht, waardoor de kamer benauwd is. Daarnaast missen zij een radiator, dat zorgen geeft om de winter. Anderen benoemen de afwezigheid van een gootsteen in sommige kamers. Zij vinden het sneu dat anderen zich moeten wassen en afwassen in de gezamenlijke toiletruimte.

VRIJHEID Wat betreft Houten vinden de Oekraïners het een mooie groene woonplaats. ,,Het is hier fijn fietsen. In het bergachtige Oekraïne kun je Mountainbiken, maar niet fietsen zoals hier. De fiets is hier een transportmiddel. Door een betere lichaamshouding op jullie fietsen, zijn langere afstanden beter vol te houden”, zei Anna. Men fietst met plezier naar Utrecht of Nieuwegein. Anna’s moeder voelde zich hier snel op haar gemak toen zij een vrouw zag die gewoon in haar ondergoed buiten danste: ,,Iedereen zag het. Die vrijheid maakt dat ik me veilig voel.” Een van de mannen mist het fitnessen. Waarna we hoorden dat er meerdere fitnessinstructeurs in het gebouw wonen. Wij wezen hen op het fitnessparcour op de Vijfwal.

AANDACHT Het onverwachte bezoek van de burgemeester vond men bijzonder. ,,Dat hij samen met ons op de foto wilde en zoveel interesse toonde raakte ons”, zei een van de vrouwen. Waarop ook dankbaarheid klonk voor de gastgezinnen waar alle Oekraïners eerst werden opgevangen en voor andere vrijwilligers die zich inzetten voor hen, zoals voorleesmoeders of mensen die met de kinderen optrekken. De groep weet zich gesteund door ‘vanHouten&co’ en door Alina als tolk. Nataliia is blij dat haar kinderen naar school kunnen en vrij mogen reizen. Dat zij gezien worden, dat mensen spullen brengen of hen begroeten op straat doet hen goed.

TAALLES Een aantal vrouwen werkt. Een van hen werkt bij het Stayokay Hostel in Bunnik: ,,Dat de manager mij alles leerde over het werk in de keuken verraste me. Dat doen Oekraïense manager niet.” Anna werkt bij Picnic Utrecht en maakt bestellingen in orde: ,,Omdat wij Engels spreken vinden wij werk.” Dat is de reden waarom Oekraïners liever Engels dan Nederlands leren. Daarnaast weten zij niet hoelang zij in Nederland blijven. De vrouwen die geen werk hebben, houden zich bezig met hun jonge kinderen, het huishouden, het gebouw en leren Nederlands via Google, Duolingo en volgen lessen via ‘vanHouten&co’ .