Smits is niet geheel tevreden over de gang van zaken. ,,Ze houden ons wel bezig. Toen de scholen dicht gingen, moesten we halsoverkop thuisonderwijs opstarten. Nu moeten we weer iets bedenken voor een halve bezetting."

Het thuisonderwijs begon net een beetje te wennen, toen bekend werd dat de scholen gedeeltelijk open zouden gaan. Uit onderwijsland klonk opluchting, maar toch ook wel ontevredenheid. De nieuwe maatregelen gelden van 11 tot 1 juni. Dat is drie week, waar Hemelvaart in valt. Een aantal scholen hebben in die drie weken ook nog een week Pinkstervakantie.

VEEL WERK Zo ook bij de scholen van OOH. Smits: ,,Tussen 11 mei en 1 juni zitten 13 schooldagen, omdat er ook een week pinkstervakantie in zit bij ons. Dat betekent veel werk, wellicht voor een korte tijd." Wat er na 1 juni gebeurt, is onduidelijk en afhankelijk van onderzoeken en het aantal nieuwe besmettingen en ziekenhuisopnamen in die periode. De kans bestaat dat de scholen daarna helemaal open gaan. Veel scholen houden rekening met dat scenario.

De scholen en overkoepelende stichtingen gingen zelf proactief aan de slag om het onderwijs met halve groepen vorm te geven. Het doel van de halve groepen is de kans op besmetting zo klein mogelijk te houden, met zoveel mogelijk ruimte tussen leerlingen en leerkrachten en leerkrachten onderling te kunnen bewaren.

Smits: ,,Wij hebben pro-actief gereageerd op de heropstart van de scholen. We hadden onszelf al de vraag gesteld hoe dit eruit kan gaan zien. We hebben voornamelijk gedacht vanuit het belang van het kind. Wij besloten dat het geven van halve dagen les voor hen de beste oplossing zou zijn. Zo kunnen kinderen weer langzaamaan wennen aan het ritme van elke dag naar school gaan. Het zou een goede overgang zijn."

PROTOCOL Dit idee bleek echter niet te passen bij het protocol van de PO-raad, de raad voor Primair Onderwijs. ,,Woensdagmiddag om 15.00 uur kwam de PO-raad met haar protocol. Ik vind dit vrij laat. Wij hadden onze plannen al klaar. Ik baalde hier echt van. In het protocol werd duidelijk dat we het onderwijs in hele dagen moesten vormgeven."

Smits besloot meteen collega's te polsen. ,,Andere besturen waren verdeeld over de kwestie hele of halve dagen. Het protocol van de PO raad is richtinggevend. Afwijken mag, maar daar moet een goede reden voor gegeven worden." Uiteindelijk gaven ook de Medezeggenschapsraden van de scholen, waarin de ouders en leerkrachten vertegenwoordigd zijn, dat zij de voorkeur gaven aan hele dagen. ,,Dit wordt door ouders praktischer gevonden."

Al snel kwam daar een derde argument bij. ,,In overleg met de kinderopvangorganisaties bleek ook dat hele dagen de voorkeur had. Halve dagen kregen zij niet rond in hun planning." Nu had OOH drie argumenten om toch van het onderwijs in halve dagen af te stappen. ,,We hebben uiteindelijk gekozen voor 3 om 2 dagen. De eerste week gaat de ene helft drie dagen naar school en de andere helft twee dagen. De tweede week draaien we dat om.

ROL GEMEENTE Ook de gemeente dringt aan op hele dagen onderwijs. Een woordvoerder: ,,We hebben een coördinerende rol. Ons verzoek aan scholen is om te kiezen voor hele dagen, maar zij zijn zelf verantwoordelijk voor de oplossing in de praktijk. Wij hebben afgelopen week met vertegenwoordigers van schoolbesturen gesproken over het dringende verzoek van de minister – ondersteund door protocollen van de PO-Raad - dat scholen bij de herstart uitgaan van roosters van hele schooldagen. In het gesprek hebben wij duidelijk aangegeven dat wij het verzoek onderschrijven om te kiezen voor hele dagen. Ten eerste omdat dat het aantal haal- en brengmomenten zou beperken, en daarmee de arbeidsproductiviteit van ouders zo veel mogelijk zou vergroten. Daarnaast is het voor de BSO beter te organiseren."

VERTROUWEN EN TROTS Ondanks de tegenvaller, gaat Smits met een positieve blik verder. ,,Ik heb er vertrouwen in dat het gaat lukken. Leerkrachten hebben er zin in om de kinderen weer te zien. Als sector zijn we verantwoordelijk voor de eerste stap naar het nieuwe normaal. Ik ben er trots op dat we dat vertrouwen krijgen."

door Agnes Corbeij